włókno elastyczne
Włókna elastyczne stanowią istotny element tkanki łącznej organizmu, odpowiadający za jej właściwości sprężyste. Zbudowane są głównie z elastyny – białka strukturalnego, które dzięki swojej budowie molekularnej umożliwia rozciąganie i powrót do stanu wyjściowego. Włókna te tworzą sieci w tkance łącznej, zapewniając jej elastyczność przy jednoczesnym zachowaniu wytrzymałości.
W organizmie człowieka włókna elastyczne występują w szczególnym nagromadzeniu w ścianach naczyń krwionośnych (zwłaszcza tętnic), w skórze, płucach oraz więzadłach. Ich podstawową funkcją jest umożliwienie organom i tkankom powrotu do pierwotnego kształtu po rozciągnięciu, co jest kluczowe np. dla procesu rozszerzania i kurczenia się naczyń krwionośnych czy rozprężania płuc podczas oddychania.
Z wiekiem dochodzi do stopniowej degradacji włókien elastycznych, co prowadzi do zmniejszenia elastyczności tkanek. Proces ten jest jedną z przyczyn typowych zmian starczych, jak zmarszczki skórne czy zmniejszona elastyczność naczyń krwionośnych. W patologii medycznej włókna elastyczne mogą podlegać różnym zaburzeniom, w tym fragmentacji (np. w tętniakach aorty) czy nieprawidłowej syntezie (np. w zespole Marfana i innych chorobach tkanki łącznej).
Powiązane wpisy
- Leksykon chorób i schorzeń
Rozstępy – Objawy
Rozstępy (striae distensae) to linijne, atroficzne pasma skóry powstające w wyniku gwałtownego rozciągnięcia i uszkodzenia włókien kolagenowych oraz elastyny w warstwie skóry właściwej (dermis). Zmiany te przechodzą charakterystyczne fazy: początkową (striae rubrae) z czerwono-fioletowym zabarwieniem i objawami zapalnymi, oraz fazę dojrzałą (striae albae) z białawym, srebrzystym kolorem i atrofią naskórka. Rozstępy mają szerokość 1-10 mm i długość od kilku do kilkunastu centymetrów, lokalizując się najczęściej na brzuchu, piersiach, biodrach, pośladkach i udach. Występują u około 80-90% kobiet w ciąży, 70% dziewcząt i 40% chłopców w okresie dojrzewania, a także u osób z szybkim przyrostem lub utratą masy ciała oraz u kulturystów. Mogą być także manifestacją chorób endokrynologicznych, takich jak zespół Cushinga czy zespół Marfana, oraz efektem długotrwałej terapii kortykosteroidami.
blizna atroficzna, bliznowacenie, hipopigmentacja, kolagen i elastyna, kortykosteroid, kortyzol, laktacja, nadciśnienie, prednizon, proces zapalny, rozstęp, skok wzrostowy, skóra właściwa, striae albae, striae rubrae, świąd, tkanka łączna, włókno elastyczne, włókno kolagenowe, zespół Cushinga, zespół Marfana, zmiana naczyniowa