nietolerancja składników pokarmowych
Nietolerancja składników pokarmowych to nieprawidłowa reakcja organizmu na spożywane pokarmy, która w przeciwieństwie do alergii pokarmowej nie angażuje układu immunologicznego. Najczęściej dotyczy nietolerancji laktozy, fruktozy, glutenu (nieceliakalnej nadwrażliwości na gluten), histaminy oraz dodatków do żywności.
Mechanizm nietolerancji pokarmowej zazwyczaj związany jest z niedoborem lub nieprawidłowym działaniem enzymów trawiennych, zaburzeniami wchłaniania lub reakcjami farmakologicznymi na naturalne związki obecne w żywności. Objawy pojawiają się zwykle w ciągu kilku godzin po spożyciu nietolerowanego składnika i mogą obejmować dolegliwości ze strony przewodu pokarmowego (bóle brzucha, wzdęcia, biegunka), a także objawy pozajelitowe (bóle głowy, zmęczenie, wysypki skórne).
Diagnostyka nietolerancji pokarmowych jest złożona i może obejmować testy oddechowe (np. test wodorowy w nietolerancji laktozy), diety eliminacyjne z prowokacją oraz dzienniczki żywieniowe. W przeciwieństwie do alergii, nietolerancje pokarmowe rzadko zagrażają życiu, a ich nasilenie często zależy od ilości spożytego składnika, co oznacza, że pacjenci mogą tolerować małe ilości problematycznych pokarmów.
Leczenie nietolerancji pokarmowych polega głównie na modyfikacji diety poprzez ograniczenie lub całkowite wyeliminowanie nietolerowanych składników. W niektórych przypadkach pomocne może być stosowanie suplementów enzymatycznych (np. laktaza przy nietolerancji laktozy). Istotna jest współpraca z dietetykiem klinicznym, aby zapewnić zbilansowaną dietę mimo wprowadzonych ograniczeń.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Dulcobis 5 mg
Dulcobis, zawierający 5 mg bisakodylu w formie tabletek dojelitowych, jest wskazany do krótkotrwałego, objawowego leczenia zaparć, szczególnie u pacjentów z okresowymi trudnościami w wypróżnianiu wymagającymi doraźnej interwencji farmakologicznej. Lek znajduje zastosowanie także w przygotowaniu do badań diagnostycznych (np. kolonoskopia), leczeniu przed- i pooperacyjnym oraz w stanach wymagających ułatwienia defekacji. Tabletki dojelitowe zapewniają uwalnianie substancji czynnej w jelicie, co minimalizuje ryzyko podrażnienia żołądka. W składzie preparatu znajdują się również substancje pomocnicze: laktoza (33,2 mg/tabletkę) oraz sacharoza (23,4 mg/tabletkę), co należy uwzględnić u pacjentów z nietolerancją tych składników.
badanie radiologiczne przewodu pokarmowego, bisakodyl, defekacja, kolonoskopia, laktoza, leczenie okołooperacyjne, nietolerancja składników pokarmowych, podrażnienie żołądka, sacharoza, tabletki dojelitowe, trudności w wypróżnianiu, upośledzenie funkcji jelit, uzależnienie od środków przeczyszczających, zaburzenia gospodarki elektrolitowej, zaparcie - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Faringosept 10 mg
Faringosept to preparat miejscowy w postaci tabletek do ssania zawierających 10 mg ambazonu jednowodnego, stosowany w leczeniu ostrych stanów zapalnych jamy ustnej i gardła. Lek jest wskazany jako terapia uzupełniająca w zapaleniu migdałków (angina), zapaleniu dziąseł oraz różnych postaciach zapalenia jamy ustnej, a także w okresie pooperacyjnym po tonsillektomii i zabiegach stomatologicznych, zwłaszcza po ekstrakcji zębów. Tabletki mają kształt cylindryczny, brązowe zabarwienie i gładką powierzchnię. Preparat zawiera substancje pomocnicze, takie jak sacharoza i laktoza jednowodna, co jest istotne u pacjentów z nietolerancją tych składników.
ambazon jednowodny, angina, antybiotykoterapia systemowa, błona śluzowa, ekstrakcja zębów, etiologia bakteryjna, infekcja jamy ustnej, laktoza jednowodna, migdałki podniebienne, nietolerancja składników pokarmowych, stomatitis, terapia miejscowa, terapia uzupełniająca, tonsillektomia, zapalenie dziąseł, zapalenie jamy ustnej, zapalenie migdałków