blokada diagnostyczna

Blokada diagnostyczna to procedura medyczna stosowana w celu określenia źródła bólu poprzez celowane podanie środka znieczulającego w określoną strukturę anatomiczną. Jest kluczowym narzędziem diagnostycznym w medycynie bólu, ortopedii i neurologii.

Technika ta polega na precyzyjnym wprowadzeniu leku znieczulającego miejscowo (np. lidokainy, bupiwakainy) w okolice nerwu, stawu lub innej struktury podejrzewanej o generowanie dolegliwości bólowych. Jeśli po wykonaniu blokady następuje znaczące zmniejszenie lub ustąpienie bólu, wskazuje to na tę strukturę jako źródło dolegliwości.

Blokady diagnostyczne są często wykonywane pod kontrolą obrazowania (USG, fluoroskopia, tomografia komputerowa), co zwiększa precyzję zabiegu. Stosuje się je w diagnostyce różnicowej zespołów bólowych kręgosłupa, nerwobóli, bólu stawowego oraz w ocenie skuteczności potencjalnego leczenia zabiegowego.

Poza wartością diagnostyczną, blokady mogą przynieść pacjentowi tymczasową ulgę w dolegliwościach bólowych, choć ich głównym celem pozostaje identyfikacja źródła bólu i zaplanowanie dalszego postępowania terapeutycznego.

Powiązane wpisy

  1. 11.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl