bieluń dziędzierzawa

Bieluń dziędzierzawa (Datura stramonium) to silnie trująca roślina z rodziny psiankowatych, zawierająca liczne alkaloidy tropanowe, w tym skopolaminę, atropinę i hioscyjaminę. Ze względu na zawartość tych związków, roślina wykazuje działanie antycholinergiczne, wpływając na ośrodkowy i obwodowy układ nerwowy.

W toksykologii klinicznej zatrucia bieluniem charakteryzują się zespołem objawów określanym jako „szalony jak kapelusznik, czerwony jak burak, suchy jak kość, ślepy jak nietoperz”. Objawy obejmują: rozszerzenie źrenic, tachykardię, hipertermię, suchość błon śluzowych, zaburzenia świadomości, halucynacje, pobudzenie psychoruchowe i drgawki. W ciężkich przypadkach może dojść do śpiączki i zgonu.

W medycynie ratunkowej leczenie zatruć bieluniem polega na dekontaminacji przewodu pokarmowego, monitorowaniu funkcji życiowych i stosowaniu fizostygminy jako swoistego antidotum w ciężkich przypadkach. Należy pamiętać, że podawanie fizostygminy wymaga ścisłego monitorowania pacjenta ze względu na ryzyko wystąpienia bradykardii i napadów drgawkowych.

Warto podkreślić, że mimo wysokiej toksyczności, alkaloidy bielunia znalazły zastosowanie w medycynie jako składniki leków przeciwwymiotnych, przeciwskurczowych i rozszerzających źrenice. Stosowane są również w anestezjologii jako środki premedykacyjne ze względu na działanie amnestyczne i sedatywne.

Powiązane wpisy

  1. 09.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl