borelioza skórna

Borelioza skórna, znana również jako rumień wędrujący (erythema migrans), to najbardziej charakterystyczny objaw wczesnej boreliozy – choroby odkleszczowej wywoływanej przez bakterie z rodzaju Borrelia. Zmiana skórna pojawia się w miejscu ukłucia przez zakażonego kleszcza, zwykle po 3-30 dniach od ekspozycji.

Klasyczna postać rumienia wędrującego ma formę okrągłej lub owalnej zmiany rumieniowej, która centralnie blednie, tworząc charakterystyczny obraz „tarczy strzelniczej”. Zmiana ta powiększa się obwodowo, osiągając zazwyczaj średnicę powyżej 5 cm. W przeciwieństwie do odczynu zapalnego po ukłuciu kleszcza, rumień wędrujący nie jest bolesny, może jednak towarzyszyć mu niewielki świąd lub uczucie pieczenia.

Oprócz rumienia wędrującego, borelioza skórna może manifestować się w późniejszych stadiach choroby jako przewlekłe zanikowe zapalenie skóry kończyn (acrodermatitis chronica atrophicans) lub jako chłoniak limfocytowy skóry (lymphocytoma cutis). Te późne manifestacje skórne boreliozy są rzadsze, ale stanowią istotny element diagnostyczny w rozpoznawaniu choroby.

Leczenie boreliozy skórnej polega na wdrożeniu odpowiedniej antybiotykoterapii, najczęściej z wykorzystaniem doksycykliny, amoksycyliny lub cefuroksymu. Wczesne rozpoznanie i leczenie rumienia wędrującego może zapobiec rozwojowi późnych, bardziej poważnych objawów boreliozy, takich jak zajęcie układu nerwowego, stawów czy serca.

Powiązane wpisy

  1. 12.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl