nieprawidłowości tętnic wieńcowych
Nieprawidłowości tętnic wieńcowych obejmują szerokie spektrum wrodzonych i nabytych anomalii w budowie i przebiegu naczyń zaopatrujących mięsień sercowy. Anomalie te występują u około 1-2% populacji ogólnej, ale ich częstość wzrasta do 4-6% wśród pacjentów poddawanych koronarografii z powodu objawów niedokrwienia mięśnia sercowego.
Wrodzone nieprawidłowości tętnic wieńcowych mogą dotyczyć miejsca odejścia naczyń (np. odejście lewej tętnicy wieńcowej z prawej zatoki Valsalvy), przebiegu (np. przebieg między aortą a tętnicą płucną), liczby (tętnica pojedyncza lub dodatkowa) oraz połączeń (przetoki tętniczo-żylne). Szczególnie niebezpieczne są anomalie, w których tętnica wieńcowa przebiega między głównymi naczyniami, co może prowadzić do nagłego zgonu sercowego, zwłaszcza podczas wysiłku fizycznego.
Diagnostyka nieprawidłowości tętnic wieńcowych opiera się na badaniach obrazowych, wśród których złotym standardem pozostaje koronarografia. Coraz większą rolę odgrywają jednak nieinwazyjne metody obrazowania, takie jak angio-TK tętnic wieńcowych, które pozwala na dokładną ocenę anatomii i przebiegu naczyń. Diagnostyka ma kluczowe znaczenie, ponieważ niektóre anomalie wymagają interwencji chirurgicznej, zwłaszcza gdy wiążą się z ryzykiem niedokrwienia mięśnia sercowego.
Leczenie nieprawidłowości tętnic wieńcowych zależy od typu anomalii i objawów klinicznych. W przypadku anomalii przebiegających bezobjawowo często wystarcza obserwacja i modyfikacja aktywności fizycznej. Natomiast w przypadku anomalii zagrażających życiu, takich jak nieprawidłowe odejście tętnicy wieńcowej z przemieszczeniem między aortą a tętnicą płucną, konieczna jest korekcja chirurgiczna. Metody leczenia obejmują reimplantację ujścia tętnicy wieńcowej, unroofing (rozpłaszczenie śródściennego przebiegu naczynia) lub wykonanie pomostów aortalno-wieńcowych.
Powiązane wpisy
- Leksykon chorób i schorzeń
Zespół zapalny wielonarządowy u dzieci (mis-c) – Objawy
Zespół zapalny wielonarządowy u dzieci (MIS-C) jest rzadkim, ale poważnym powikłaniem po zakażeniu SARS-CoV-2, pojawiającym się zwykle 2-6 tygodni po infekcji, nawet jeśli przebieg COVID-19 był bezobjawowy lub łagodny. Średni wiek pacjentów to 6-11 lat, a częstość występowania szacuje się na 1 na 3000-4000 dzieci po COVID-19. Klinicznie MIS-C charakteryzuje się uporczywą gorączką (93-100% przypadków), dominującymi objawami żołądkowo-jelitowymi (86%), takimi jak silny ból brzucha, wymioty i biegunka, oraz objawami skórno-śluzówkowymi (61%), w tym wysypką, zapaleniem spojówek i obrzękiem kończyn. Szczególnie niebezpieczne są objawy sercowo-naczyniowe, takie jak hipotensja, wstrząs (występujący u 50-80% pacjentów), zaburzenia rytmu serca i niewydolność serca, które często wymagają leczenia na oddziale intensywnej terapii. W badaniach laboratoryjnych obserwuje się znaczne podwyższenie markerów zapalnych (CRP 229-250 mg/L), uszkodzenia serca (troponina, BNP/NT-proBNP), limfocytopenię, trombocytopenię oraz hipoalbuminemię.
białko C-reaktywne, ból głowy, burza cytokinowa, choroba Kawasakiego, dysfunkcja mięśnia sercowego, hipoalbuminemia, hipotensja, infekcja COVID-19, limfocytopenia, nieprawidłowości tętnic wieńcowych, niewydolność serca, objawy neurologiczne, objawy żołądkowo-jelitowe, odczyn Biernackiego, odpowiedź zapalna, opóźniona reakcja immunologiczna, ostra faza COVID-19, peptyd natriuretyczny typu B, posocznica, powiększone węzły chłonne, przekrwienie spojówek, trombocytopenia, troponina, truskawkowy język, utrzymująca się gorączka, wirus SARS-CoV-2, zaburzenia rytmu serca, zapalenie mięśnia sercowego, zapalenie osierdzia, zapalenie spojówek, zapalenie wyrostka robaczkowego, zespół aktywacji makrofagów, zespół Stevensa-Johnsona, zespół wstrząsu toksycznego, zespół zapalny wielonarządowy u dzieci - Leksykon chorób i schorzeń
Zespół zapalny wielonarządowy u dzieci (mis-c) – Charakterystyka, pielęgnacja i opieka
Zespół zapalny wielonarządowy u dzieci (MIS-C) jest rzadkim, ale potencjalnie ciężkim powikłaniem po infekcji SARS-CoV-2, pojawiającym się zwykle 2-6 tygodni po przebytym COVID-19, także u dzieci bezobjawowych. Charakteryzuje się nadmierną reakcją zapalną obejmującą co najmniej dwa układy narządowe, z gorączką powyżej 38°C trwającą minimum 24 godziny oraz podwyższonymi markerami zapalenia (CRP ≥ 3,0 mg/dl, OB, prokalcytonina, ferrytyna, D-dimery). Klinicznie dominują objawy żołądkowo-jelitowe (75-86%), zmiany skórno-śluzówkowe, objawy podobne do choroby Kawasakiego oraz w cięższych przypadkach wstrząs i dysfunkcja serca. Diagnostyka obejmuje badania laboratoryjne (limfopenia u 91,7%, trombocytopenia u 75%, nieprawidłowości koagulologiczne, podwyższone BNP i troponinę) oraz obrazowe (echokardiografia, RTG klatki piersiowej, USG jamy brzusznej). Echokardiogram często wykazuje wysięk osierdziowy (64%), zajęcie zastawek (68%), dysfunkcję komorową (39%) i zmiany w tętnicach wieńcowych (29%).
antybiotykoterapia, białko C-reaktywne, choroba Kawasakiego, echokardiogram, glikokortykosteroidy, gorączka, heparyna, hipotensja, immunoglobuliny dożylne, kwas acetylosalicylowy, leki biologiczne, leki inotropowe, leki przeciwzakrzepowe, limfopenia, metylprednizolon, nieprawidłowości tętnic wieńcowych, objawy żołądkowo-jelitowe, oddział intensywnej terapii pediatrycznej, ostre uszkodzenie nerek, peptyd natriuretyczny typu B, pozaustrojowe natlenianie krwi, steroidoterapia, trombocytopenia, troponina, wazopresory, wirus SARS-CoV-2, wstrząs, wysięk osierdziowy, zapalenie mięśnia sercowego, zapalenie spojówek, zespół aktywacji makrofagów, zespół zapalny wielonarządowy u dzieci, zmiany skórno-śluzówkowe