Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Bonogren SR 400 mg

Dane przedkliniczne dotyczące kwetiapiny (substancji czynnej Bonogren SR) nie wykazały potencjału genotoksycznego zarówno in vitro, jak i in vivo, co sugeruje niskie ryzyko mutagenności i kancerogenności przy długotrwałym stosowaniu. W badaniach na zwierzętach zaobserwowano zmiany narządowe, takie jak odkładanie pigmentu w tarczycy u szczurów, hipertrofia komórek pęcherzykowych tarczycy, obniżenie stężenia T3, hemoglobiny oraz liczby erytrocytów i leukocytów u małp Cynomolgus, a także zmętnienie soczewki i rozwój zaćmy u psów. W badaniach teratologicznych na królikach stwierdzono zwiększoną częstość skrzywień nadgarstka i kości stępu u potomstwa, przy ekspozycji na poziomie zbliżonym do maksymalnej dawki terapeutycznej u ludzi. Wpływ na płodność u szczurów obejmował marginalne zmniejszenie płodności samców, ciążę urojoną u samic, wydłużenie faz porujowych i zmniejszenie odsetka ciąż, co wiązało się ze wzrostem stężenia prolaktyny indukowanym przez kwetiapinę.

Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie stosowania leku

Dane przedkliniczne dotyczące bezpieczeństwa stosowania kwetiapiny (substancji czynnej preparatu Bonogren SR) obejmują szereg badań, które dostarczyły istotnych informacji na temat potencjalnych zagrożeń związanych ze stosowaniem tego leku. Poniżej przedstawiono szczegółową analizę wyników badań przedklinicznych z uwzględnieniem potencjalnego znaczenia klinicznego zaobserwowanych zjawisk.1

Badania genotoksyczności

Przeprowadzone badania genotoksyczności kwetiapiny zarówno w warunkach in vitro (w hodowlach komórkowych), jak i in vivo (w organizmach żywych) nie wykazały żadnych oznak potencjału genotoksycznego substancji. Jest to istotna informacja w kontekście bezpieczeństwa długoterminowego stosowania leku, ponieważ brak genotoksyczności sugeruje niskie ryzyko działania mutagennego czy kancerogennego.2

Zmiany narządowe obserwowane w badaniach na zwierzętach

W badaniach laboratoryjnych przeprowadzonych na różnych gatunkach zwierząt zaobserwowano szereg zmian narządowych po zastosowaniu dawek kwetiapiny, które mogły mieć znaczenie kliniczne. Warto podkreślić, że przedstawione poniżej zmiany nie zostały dotychczas potwierdzone w długoterminowych badaniach klinicznych prowadzonych u ludzi.3

Zaobserwowane zmiany obejmowały:

  • U szczurów – odkładanie pigmentu w tarczycy, co może wskazywać na zaburzenia metabolizmu hormonów tarczycy4
  • U małp Cynomolgus obserwowano:
    • Hipertrofię komórek pęcherzykowych gruczołu tarczowego (powiększenie komórek wydzielniczych tarczycy)
    • Zmniejszenie stężenia hormonu T3 w osoczu
    • Obniżenie stężenia hemoglobiny
    • Zmniejszenie liczby krwinek czerwonych i białych5
  • U psów stwierdzono:
    • Zmętnienie soczewki
    • Rozwój zaćmy6

Wpływ na rozwój zarodkowo-płodowy

W badaniach toksycznego oddziaływania kwetiapiny na zarodek i płód u królików wykazano zwiększoną częstość występowania skrzywień nadgarstka i kości stępu u potomstwa. Warto podkreślić, że zaburzenia te występowały w kontekście wyraźnego oddziaływania kwetiapiny na organizm matki, co przejawiało się zmniejszonym przyrostem masy ciała ciężarnych samic. Efekty te były obserwowane przy poziomie ekspozycji u samicy podobnym lub nieznacznie wyższym niż ekspozycja występująca u ludzi podczas stosowania maksymalnej dawki terapeutycznej.7

Pełne znaczenie tych obserwacji dla ludzi nie zostało ustalone i wymaga dalszej analizy w kontekście różnic międzygatunkowych.8

Wpływ na płodność

W badaniach dotyczących wpływu kwetiapiny na płodność przeprowadzonych na szczurach zaobserwowano następujące zmiany:9

  • Marginalne zmniejszenie płodności samców
  • Występowanie ciąż urojonych u samic
  • Przedłużające się fazy porujowe
  • Wydłużenie czasu od kohabitacji do spółkowania
  • Zmniejszenie odsetka ciąż

Istotne jest podkreślenie, że zaobserwowane efekty są związane ze zwiększeniem stężenia prolaktyny wywołanym przez kwetiapinę. Ze względu na znaczące różnice międzygatunkowe w mechanizmie hormonalnej kontroli rozrodu między gryzoniami a ludźmi, wyniki te najprawdopodobniej nie mają bezpośredniego przełożenia na bezpieczeństwo stosowania kwetiapiny u ludzi.10

Znaczenie badań przedklinicznych dla praktyki klinicznej

Przedstawione dane przedkliniczne wskazują na potencjalne obszary ryzyka związane ze stosowaniem kwetiapiny, które wymagają monitorowania w praktyce klinicznej. Szczególną uwagę należy zwrócić na funkcję tarczycy, parametry hematologiczne oraz wpływ na rozwój płodu w przypadku stosowania leku u kobiet w ciąży. Jednocześnie warto podkreślić, że dotychczasowe długoterminowe badania kliniczne nie potwierdziły wystąpienia podobnych działań niepożądanych u ludzi, co może wynikać z różnic międzygatunkowych w odpowiedzi na kwetiapinę.

Brak potencjału genotoksycznego kwetiapiny stanowi istotną pozytywną informację na temat bezpieczeństwa długoterminowego stosowania tego leku. Kluczowe jest jednak dalsze monitorowanie bezpieczeństwa stosowania kwetiapiny w populacji pacjentów, szczególnie w kontekście długotrwałej terapii.11

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl