Właściwości farmakokinetyczne
Dalacin C 75 mg/5 ml
Klindamycyna, będąca substancją czynną preparatu Dalacin C (75 mg/5 ml, granulat do sporządzania syropu), charakteryzuje się szybkim i niemal całkowitym wchłanianiem po podaniu doustnym. Maksymalne stężenie w osoczu (Cmax) osiąga się po 45-60 minutach na czczo (2,8-3,4 μg/ml) oraz po około 2 godzinach po posiłku (1,9-3,9 μg/ml). Wiązanie z białkami osocza wynosi 80-94% w zakresie stężeń terapeutycznych. Klindamycyna jest metabolizowana głównie przez izoenzymy CYP3A4 i CYP3A5, a jej metabolity, takie jak klindamycyny sulfotlenek i N-desmetylklindamycyna, mogą zachowywać aktywność mikrobiologiczną. Induktory enzymów wątrobowych mogą skracać okres działania leku. Substancja przenika przez łożysko i do mleka matki, osiągając wysokie stężenia w tkance kostnej, jednak jej dyfuzja do płynów opon mózgowo-rdzeniowych jest niewystarczająca nawet przy zapaleniu.
- płonica
- posocznica
- zakażenie dolnych dróg oddechowych
- zakażenie jamy brzusznej
- zakażenie jamy ustnej
- zakażenie kości i stawu
- zakażenie skóry
- zakażenie tkanki miękkiej
- zakażenie w obrębie miednicy
- zakażenie zęba
- zakażenie żeńskich narządów płciowych
- zapalenie gardła
- zapalenie ucha środkowego
- zapalenie wsierdzia
- zapalenie zatoki
Właściwości farmakokinetyczne leku
Właściwości farmakokinetyczne preparatu Dalacin C (75 mg/5 ml, granulat do sporządzania syropu) wynikają z charakterystyki klindamycyny, która jest substancją czynną tego produktu leczniczego. Klindamycyna w postaci palmitynianu chlorowodorku stanowi prekursor właściwej substancji czynnej (pro-lek), który po wchłonięciu ulega rozszczepieniu do postaci aktywnej.1
Wchłanianie
Klindamycyny chlorowodorek charakteryzuje się szybkim i niemal całkowitym wchłanianiem z przewodu pokarmowego po podaniu doustnym. Spożywanie pokarmu podczas przyjmowania leku ma wpływ na farmakokinetykę – nieznacznie wydłuża proces wchłaniania substancji czynnej. Maksymalne stężenie klindamycyny w osoczu osiągane jest po około 45-60 minutach, gdy lek podawany jest na czczo, natomiast gdy jest przyjmowany po posiłku, czas ten wydłuża się do około 2 godzin.2
Po jednorazowym podaniu 150 mg i 300 mg klindamycyny, maksymalne stężenie w osoczu wynosi odpowiednio od 1,9 μg/ml do 3,9 μg/ml (gdy lek przyjmowany jest po posiłku) oraz od 2,8 μg/ml do 3,4 μg/ml (gdy lek przyjmowany jest na czczo).3
Wiązanie z białkami
Klindamycyna wiąże się z białkami osocza w stopniu zależnym od jej stężenia. W zakresie stężeń terapeutycznych stopień wiązania wynosi od 80% do 94%.4
Metabolizm
Badania in vitro z wykorzystaniem mikrosomów ludzkiej wątroby i jelit wykazały, że klindamycyna jest metabolizowana głównie przez izoenzymy cytochromu P450, ze szczególnym udziałem CYP3A4 i w mniejszym stopniu CYP3A5. Głównymi metabolitami powstającymi w wyniku tego procesu są klindamycyny sulfotlenek oraz N-desmetylklindamycyna, która jest produktem pobocznym metabolizmu.5
Należy zaznaczyć, że niektóre metabolity klindamycyny zachowują aktywność mikrobiologiczną. Induktory enzymów wątrobowych mogą skracać średni okres działania klindamycyny w organizmie.6
Dystrybucja
Klindamycyna charakteryzuje się dobrą penetracją do tkanek. Substancja czynna przenika przez łożysko oraz do mleka ludzkiego. Warto podkreślić, że klindamycyna osiąga wysokie stężenia w tkance kostnej. Jednocześnie jej dyfuzja do przestrzeni płynowych, nawet przy stanie zapalnym opon mózgowo-rdzeniowych, jest niewystarczająca.7
Eliminacja
Klindamycyna jest wydalana przede wszystkim z żółcią po metabolizmie wątrobowym. Około 2/3 substancji wydalane jest z kałem, natomiast 1/3 z moczem.8
Okres półtrwania klindamycyny w osoczu wynosi około 3 godzin u dorosłych pacjentów oraz około 2 godzin u dzieci. U osób z zaburzeniami czynności nerek oraz u pacjentów z niewydolnością wątroby o nasileniu od średniego do ciężkiego, okres półtrwania ulega wydłużeniu.9
Co istotne, klindamycyna nie jest eliminowana z organizmu w procesie hemodializy.10
Farmakokinetyka w populacjach szczególnych
Przeprowadzone analizy danych farmakokinetycznych u dzieci i młodzieży z nadwagą w wieku od 2 do mniej niż 18 lat oraz u młodych dorosłych pacjentów z nadwagą w wieku od 18 do 20 lat wykazały, że zarówno klirens klindamycyny, jak i objętość dystrybucji, po znormalizowaniu względem całkowitej masy ciała, pozostają porównywalne niezależnie od występowania nadwagi.11
Parametry farmakokinetyczne klindamycyny
| Parametr | Wartość | Warunki/Populacja |
|---|---|---|
| Czas do osiągnięcia stężenia maksymalnego (Tmax) | 45-60 minut | Podanie na czczo |
| Czas do osiągnięcia stężenia maksymalnego (Tmax) | około 2 godziny | Podanie po posiłku |
| Maksymalne stężenie w osoczu (Cmax) po dawce 150-300 mg | 1,9-3,9 μg/ml | Podanie po posiłku |
| Maksymalne stężenie w osoczu (Cmax) po dawce 150-300 mg | 2,8-3,4 μg/ml | Podanie na czczo |
| Wiązanie z białkami osocza | 80-94% | W zakresie stężeń terapeutycznych |
| Okres półtrwania (t1/2) | około 3 godziny | Dorośli |
| Okres półtrwania (t1/2) | około 2 godziny | Dzieci |
| Wydalanie z kałem | około 2/3 dawki | – |
| Wydalanie z moczem | około 1/3 dawki | – |
Kolejne rozdziały
Zapraszamy do dalszego czytania naszego leksykonu.
Wybierz kolejny rozdział z menu poniżej, aby otworzyć nową podstronę kompedium wiedzy i uzyskać szczegółowe informację o leku, substancji lub chorobie.
- Dawkowanie i sposób podawania
- Działania niepożądane
- Interakcje leku
- Profil bezpieczeństwa leku
- Przeciwwskazania
- Przedawkowanie
- Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
- Skład i postać leku
- Specjalne ostrzeżenia
- Właściwości farmakodynamiczne
- Właściwości farmakokinetyczne
- Wpływ na płodność, ciążę i laktację
- Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
- Wskazania do stosowania