klindamycyny sulfotlenek

Klindamycyny sulfotlenek jest głównym metabolitem klindamycyny powstającym w wyniku utleniania grupy tiolowej cząsteczki macierzystej. Jest to związek o mniejszej aktywności przeciwbakteryjnej niż klindamycyna, jednak wciąż zachowuje pewne działanie terapeutyczne.

Proces metabolizmu klindamycyny do sulfotlenku zachodzi głównie w wątrobie przy udziale enzymów cytochromu P450. Metabolit ten jest następnie wydalany zarówno z żółcią, jak i przez nerki, co ma istotne znaczenie kliniczne, szczególnie u pacjentów z zaburzeniami funkcji wątroby lub nerek.

Klindamycyny sulfotlenek, podobnie jak związek macierzysty, wykazuje działanie poprzez hamowanie syntezy białek bakteryjnych poprzez wiązanie z podjednostką 50S rybosomu bakteryjnego. Jednak ze względu na mniejszą aktywność przeciwbakteryjną, główny efekt terapeutyczny antybiotykoterapii klindamycyną przypisuje się cząsteczce macierzystej, a nie jej metabolitom.

Powiązane wpisy

Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Dalacin C 75 mg/5 ml

Klindamycyna, będąca substancją czynną preparatu Dalacin C (75 mg/5 ml, granulat do sporządzania syropu), charakteryzuje się szybkim i niemal całkowitym wchłanianiem po podaniu doustnym. Maksymalne stężenie w osoczu (Cmax) osiąga się po 45-60 minutach na czczo (2,8-3,4 μg/ml) oraz po około 2 godzinach po posiłku (1,9-3,9 μg/ml). Wiązanie z białkami osocza wynosi 80-94% w zakresie stężeń terapeutycznych. Klindamycyna jest metabolizowana głównie przez izoenzymy CYP3A4 i CYP3A5, a jej metabolity, takie jak klindamycyny sulfotlenek i N-desmetylklindamycyna, mogą zachowywać aktywność mikrobiologiczną. Induktory enzymów wątrobowych mogą skracać okres działania leku. Substancja przenika przez łożysko i do mleka matki, osiągając wysokie stężenia w tkance kostnej, jednak jej dyfuzja do płynów opon mózgowo-rdzeniowych jest niewystarczająca nawet przy zapaleniu.
Cmax, CYP3A4, CYP3A5, cytochrom P450, Dalacin C, hemodializa, induktor enzymów wątrobowych, klindamycyny chlorowodorek, klindamycyny sulfotlenek, klirens klindamycyny, metabolizm wątrobowy, mikrosomy wątroby, N-desmetylklindamycyna, niewydolność wątroby, objętość dystrybucji, okres półtrwania, penetracja do tkanek, przenikanie przez łożysko, stężenie klindamycyny w osoczu, substancja czynna, Tmax, wchłanianie z przewodu pokarmowego, wiązanie z białkami osocza, zaburzenie czynności nerek, zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych
Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Clindamycin hameln 150 mg/ml

Clindamycin Hameln w postaci roztworu do wstrzykiwań (150 mg/ml) zawiera fosforan klindamycyny, który po podaniu pozajelitowym ulega hydrolizie do aktywnej klindamycyny. Po dożylnym podaniu dawki 300 mg, stężenie w surowicy po 1 godzinie wynosi około 4-6 μg/ml, natomiast po podaniu domięśniowym maksymalne stężenie około 6 μg/ml osiągane jest po 3 godzinach. Wiązanie z białkami osocza w zakresie terapeutycznym wynosi 40-94%. Klindamycyna wykazuje wysoką przenikalność do tkanek, osiągając stężenia w tkance kostnej (40%, zakres 20-75%), mazi stawowej (50%), płynie otrzewnowym (50%), płynie opłucnowym (50-90%), plwocinach (30-75%) oraz ropie (30%). Przenikanie do przestrzeni podpajęczynówkowej jest niewystarczające, nawet przy zapaleniu opon mózgowo-rdzeniowych.
bariera krew-łożysko, CYP2C19, CYP2C9, CYP2D6, CYP2E1, CYP3A4, CYP3A5, enzym wątrobowy, fosforan klindamycyny, izoenzym CYP1A2, klindamycyna, klindamycyny sulfotlenek, mikrosom wątrobowy, N-demetyloklindamycyna, niewydolność nerek, niewydolność wątroby, pochodna N-demetylowa, podanie pozajelitowe, prolek, przestrzeń podpajęczynówkowa, roztwór do wstrzykiwań, wiązanie z białkami osocza, zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych
Leksykon leków
Interakcje leku – Dalacin C 150 mg/ml

Klindamycyna (Dalacin C, 150 mg/ml) jest metabolizowana głównie przez izoenzymy CYP3A4 i CYP3A5, co determinuje jej interakcje farmakokinetyczne. Inhibitory CYP3A4/CYP3A5 mogą zmniejszać klirens klindamycyny, zwiększając jej stężenie i ryzyko działań niepożądanych, natomiast induktory tych enzymów, np. ryfampicyna, mogą obniżać skuteczność terapii poprzez zwiększenie klirensu. Klindamycyna wykazuje umiarkowane hamowanie CYP3A4, nie wpływając istotnie na inne izoenzymy CYP. W terapii należy monitorować pacjentów przyjmujących jednocześnie inhibitory lub induktory CYP3A4/5, zwłaszcza w kontekście potencjalnego zmniejszenia skuteczności lub nasilenia toksyczności leku.
acenokumarol, alkohol benzylowy, antagonista witaminy K, CYP3A5, Dalacin C, doustny środek antykoncepcyjny, fluindion, halogenek pankuronium, hamowanie przekaźnictwa nerwowo-mięśniowego, induktor CYP3A4, inhibitor CYP3A4, interakcja typu disulfiramowego, interakcja z etanolem, izoenzym CYP3A4, klindamycyna, klindamycyny sulfotlenek, krążenie wątrobowo-jelitowe, lek zwiotczający mięśnie, linkomycyna, N-desmetylklindamycyna, oporność krzyżowa, ryfampicyna, środek zwiotczający mięśnie, tubokuraryna, warfaryna, wskaźnik krzepliwości krwi
Leksykon leków
Interakcje leku – Clindamycin Mylan 300 mg

Klindamycyna, składnik leku Clindamycin Mylan 300 mg, wykazuje istotne interakcje farmakologiczne, które mogą wpływać na skuteczność i bezpieczeństwo terapii. Szczególną uwagę należy zwrócić na jednoczesne stosowanie z lekami zwiotczającymi mięśnie szkieletowe (np. pankuronium, wekuronium), gdzie klindamycyna nasila blok nerwowo-mięśniowy, co wymaga monitorowania czynności oddechowej i dostosowania dawki. Antagonizm farmakodynamiczny z erytromycyną, innymi makrolidami oraz streptograminami prowadzi do zmniejszenia skuteczności przeciwbakteryjnej, dlatego ich łączenie jest niewskazane. U pacjentów przyjmujących antykoagulanty z grupy antagonistów witaminy K (warfaryna, acenokumarol, fluindion) obserwuje się podwyższone wartości PT/INR i ryzyko krwawień, co wymaga częstego monitorowania parametrów krzepnięcia i ewentualnej korekty dawki.
acenokumarol, antagonista witaminy K, antagonizm farmakodynamiczny, antagonizm farmakologiczny, blok nerwowo-mięśniowy, CYP3A5, flora jelitowa, fluindion, induktor izoenzymu, inhibitor CYP3A4, izoenzym CYP3A4, klindamycyna, klindamycyny sulfotlenek, lek zwiotczający mięśnie, makrolidy, metronidazol, N-desmetylklindamycyna, pankuronium, parametr krzepnięcia, przekaźnictwo nerwowo-mięśniowe, reakcja disulfiramopodobna, ryfampicyna, synteza witaminy K, warfaryna, wekuronium, wskaźnik krzepliwości krwi
Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Dalacin C 300 mg

Klindamycyna, zawarta w produkcie Dalacin C 300 mg, jest szybko i niemal całkowicie wchłaniana po podaniu doustnym, z maksymalnym stężeniem w osoczu (Cmax) osiąganym po 45-60 minutach na czczo oraz około 2 godzinach po posiłku. Cmax wynosi od 1,9 do 3,9 μg/ml po dawce 150 mg (po posiłku) oraz od 2,8 do 3,4 μg/ml po dawce 300 mg (na czczo). Wiązanie z białkami osocza w zakresie terapeutycznym wynosi 80-94%. Klindamycyna jest metabolizowana głównie przez enzym CYP3A4, z niewielkim udziałem CYP3A5, prowadząc do powstania aktywnych metabolitów, takich jak klindamycyny sulfotlenek i N-desmetylklindamycyna. Substancje indukujące enzymy wątrobowe mogą skracać okres działania leku.
CYP3A4, enzym wątrobowy, hemodializa, klindamycyny chlorowodorek, klindamycyny sulfotlenek, klirens klindamycyny, N-desmetylklindamycyna, niewydolność wątroby, objętość dystrybucji, okres półtrwania, parametr farmakokinetyczny, penetracja do tkanek, pochodna klindamycyny, pro-lek, przenikanie przez łożysko, stężenie terapeutyczne, właściwość farmakokinetyczna, zaburzenie czynności nerek, zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych
Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Dalacin C 150 mg

Klindamycyna, dostępna w formie różnych pochodnych estrowych, działa jako zasada i jest pro-lekiem, który po wchłonięciu uwalnia aktywną substancję. Po podaniu doustnym chlorowodorek klindamycyny charakteryzuje się wysoką biodostępnością i szybkim, niemal całkowitym wchłanianiem z przewodu pokarmowego. Tmax wynosi około 45-60 minut na czczo oraz około 2 godzin po posiłku. Maksymalne stężenia w osoczu (Cmax) po dawce 150 mg wynoszą 1,9-3,9 μg/ml (po posiłku) i 2,8-3,4 μg/ml (na czczo), a po dawce 300 mg są proporcjonalnie wyższe. Klindamycyna wykazuje wysokie, zależne od stężenia, wiązanie z białkami osocza (80-94%) oraz dobrą penetrację do tkanek, w tym do kości, co uzasadnia jej zastosowanie w leczeniu zakażeń kości i szpiku. Przenika przez barierę łożyskową i do mleka matki, jednak jej dyfuzja do płynu mózgowo-rdzeniowego jest niewystarczająca, nawet przy zapaleniu opon mózgowo-rdzeniowych, co ogranicza zastosowanie w zakażeniach OUN.
bariera łożyskowa, biodostępność doustna, biotransformacja wątrobowa, CYP3A4, cytochrom P450, hemodializa, induktory enzymów wątrobowych, klindamycyny chlorowodorek, klindamycyny sulfotlenek, N-desmetylklindamycyna, niewydolność wątroby, okres półtrwania leku, płyn mózgowo-rdzeniowy, pro-lek, wiązanie z białkami osocza, zakażenie kości i szpiku, zakażenie ośrodkowego układu nerwowego, zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych
Leksykon leków
Interakcje leku – Dalacin C 300 mg

Klindamycyna, metabolizowana głównie przez izoenzymy CYP3A4 i CYP3A5, wykazuje istotne interakcje farmakokinetyczne i farmakodynamiczne, które mają kluczowe znaczenie w praktyce klinicznej. Inhibitory CYP3A4 (np. ketokonazol, klarytromycyna) mogą zwiększać stężenie klindamycyny w surowicy, co zwiększa ryzyko działań niepożądanych, natomiast induktory (np. ryfampicyna) obniżają jej stężenie, potencjalnie zmniejszając skuteczność terapii. Szczególną uwagę należy zwrócić na interakcje z antagonistami witaminy K (warfaryna, acenokumarol, fluindion), które mogą prowadzić do wzrostu wartości PT/INR i zwiększonego ryzyka krwawień, co wymaga częstego monitorowania parametrów krzepliwości. Ponadto, klindamycyna wykazuje addytywne hamowanie przekaźnictwa nerwowo-mięśniowego ze środkami zwiotczającymi mięśnie (eter, tubokuraryna, halogenki pankuronium), co może skutkować poważnymi powikłaniami śródoperacyjnymi, dlatego anestezjolodzy powinni być o tym poinformowani.
acenokumarol, antagoniści witaminy K, CYP3A4, CYP3A5, doustne środki antykoncepcyjne, dysfagia, fluindion, inhibitory CYP3A4, klindamycyna, klindamycyny sulfotlenek, leki przeciwzakrzepowe, leki zwiotczające mięśnie, linkomycyna, loperamid, metronidazol, N-desmetylklindamycyna, oporność drobnoustrojów, oporność krzyżowa, parametry krzepliwości krwi, przekaźnictwo nerwowo-mięśniowe, reakcja disulfiramopodobna, ryfampicyna, rzekomobłoniaste zapalenie jelit, warfaryna
Leksykon leków
Interakcje leku – Clindanea 600 mg

Klindamycyna wykazuje liczne interakcje farmakologiczne o istotnym znaczeniu klinicznym. Antagonizm farmakodynamiczny z erytromycyną prowadzi do zmniejszenia skuteczności przeciwbakteryjnej, dlatego jednoczesne stosowanie tych antybiotyków jest niewskazane. Występuje oporność krzyżowa z linkomycyną, co należy uwzględnić przy doborze terapii. Klindamycyna nasila działanie środków zwiotczających mięśnie (eter, tubokuraryna, halogenki pankuronium) poprzez hamowanie przekaźnictwa nerwowo-mięśniowego, co zwiększa ryzyko powikłań śródoperacyjnych. Metabolizm klindamycyny odbywa się głównie przez CYP3A4 i CYP3A5, a inhibitory tych enzymów (np. itrakonazol, klarytromycyna, rytonawir) zmniejszają klirens leku, zwiększając jego stężenie i ryzyko działań niepożądanych. Z kolei induktory CYP3A4 (np. ryfampicyna, dziurawiec, karbamazepina) mogą obniżyć stężenie klindamycyny w osoczu nawet o 80%, co grozi nieskutecznością terapii.
acenokumarol, antagonista witaminy K, antagonizm farmakodynamiczny, CYP3A4, CYP3A5, cytochrom P450, doustny środek antykoncepcyjny, dziurawiec zwyczajny, erytromycyna, fenobarbital, fenytoina, fluindion, interakcja farmakodynamiczna, interakcja farmakokinetyczna, itrakonazol, karbamazepina, klarytromycyna, klindamycyna, klindamycyny sulfotlenek, kobicystat, linkomycyna, metronidazol, N-desmetylklindamycyna, oporność krzyżowa, parametr krzepliwości krwi, powikłanie krwotoczne, przekaźnictwo nerwowo-mięśniowe, PT/INR, reakcja disulfiramowa, ryfampicyna, rytonawir, środek zwiotczający mięśnie, synergizm farmakodynamiczny, telitromycyna, układ odpornościowy, warfaryna, worykonazol