Właściwości farmakokinetyczne
Dalacin C 75 mg/5 ml

Klindamycyna, będąca substancją czynną preparatu Dalacin C (75 mg/5 ml, granulat do sporządzania syropu), charakteryzuje się szybkim i niemal całkowitym wchłanianiem po podaniu doustnym. Maksymalne stężenie w osoczu (Cmax) osiąga się po 45-60 minutach na czczo (2,8-3,4 μg/ml) oraz po około 2 godzinach po posiłku (1,9-3,9 μg/ml). Wiązanie z białkami osocza wynosi 80-94% w zakresie stężeń terapeutycznych. Klindamycyna jest metabolizowana głównie przez izoenzymy CYP3A4 i CYP3A5, a jej metabolity, takie jak klindamycyny sulfotlenek i N-desmetylklindamycyna, mogą zachowywać aktywność mikrobiologiczną. Induktory enzymów wątrobowych mogą skracać okres działania leku. Substancja przenika przez łożysko i do mleka matki, osiągając wysokie stężenia w tkance kostnej, jednak jej dyfuzja do płynów opon mózgowo-rdzeniowych jest niewystarczająca nawet przy zapaleniu.

Właściwości farmakokinetyczne leku

Właściwości farmakokinetyczne preparatu Dalacin C (75 mg/5 ml, granulat do sporządzania syropu) wynikają z charakterystyki klindamycyny, która jest substancją czynną tego produktu leczniczego. Klindamycyna w postaci palmitynianu chlorowodorku stanowi prekursor właściwej substancji czynnej (pro-lek), który po wchłonięciu ulega rozszczepieniu do postaci aktywnej.1

Wchłanianie

Klindamycyny chlorowodorek charakteryzuje się szybkim i niemal całkowitym wchłanianiem z przewodu pokarmowego po podaniu doustnym. Spożywanie pokarmu podczas przyjmowania leku ma wpływ na farmakokinetykę – nieznacznie wydłuża proces wchłaniania substancji czynnej. Maksymalne stężenie klindamycyny w osoczu osiągane jest po około 45-60 minutach, gdy lek podawany jest na czczo, natomiast gdy jest przyjmowany po posiłku, czas ten wydłuża się do około 2 godzin.2

Po jednorazowym podaniu 150 mg i 300 mg klindamycyny, maksymalne stężenie w osoczu wynosi odpowiednio od 1,9 μg/ml do 3,9 μg/ml (gdy lek przyjmowany jest po posiłku) oraz od 2,8 μg/ml do 3,4 μg/ml (gdy lek przyjmowany jest na czczo).3

Wiązanie z białkami

Klindamycyna wiąże się z białkami osocza w stopniu zależnym od jej stężenia. W zakresie stężeń terapeutycznych stopień wiązania wynosi od 80% do 94%.4

Metabolizm

Badania in vitro z wykorzystaniem mikrosomów ludzkiej wątroby i jelit wykazały, że klindamycyna jest metabolizowana głównie przez izoenzymy cytochromu P450, ze szczególnym udziałem CYP3A4 i w mniejszym stopniu CYP3A5. Głównymi metabolitami powstającymi w wyniku tego procesu są klindamycyny sulfotlenek oraz N-desmetylklindamycyna, która jest produktem pobocznym metabolizmu.5

Należy zaznaczyć, że niektóre metabolity klindamycyny zachowują aktywność mikrobiologiczną. Induktory enzymów wątrobowych mogą skracać średni okres działania klindamycyny w organizmie.6

Dystrybucja

Klindamycyna charakteryzuje się dobrą penetracją do tkanek. Substancja czynna przenika przez łożysko oraz do mleka ludzkiego. Warto podkreślić, że klindamycyna osiąga wysokie stężenia w tkance kostnej. Jednocześnie jej dyfuzja do przestrzeni płynowych, nawet przy stanie zapalnym opon mózgowo-rdzeniowych, jest niewystarczająca.7

Eliminacja

Klindamycyna jest wydalana przede wszystkim z żółcią po metabolizmie wątrobowym. Około 2/3 substancji wydalane jest z kałem, natomiast 1/3 z moczem.8

Okres półtrwania klindamycyny w osoczu wynosi około 3 godzin u dorosłych pacjentów oraz około 2 godzin u dzieci. U osób z zaburzeniami czynności nerek oraz u pacjentów z niewydolnością wątroby o nasileniu od średniego do ciężkiego, okres półtrwania ulega wydłużeniu.9

Co istotne, klindamycyna nie jest eliminowana z organizmu w procesie hemodializy.10

Farmakokinetyka w populacjach szczególnych

Przeprowadzone analizy danych farmakokinetycznych u dzieci i młodzieży z nadwagą w wieku od 2 do mniej niż 18 lat oraz u młodych dorosłych pacjentów z nadwagą w wieku od 18 do 20 lat wykazały, że zarówno klirens klindamycyny, jak i objętość dystrybucji, po znormalizowaniu względem całkowitej masy ciała, pozostają porównywalne niezależnie od występowania nadwagi.11

Parametry farmakokinetyczne klindamycyny

Parametr Wartość Warunki/Populacja
Czas do osiągnięcia stężenia maksymalnego (Tmax) 45-60 minut Podanie na czczo
Czas do osiągnięcia stężenia maksymalnego (Tmax) około 2 godziny Podanie po posiłku
Maksymalne stężenie w osoczu (Cmax) po dawce 150-300 mg 1,9-3,9 μg/ml Podanie po posiłku
Maksymalne stężenie w osoczu (Cmax) po dawce 150-300 mg 2,8-3,4 μg/ml Podanie na czczo
Wiązanie z białkami osocza 80-94% W zakresie stężeń terapeutycznych
Okres półtrwania (t1/2) około 3 godziny Dorośli
Okres półtrwania (t1/2) około 2 godziny Dzieci
Wydalanie z kałem około 2/3 dawki
Wydalanie z moczem około 1/3 dawki
  1. 15.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl