stężenie klindamycyny w osoczu

Stężenie klindamycyny w osoczu to parametr farmakokinetyczny określający ilość tego antybiotyku w krwi pacjenta. Klindamycyna, należąca do grupy linkozamidów, jest antybiotykiem stosowanym w leczeniu zakażeń wywołanych przez bakterie beztlenowe oraz niektóre bakterie tlenowe gram-dodatnie.

Optymalne stężenie terapeutyczne klindamycyny w osoczu wynosi zazwyczaj od 2 do 10 μg/ml. Monitorowanie tego parametru jest szczególnie istotne w przypadku pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby, ponieważ klindamycyna jest metabolizowana głównie przez ten narząd. Zbyt wysokie stężenie może prowadzić do nasilenia działań niepożądanych, w tym hepatotoksyczności czy rzekomobłoniastego zapalenia jelit.

Badanie stężenia klindamycyny w osoczu wykonuje się metodami chromatograficznymi (HPLC) lub immunoenzymatycznymi. Pomiar przeprowadza się najczęściej przed podaniem kolejnej dawki (stężenie minimalne) oraz po około 1-2 godzinach od podania leku (stężenie maksymalne). Wyniki interpretuje się w kontekście minimalnego stężenia hamującego (MIC) dla patogenu wywołującego zakażenie.

Powiązane wpisy

  1. 18.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl