zaburzenie neurogenne pęcherza

Zaburzenie neurogenne pęcherza (neurogenic bladder) to dysfunkcja pęcherza moczowego spowodowana nieprawidłowym działaniem układu nerwowego kontrolującego funkcje mikcyjne. Stan ten wynika z uszkodzenia dróg nerwowych łączących pęcherz moczowy z mózgiem lub rdzeniem kręgowym.

Etiologia zaburzeń neurogennych pęcherza jest zróżnicowana i obejmuje: urazy rdzenia kręgowego, stwardnienie rozsiane, chorobę Parkinsona, udar mózgu, guzy układu nerwowego, przepuklinę oponowo-rdzeniową, cukrzycę oraz powikłania po zabiegach operacyjnych. W zależności od lokalizacji i rozległości uszkodzenia układu nerwowego, manifestacja kliniczna może przybierać postać nadreaktywności wypieracza, niedoczynności wypieracza, dyssynergii wypieraczowo-zwieraczowej lub kombinacji tych zaburzeń.

Diagnostyka obejmuje szczegółowy wywiad, badanie neurologiczne, badania urodynamiczne, cystoskopię oraz obrazowanie układu moczowego. W leczeniu stosuje się podejście wielokierunkowe: farmakoterapię (leki antycholinergiczne, miolityki, alfa-adrenolityki), cewnikowanie przerywane, neuromodulację, toksyna botulinowa, a w wybranych przypadkach interwencje chirurgiczne.

Główne powikłania nieleczonego zaburzenia neurogennego pęcherza to nawracające infekcje układu moczowego, refluks pęcherzowo-moczowodowy, wodonercze, kamica układu moczowego oraz postępująca niewydolność nerek. Odpowiednio wczesne wdrożenie leczenia ma kluczowe znaczenie dla zachowania funkcji górnych dróg moczowych i poprawy jakości życia pacjentów.

Powiązane wpisy

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl