wymioty pieniste
Wymioty pieniste to charakterystyczny rodzaj wymiotów, które zawierają znaczną ilość piany lub bąbelków, przypominających pianę mydlaną. Ten typ wymiotów może wskazywać na różne stany chorobowe i wymaga właściwej oceny klinicznej.
Pienisty charakter wymiotów wynika najczęściej z intensywnego mieszania treści żołądkowej z powietrzem podczas wymiotowania lub z obecności nadmiernej ilości śluzu. Może to być spowodowane między innymi refluksem żołądkowo-przełykowym, zapaleniem żołądka, zatruciem, nadmiernym spożyciem alkoholu lub niedrożnością przewodu pokarmowego.
W diagnostyce różnicowej wymiotów pienistych należy uwzględnić również stany nagłe, takie jak obrzęk płuc (gdzie wymioty pieniste mogą być mylone z odkrztuszaną pianą), choroby neurologiczne, zatrucia niektórymi substancjami oraz zaburzenia metaboliczne. Szczególnie istotne jest różnicowanie między wymiotami pienistymi a odkrztuszaniem pienistej wydzieliny z dróg oddechowych.
Leczenie wymiotów pienistych zależy od przyczyny podstawowej. W przypadku pacjentów z tym objawem kluczowa jest dokładna diagnostyka obejmująca wywiad, badanie fizykalne oraz w zależności od wskazań – badania obrazowe, laboratoryjne i endoskopowe. Istotne jest również monitorowanie stanu nawodnienia pacjenta ze względu na ryzyko odwodnienia towarzyszące wymiotom.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Sitagliptin Medical Valley 100 mg
Przedkliniczne badania toksykologiczne sytagliptyny wykazały zależną od dawki toksyczność narządową, głównie wątroby i nerek u gryzoni przy ekspozycji przekraczającej 58-krotność narażenia terapeutycznego u człowieka, przy czym brak efektów toksycznych obserwowano do 19-krotnej ekspozycji, co wskazuje na szeroki margines bezpieczeństwa. U szczurów stwierdzono nieprawidłowości siekaczy przy dawkach >67-krotnych, a u psów objawy neurotoksyczne i zwyrodnienie mięśni szkieletowych pojawiały się przy około 23-krotnej ekspozycji, bez efektów przy 6-krotnej. Badania genotoksyczności nie wykazały działania mutagennego, a karcynogenność ograniczała się do zwiększonej częstości gruczolaków i raków wątroby u szczurów przy dawkach >58-krotnych, co wiązało się z przewlekłą hepatotoksycznością i nie jest uznawane za istotne ryzyko dla ludzi ze względu na margines bezpieczeństwa.
ataksja, duszność, działanie hepatotoksyczne, ekspozycja kliniczna, genotoksyczność, gruczolak i rak wątroby, narażenie ustrojowe, nieprawidłowość siekaczy, potencjał karcynogenny, sytagliptyna, toksyczne uszkodzenie nerwów, toksyczność matczyna, toksyczność narządowa, toksyczność reprodukcyjna, wątroba i nerki, wymioty pieniste, zniekształcenie żeber płodu, zwyrodnienie mięśni szkieletowych - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Jamesi 50 mg + 1000 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa produktu leczniczego Jamesi, zawierającego sytagliptynę i metforminę, nie wykazały dodatkowej toksyczności terapii skojarzonej w porównaniu do monoterapii. W 16-tygodniowych badaniach na psach poziom NOEL dla sytagliptyny wynosił około 6-krotność ekspozycji klinicznej, a dla metforminy około 2,5-krotność. Toksyczność sytagliptyny obejmowała uszkodzenia wątroby i nerek u gryzoni przy ekspozycji >58-krotnej, nieprawidłowości siekaczy u szczurów przy >67-krotnej oraz neurotoksyczne objawy u psów przy >23-krotnej ekspozycji. Zwyrodnienie mięśni szkieletowych u psów obserwowano przy podobnym poziomie narażenia. Nie stwierdzono potencjału genotoksycznego, a działanie rakotwórcze ograniczało się do gruczolaków i raków wątroby u szczurów przy ekspozycji >58-krotnej, co jest prawdopodobnie wtórne do hepatotoksyczności i nie ma istotnego znaczenia klinicznego ze względu na szeroki margines bezpieczeństwa (NOEL 19-krotność ekspozycji klinicznej).
ataksja, autonomiczny układ nerwowy, drżenie, działanie hepatotoksyczne, działanie rakotwórcze, gruczolak wątroby, margines bezpieczeństwa, monoterapia metforminą, neurotoksyczność, NOEL, nowotwór wątroby, płodność, podrażnienie przewodu pokarmowego, potencjał genotoksyczny, poziom narażenia, rozwój pourodzeniowy, toksyczność matczyna, toksyczność narządowa, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczność sytagliptyny, toksyczny wpływ na reprodukcję, wymioty pieniste, zaburzenie funkcji oddechowej, zaburzenie koordynacji ruchowej, zniekształcenie żeber, zwyrodnienie mięśni szkieletowych - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Sitagliptin +pharma 50 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa sytagliptyny wykazały toksyczność narządową (wątroba, nerki) u gryzoni przy narażeniu przekraczającym 58-krotnie ekspozycję kliniczną u ludzi, natomiast przy 19-krotnym narażeniu nie zaobserwowano efektów niekorzystnych. U szczurów stwierdzono nieprawidłowości w rozwoju siekaczy przy ekspozycji >67×, jednak bez wpływu na uzębienie przy 58× narażeniu. U psów przy 23-krotnym narażeniu odnotowano przemijające objawy neurotoksyczne (m.in. ataksja, drżenie, ograniczenie aktywności) oraz niewielkie zwyrodnienie mięśni szkieletowych, nieobecne przy 6-krotnym narażeniu. Sytagliptyna nie wykazała genotoksyczności, a potencjał rakotwórczy ograniczał się do wzrostu częstości gruczolaków i raków wątroby u szczurów przy ekspozycji >58×, co wiązało się z hepatotoksycznością i nie jest uznawane za istotne ryzyko kliniczne ze względu na szeroki margines bezpieczeństwa.
ataksja, badania przedkliniczne, działanie hepatotoksyczne, działanie karcynogenne, działanie toksyczne, ekspozycja kliniczna, farmakokinetyka, genotoksyczność, margines bezpieczeństwa, narażenie ustrojowe, neurotoksyczność, potencjał rakotwórczy, rak wątroby, stężenie w mleku, sytagliptyna, toksyczne uszkodzenie układu nerwowego, toksyczność matczyna, toksyczność narządowa, toksyczność wątrobowo-nerkowa, toksyczny wpływ na reprodukcję, wpływ na rozrodczość, wymioty pieniste, zaburzenia oddechowe, zniekształcenia żeber, zwyrodnienie mięśni szkieletowych - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Sitagliptin Adamed 25 mg
Badania przedkliniczne sytagliptyny wykazały toksyczność wątrobową i nerkową u gryzoni przy ekspozycji przekraczającej 58-krotnie poziom ekspozycji u ludzi, z brakiem efektów przy 19-krotnym przekroczeniu, co wskazuje na szeroki margines bezpieczeństwa. U szczurów zaobserwowano nieprawidłowości w budowie siekaczy przy 67-krotnym przekroczeniu ekspozycji, jednak przy 58-krotnym nie stwierdzono wpływu na uzębienie. U psów przy około 23-krotnym przekroczeniu dawki klinicznej wystąpiły przemijające objawy neurotoksyczne (m.in. ataksja, drżenie) oraz zwyrodnienie mięśni szkieletowych, natomiast przy 6-krotnym przekroczeniu nie zaobserwowano takich efektów. Badania genotoksyczności nie wykazały działania mutagennego, a potencjał karcinogenny był obecny jedynie u szczurów, gdzie przy ekspozycji >58x obserwowano wzrost częstości gruczolaków i raków wątroby, prawdopodobnie wtórny do przewlekłej hepatotoksyczności. W myszach nie stwierdzono działania rakotwórczego.
ataksja, badanie histopatologiczne, drżenie, dyspnea, działanie hepatotoksyczne, genotoksyczność sytagliptyny, guz wątroby, hipersaliwacja, margines bezpieczeństwa, narażenie ustrojowe, neurotoksyczność, nieprawidłowości siekaczy, nowotwór wątroby, objaw neurotoksyczny, postawa zgarbiona, potencjał karcinogenny, przenikanie do mleka, rak wątroby, sytagliptyna, toksyczność matczyna, toksyczność wątrobowo-nerkowa, uszkodzenie układu nerwowego, wymioty pieniste, zniekształcenie żeber, zwyrodnienie mięśni - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Sitagliptin Reddy 100 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa sytagliptyny, substancji czynnej preparatu Sitagliptin Reddy, wykazały toksyczne działanie na wątrobę i nerki u gryzoni jedynie przy ekspozycji przekraczającej 58-krotnie poziom terapeutyczny u ludzi, z brakiem efektów toksycznych przy 19-krotnym przekroczeniu. U szczurów stwierdzono nieprawidłowości w obrębie siekaczy przy ekspozycji >67-krotnej, jednak 14-tygodniowe badania nie potwierdziły negatywnego wpływu przy 58-krotnym przekroczeniu. U psów obserwowano przemijające objawy neurotoksyczne (m.in. ataksja, drżenie, ograniczenie aktywności) oraz zwyrodnienie mięśni szkieletowych przy ekspozycji około 23-krotnej, bez efektów przy 6-krotnym przekroczeniu. Badania genotoksyczności nie wykazały działania mutagennego, natomiast w badaniach rakotwórczości u szczurów zaobserwowano wzrost częstości guzów wątroby przy ekspozycji >58-krotnej, co wiązano z przewlekłym działaniem hepatotoksycznym. U myszy nie stwierdzono działania rakotwórczego.
ataksja, drżenie, działanie hepatotoksyczne, efekt teratogenny, ekspozycja kliniczna, genotoksyczność, margines bezpieczeństwa, nerki i wątroba, przenikanie do mleka, rak wątroby, ślinotok, sytagliptyna, toksyczność matczyna, toksyczność reprodukcyjna, wymioty pieniste, zaburzenia oddechowe, zniekształcenie żeber, zwyrodnienie mięśni szkieletowych - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Adimuplan 100 mg
Przedkliniczne badania toksykologiczne sytagliptyny, substancji czynnej leku Adimuplan, wykazały toksyczne działanie na wątrobę i nerki u gryzoni przy narażeniu ustrojowym przekraczającym 58-krotnie dawkę stosowaną u ludzi, natomiast przy 19-krotnym przekroczeniu dawki terapeutycznej nie zaobserwowano istotnych efektów niepożądanych. U szczurów przy ekspozycji 67-krotnej stwierdzono nieprawidłowości siekaczy, jednakże nie potwierdzono ich w badaniu 14-tygodniowym przy 58-krotnym narażeniu. U psów przy około 23-krotnym narażeniu klinicznym odnotowano przemijające objawy toksyczne, takie jak zaburzenia oddechowe, ślinienie, wymioty, ataksja i drżenie, wskazujące na uszkodzenie nerwów oraz niewielkie zwyrodnienie mięśni szkieletowych. Brak wpływu na te parametry przy 6-krotnym przekroczeniu dawki klinicznej potwierdza szeroki margines bezpieczeństwa. Badania genotoksyczności nie wykazały działania mutagennego, a ocena rakotwórczości wskazała na brak działania rakotwórczego u myszy, natomiast u szczurów zaobserwowano wzrost częstości gruczolaków i raków wątroby przy narażeniu >58-krotnym, co wiązano z przewlekłym działaniem hepatotoksycznym i nie jest uznawane za istotne zagrożenie dla ludzi ze względu na szeroki margines bezpieczeństwa (19-krotność narażenia klinicznego).
ataksja, cukrzyca typu 2, genotoksyczność, hepatotoksyczność, margines bezpieczeństwa, neurotoksyczność, nieprawidłowości siekaczy, przenikanie do mleka, rak wątroby, ślinotok, sytagliptyna, toksyczność matczyna, toksyczność wątrobowo-nerkowa, wady wrodzone żeber, wymioty pieniste, zaburzenia oddechowe, zaburzenia płodności, zwyrodnienie mięśni - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Metformax SR Combi 50 mg + 500 mg
Badania przedkliniczne produktu leczniczego Metformax SR Combi, zawierającego sytagliptynę i metforminę, wykazały brak dodatkowej toksyczności przy jednoczesnym stosowaniu obu substancji. W badaniach na psach, przy narażeniu do około 6-krotnie (sytagliptyna) i 2,5-krotnie (metformina) przekraczającym ekspozycję kliniczną u ludzi, nie zaobserwowano efektów toksycznych (NOEL). Sytagliptyna wykazywała hepatotoksyczność i nefrotoksyczność u gryzoni przy ekspozycji >58-krotnie wyższej niż u ludzi, a także przemijające objawy neurologiczne u psów przy dawkach >23-krotnie przekraczających ekspozycję kliniczną. W badaniach karcynogenności u szczurów stwierdzono zwiększoną częstość gruczolaków i raków wątroby przy dawkach >58-krotnie wyższych niż kliniczne, co wiązano z przewlekłym działaniem hepatotoksycznym. Nie zaobserwowano genotoksyczności sytagliptyny, a wpływ na rozrodczość był minimalny, z niewielkim wzrostem zniekształceń żeber u płodów szczurów przy dawkach >29-krotnie przekraczających ekspozycję kliniczną. Sytagliptyna przenika do mleka karmiących samic szczurów (wskaźnik mleko/osocze 4:1), co może mieć znaczenie kliniczne.
ataksja, badanie farmakologiczne, badanie genotoksyczności, badanie toksyczności, działanie rakotwórcze, genotoksyczność, hepatotoksyczność, nadmierne ślinienie, narażenie na substancję, nieprawidłowa postawa ciała, nieprawidłowości siekaczy, poziom bez obserwowanego efektu, przenikanie leku do mleka, rak wątroby, terapia skojarzona, toksyczność matczyna, toksyczny wpływ na rozród, wady wrodzone żeber, wymioty pieniste, zaburzenia płodności, zaburzenia układu oddechowego, zwyrodnienie mięśni - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Maysiglu 100 mg
Przedkliniczne badania toksykologiczne sytagliptyny wykazały szeroki margines bezpieczeństwa względem dawek stosowanych klinicznie u ludzi, z brakiem toksycznych efektów przy ekspozycji do 19-krotności dawki klinicznej. W modelach zwierzęcych zaobserwowano toksyczność wątrobową i nerkową u gryzoni przy 58-krotnym przekroczeniu ekspozycji klinicznej, a także nieprawidłowości uzębienia u szczurów przy 67-krotnym przekroczeniu dawki. U psów przy 23-krotnym przekroczeniu dawki klinicznej wystąpiły przemijające objawy neurotoksyczne (ataksyjne ruchy, drżenia, zmiany oddechowe i behawioralne) oraz niewielkie zwyrodnienie mięśni szkieletowych, natomiast przy 6-krotnym przekroczeniu dawki nie stwierdzono takich efektów. Badania genotoksyczności nie wykazały potencjału mutagennego, a działanie kancerogenne ograniczało się do zwiększonej częstości gruczolaków i raków wątroby u szczurów przy 58-krotnym przekroczeniu dawki, co wiązano z przewlekłą hepatotoksycznością. Nie stwierdzono wpływu na płodność u szczurów, a rozwój prenatalny i postnatalny przebiegał bez istotnych zaburzeń, z wyjątkiem niewielkiego wzrostu częstości zniekształceń żeber u płodów przy ekspozycji >29-krotnej dawki klinicznej. U królików odnotowano toksyczność matczyną przy podobnym poziomie ekspozycji.
ataksja, działanie hepatotoksyczne, działanie kancerogenne, genotoksyczność, hepatotoksyczność i nefrotoksyczność, indukcja nowotworów, nadmierne ślinienie, neurotoksyczność, nowotwory wątroby, objawy neurologiczne, przenikanie do mleka, rozwój pourodzeniowy, toksyczność matczyna, toksyczność reprodukcyjna, toksyczność rozwojowa, toksyczność wątrobowo-nerkowa, wady żeber, wpływ na płodność, wymioty pieniste, zaburzenia oddechowe, zwyrodnienie mięśni - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Sitagliptin Polpharma 50 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa sytagliptyny (Sitagliptin Polpharma) wykazały toksyczność narządową, neurotoksyczność oraz potencjalne działanie teratogenne i kancerogenne jedynie przy ekspozycjach wielokrotnie przekraczających poziomy terapeutyczne u ludzi. Toksyczność wątrobowa i nerkowa u gryzoni pojawiła się przy narażeniu >58-krotnym, natomiast NOAEL wynosił 19-krotność ekspozycji klinicznej. U szczurów stwierdzono nieprawidłowości w rozwoju siekaczy przy >67-krotnym narażeniu, bez wpływu na zęby przy 58-krotności. U psów przy ~23-krotnym narażeniu obserwowano przemijające objawy neurologiczne (m.in. ataksja, drżenie, ograniczenie aktywności) oraz zwyrodnienie mięśni szkieletowych, z NOAEL na poziomie 6-krotności ekspozycji klinicznej. Badania genotoksyczności nie wykazały potencjału mutagennego, a kancerogenność u szczurów ograniczała się do wzrostu gruczolaków i raków wątroby przy >58-krotnym narażeniu, co wiązano z przewlekłą hepatotoksycznością. Wpływ na płodność był nieistotny, choć przy >29-krotnym narażeniu odnotowano niewielkie zniekształcenia żeber u płodów szczurów oraz toksyczność matczyną u królików. Sytagliptyna przenikała do mleka szczurów w stosunku 4:1 względem osocza, co ma znaczenie dla stosowania u kobiet karmiących piersią.
ataksja, badanie histologiczne, badanie przedkliniczne, drżenie, ekspozycja terapeutyczna, genotoksyczność, hepatotoksyczność, hipoaktywność, kancerogenność, miopatia, neurotoksyczność, nowotwór wątroby, płodność, postawa zgarbiona, przenikanie do mleka, siekacz, ślinotok, sytagliptyna, toksyczność matczyna, toksyczność wątrobowo-nerkowa, układ nerwowy, wada wrodzona żeber, wymioty pieniste, zaburzenia oddechowe - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Sytena Plus 50 mg + 1000 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa produktu leczniczego Sytena Plus, zawierającego sytagliptynę i metforminę, wykazały brak dodatkowej toksyczności w 16-tygodniowych badaniach na psach przy jednoczesnym podawaniu obu substancji. Poziom NOEL dla sytagliptyny wynosił około 6-krotność ekspozycji klinicznej, a dla metforminy około 2,5-krotność. W badaniach na gryzoniach stwierdzono toksyczność wątrobową i nerkową przy ekspozycji ≥58-krotnej, a neurotoksyczne objawy u psów pojawiały się przy około 23-krotnej ekspozycji klinicznej. Zmiany w mięśniach szkieletowych oraz nieprawidłowości w uzębieniu obserwowano przy ekspozycjach znacznie przekraczających poziomy terapeutyczne. Nie wykazano potencjału genotoksycznego sytagliptyny, a obserwowane zmiany nowotworowe u szczurów przy ekspozycji ≥58-krotnej uznano za wtórne do przewlekłej hepatotoksyczności, nieistotne klinicznie ze względu na szeroki margines bezpieczeństwa (NOEL 19-krotność ekspozycji u ludzi).
ataksja, badanie histologiczne, drżenie, duszność, działanie rakotwórcze, ekspozycja kliniczna, genotoksyczność, hepatotoksyczność, margines bezpieczeństwa, metformina, nieprawidłowości siekaczy, rak wątroby, ślinotok, sytagliptyna, toksyczność matczyna, toksyczność narządowa, toksyczność reprodukcyjna, toksyczność wątrobowa i nerkowa, uszkodzenie nerwów, wymioty pieniste, zmiany nowotworowe, zniekształcenia żeber, zwyrodnienie mięśni - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Sitagliptin + Metformin hydrochloride Grindeks 50 mg + 1000 mg
Przedkliniczna ocena bezpieczeństwa produktu leczniczego Sitagliptin + Metformin hydrochloride Grindeks opiera się na badaniach zarówno kombinacji substancji, jak i ich monoterapii. W 16-tygodniowych badaniach na psach nie stwierdzono dodatkowej toksyczności połączenia sytagliptyny i metforminy, przy czym poziom NOEL dla sytagliptyny wynosił 6-krotność ekspozycji klinicznej, a dla metforminy 2,5-krotność. Toksyczność hepatonerkowa sytagliptyny u gryzoni pojawiła się przy narażeniu przekraczającym 58-krotnie ekspozycję u ludzi, natomiast przy 19-krotnym narażeniu nie obserwowano efektów toksycznych. Neurotoksyczność i miotoksyczność u psów wystąpiły przy 23-krotnym narażeniu, a przy 6-krotnym nie stwierdzono objawów. W badaniach genotoksyczności i kancerogenności sytagliptyna nie wykazała działania rakotwórczego u myszy, natomiast u szczurów przy 58-krotnym narażeniu zaobserwowano wzrost częstości gruczolaków i raków wątroby, co wiązano z przewlekłą hepatotoksycznością. Nie stwierdzono wpływu na płodność szczurów, a jedynie przy narażeniu >29-krotnym obserwowano niewielkie zniekształcenia żeber u płodów oraz toksyczność matczyną u królików. Sytagliptyna przenika do mleka szczurów w stosunku 4:1 względem osocza.
ataksja, drżenie, duszność, działanie hepatotoksyczne, działanie rakotwórcze, efekt toksyczny, genotoksyczność, gruczolakorak wątroby, margines bezpieczeństwa, metformina, narażenie kliniczne, neurotoksyczność, potencjał rakotwórczy, poziom NOEL, sytagliptyna, terapia skojarzona, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczność reprodukcyjna, wymioty pieniste, zniekształcenie żebra, zwyrodnienie mięśni szkieletowych - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Combodiab 50 mg + 850 mg
Dane przedkliniczne dotyczące bezpieczeństwa stosowania produktu leczniczego Combodiab, zawierającego 50 mg sytagliptyny oraz 850 mg metforminy chlorowodorku, opierają się na badaniach zarówno kombinacji substancji czynnych, jak i ich indywidualnym działaniu. W 16-tygodniowych badaniach na psach nie zaobserwowano dodatkowej toksyczności przy terapii łączonej, z poziomem NOEL dla sytagliptyny około 6-krotnie, a dla metforminy około 2,5-krotnie wyższym niż ekspozycja kliniczna u ludzi. Toksyczność sytagliptyny na wątrobę i nerki u gryzoni występowała przy narażeniu przekraczającym 58-krotnie ekspozycję kliniczną, natomiast przy 19-krotnym narażeniu nie stwierdzono toksycznych efektów. Objawy toksyczne u psów, takie jak ataksja, drżenie i zmiany w mięśniach szkieletowych, pojawiały się przy około 23-krotnym narażeniu, co wskazuje na ograniczone ryzyko przy dawkach terapeutycznych. Nie wykazano działania genotoksycznego ani rakotwórczego sytagliptyny u myszy, a obserwowane nowotwory wątroby u szczurów przy bardzo wysokim narażeniu były prawdopodobnie wtórne do hepatotoksyczności i nie mają istotnego znaczenia klinicznego ze względu na szeroki margines bezpieczeństwa (NOEL 19-krotne narażenie kliniczne).
ataksja, chlorowodorek metforminy, Combodiab, drżenie, dyspnea, działanie hepatotoksyczne, genotoksyczność sytagliptyny, gruczolak wątroby, hipersaliwacja, margines bezpieczeństwa, nieprawidłowości siekaczy, profil bezpieczeństwa leku, przenikanie do mleka, terapia skojarzona sytagliptyny z metforminą, toksyczność matczyna, toksyczność reprodukcyjna, toksyczność sytagliptyny, właściwości rakotwórcze, wymioty pieniste, zniekształcenie żeber płodu, zwyrodnienie mięśni szkieletowych - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Sitagliptin Adamed 100 mg
Badania przedkliniczne sytagliptyny wykazały toksyczne działanie na wątrobę i nerki u gryzoni przy narażeniu przekraczającym 58-krotnie ekspozycję u ludzi, jednak przy 19-krotnym narażeniu nie zaobserwowano efektów niekorzystnych, co wskazuje na szeroki margines bezpieczeństwa. U szczurów stwierdzono nieprawidłowości w rozwoju siekaczy przy narażeniu >67x, ale brak wpływu przy 58x. U psów przy narażeniu około 23x obserwowano przemijające objawy neurotoksyczne (ataksyja, drżenie, ograniczenie aktywności) oraz miotoksyczność, natomiast przy 6-krotnym narażeniu nie stwierdzono takich efektów. Sytagliptyna nie wykazała genotoksyczności, a w badaniach rakotwórczości u szczurów zaobserwowano wzrost częstości gruczolaków i raków wątroby przy narażeniu >58x, co wiązano z przewlekłym działaniem hepatotoksycznym; przy 19-krotnym narażeniu nie odnotowano wpływu, co eliminuje istotne ryzyko dla ludzi.
ataksja, badanie przedkliniczne, drżenie mięśniowe, dyspnea, działanie hepatotoksyczne, ekspozycja kliniczna, genotoksyczność, hepatotoksyczność, laktacja, margines bezpieczeństwa, rak wątroby, sytagliptyna, toksyczność matczyna, toksyczność narządowa, toksyczność reprodukcyjna, układ stomatognatyczny, wskaźnik mleko/osocze, wymioty pieniste, zniekształcenie żeber, zwyrodnienie mięśni szkieletowych