klirens metotreksatu
Klirens metotreksatu jest kluczowym parametrem farmakokinetycznym określającym szybkość, z jaką organizm usuwa metotreksat z krwiobiegu. Parametr ten ma istotne znaczenie w monitorowaniu terapii wysokodawkowej metotreksatem, stosowanej m.in. w leczeniu nowotworów i ciężkich postaci łuszczycy.
Wartość klirensu metotreksatu determinuje ryzyko wystąpienia toksyczności leku. Obniżony klirens prowadzi do przedłużonego utrzymywania się wysokich stężeń leku w organizmie, co zwiększa ryzyko działań niepożądanych, takich jak supresja szpiku kostnego, uszkodzenie wątroby czy nerek. Standardowy protokół monitorowania terapii obejmuje pomiar stężenia metotreksatu w surowicy po 24, 48 i 72 godzinach od podania dawki.
Na klirens metotreksatu wpływają głównie funkcja nerek (lek jest wydalany w 80-90% przez nerki), wiek pacjenta, interakcje lekowe oraz obecność wysięków opłucnowych lub wodobrzusza, które mogą działać jako rezerwuary leku. W przypadku obniżonego klirensu i przedłużonej ekspozycji na metotreksat stosuje się leukoworynę (folinian wapnia) jako antidotum, które zapobiega toksyczności poprzez dostarczenie aktywnej formy kwasu foliowego.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Interakcje leku – Babyfen 100 mg/5 ml
Ibuprofen w postaci zawiesiny doustnej Babyfen wykazuje liczne interakcje farmakologiczne o istotnym znaczeniu klinicznym. Szczególnie istotne jest unikanie jednoczesnego stosowania z kwasem acetylosalicylowym (zwłaszcza w dawkach >75 mg), innymi NLPZ, lekami przeciwzakrzepowymi (np. warfaryną), lekami przeciwnadciśnieniowymi (inhibitory ACE, beta-adrenolityki, antagoniści receptora angiotensyny II) oraz moczopędnymi, ze względu na ryzyko nasilenia działań niepożądanych, takich jak krwawienia, nefrotoksyczność i zmniejszenie skuteczności terapii. Ibuprofen może również zwiększać stężenia glikozydów nasercowych (np. digoksyny) i metotreksatu, co wymaga monitorowania ich poziomów oraz funkcji nerek. W przypadku stosowania inhibitorów CYP2C9 (worykonazol, flukonazol) obserwuje się wzrost ekspozycji na S(+)-ibuprofen o 80-100%, co może wymagać redukcji dawki leku.
agregacja płytek krwi, aminoglikozyd, antagonista receptora angiotensyny II, antybiotyk chinolowy, aspiryna, beta-adrenolityk, cholestyramina, cyklosporyna, digoksyna, działanie hematotoksyczne, działanie hepatotoksyczne, działanie hipoglikemizujące, działanie nefrotoksyczne, fenytoina, filtracja kłębuszkowa, flukonazol, glikozyd nasercowy, hemofilia, hipoglikemia, ibuprofen, inhibitor ACE, inhibitor CYP2C9, inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, inhibitory COX-2, klirens metotreksatu, kortykosteroid, kwas acetylosalicylowy, lek moczopędny, lek przeciwnadciśnieniowy, lek przeciwpłytkowy, lek przeciwzakrzepowy, lit pierwiastek, metotreksat, mifepryston, miłorząb japoński, nefrotoksyczność, niesteroidowe leki przeciwzapalne, ostra niewydolność nerek, owrzodzenie, pochodna sulfonylomocznika, powikłanie krwotoczne, takrolimus, warfaryna, worykonazol, zydowudyna - Leksykon leków
Interakcje leku – Ibuprofen Aurovitas 600 mg
Ibuprofen wykazuje liczne interakcje farmakologiczne, które mają istotne znaczenie kliniczne i wymagają starannego monitorowania oraz dostosowania terapii. Szczególnie istotne są interakcje z kwasem acetylosalicylowym, gdzie ibuprofen może hamować jego działanie przeciwpłytkowe, co może osłabiać kardioprotekcję, zwłaszcza przy długotrwałym stosowaniu. Jednoczesne podawanie ibuprofenu z innymi NLPZ, w tym inhibitorami COX-2, znacząco zwiększa ryzyko owrzodzeń i krwawień z przewodu pokarmowego, dlatego takie połączenia należy bezwzględnie unikać. Ibuprofen może również nasilać działanie leków przeciwzakrzepowych (np. warfaryny, heparyny), co wymaga ścisłego monitorowania parametrów krzepnięcia. W przypadku metotreksatu, szczególnie w dużych dawkach, ibuprofen może zmniejszać jego klirens i zwiększać toksyczność, co wymaga unikania jednoczesnego stosowania oraz regularnej kontroli czynności nerek. Ponadto, ibuprofen może podnosić stężenia digoksyny, fenytoiny i litu w surowicy, co wymaga monitorowania tych leków.
agregacja płytek krwi, aminoglikozyd, antagonista angiotensyny II, antybiotyk chinolonowy, baklofen, beta-bloker, bisfosfonian, cholestyramina, cyklosporyna, digoksyna, diuretyk, diuretyk oszczędzający potas, działanie hipoglikemizujące, działanie niepożądane, efekt urykozuryczny, fenytoina, flukonazol, hematotoksyczność, hemofilia, heparyna, hiperkaliemia, ibuprofen, inhibitor ACE, inhibitor cyklooksygenazy-2, inhibitor CYP2C9, inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, kaptopryl, klirens metotreksatu, klopidogrel, kortykosteroid, krwawienie z przewodu pokarmowego, kwas acetylosalicylowy, lek hamujący agregację płytek krwi, lek przeciwnadciśnieniowy, lek przeciwzakrzepowy, lit, metotreksat, mifepriston, morfologia krwi, nefrotoksyczność, niesteroidowy lek przeciwzapalny, niewydolność nerek, oksypentyfilina, ostra niewydolność nerek, owrzodzenie, owrzodzenie przewodu pokarmowego, pentoksyfilina, pochodna sulfonylomocznika, probenecyd, rytonawir, selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, sulfinpirazon, takrolimus, tyklopidyna, warfaryna, worykonazol, wydzielanie kanalikowe, zydowudyna - Leksykon leków
Przedawkowanie – Trexan Neo 2,5 mg
Przedawkowanie metotreksatu, substancji czynnej leku Trexan Neo, stanowi poważne zagrożenie zdrowotne, prowadząc do ciężkich powikłań hematologicznych i gastroenterologicznych, a w skrajnych przypadkach do zgonu. Toksyczność dotyczy głównie układu krwiotwórczego, manifestując się leukopenią, małopłytkowością, niedokrwistością, pancytopenią, neutropenią oraz depresją szpiku kostnego, a także uszkodzeniem błon śluzowych przewodu pokarmowego, objawiającym się zapaleniem i owrzodzeniami jamy ustnej oraz przewodu pokarmowego, nudnościami, wymiotami i krwawieniami. Dodatkowo, przedawkowanie może prowadzić do posocznicy, wstrząsu septycznego, niewydolności nerek oraz niedokrwistości aplastycznej. Szczególnie niebezpieczne jest codzienne stosowanie metotreksatu zamiast zalecanego dawkowania raz w tygodniu, co znacząco zwiększa ryzyko toksyczności i powikłań śmiertelnych.
alkalizacja moczu, depresja szpiku kostnego, dializa otrzewnowa, dializator wysokoprzepływowy, działanie cytotoksyczne, folinian wapnia, hemodializa, klirens metotreksatu, krwawienie z przewodu pokarmowego, leukopenia, leukoworyna, małopłytkowość, neutropenia, niedokrwistość, niedokrwistość aplastyczna, niewydolność nerek, objawy hematologiczne, owrzodzenie jamy ustnej, owrzodzenie układu pokarmowego, pancytopenia, posocznica, stężenie metotreksatu, toksyczność metotreksatu, wstrząs septyczny, zapalenie błony śluzowej, zapalenie jamy ustnej - Leksykon leków
Interakcje leku – Ibuprofen Aurovitas 200 mg
Ibuprofen, jako niesteroidowy lek przeciwzapalny (NLPZ), wykazuje liczne interakcje farmakologiczne o różnym stopniu istotności klinicznej. Szczególnie istotne są interakcje z kwasem acetylosalicylowym, gdzie ibuprofen może kompetycyjnie hamować działanie przeciwpłytkowe małych dawek ASA, potencjalnie ograniczając jego efekt kardioprotekcyjny. Jednoczesne stosowanie ibuprofenu z innymi NLPZ znacząco zwiększa ryzyko powikłań żołądkowo-jelitowych, w tym owrzodzeń i krwawień, co jest przeciwwskazaniem do łączenia tych leków. Ibuprofen nasila również działanie leków przeciwzakrzepowych (np. warfaryny, heparyny), co wymaga ścisłego monitorowania parametrów krzepnięcia. W przypadku metotreksatu, ibuprofen może zwiększać jego stężenie i toksyczność, zwłaszcza przy dużych dawkach i u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek, co wymaga kontroli funkcji nerek. Ponadto, NLPZ mogą osłabiać działanie diuretyków i leków przeciwnadciśnieniowych (inhibitory ACE, beta-blokery, antagoniści angiotensyny II), zwiększając ryzyko ostrej niewydolności nerek, szczególnie u osób odwodnionych lub w podeszłym wieku.
agregacja płytek krwi, aminoglikozyd, antagonista angiotensyny, antagonista angiotensyny II, antybiotyk chinolonowy, baklofen, beta-bloker, cholestyramina, cyklosporyna, digoksyna, diuretyk, działanie hipoglikemizujące, działanie kardioprotekcyjne, działanie niepożądane, działanie urykozuryczne, fenytoina, flukonazol, funkcja nerek, ginkgo biloba, hematotoksyczność, hemofilia, heparyna, hepatotoksyczność, inhibitor ACE, inhibitor cyklooksygenazy, inhibitor cyklooksygenazy-2, inhibitor CYP2C9, inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, kaptopryl, klirens, klirens metotreksatu, klopidogrel, kortykosteroid, krwawienie do stawów, krwawienie z przewodu pokarmowego, krzepnięcie krwi, kwas acetylosalicylowy, lek moczopędny, lek przeciwnadciśnieniowy, lek przeciwpłytkowy, lek przeciwzakrzepowy, lit, metotreksat, mifepriston, morfologia krwi, nefrotoksyczność, niesteroidowy lek przeciwzapalny, ostra niewydolność nerek, owrzodzenie, owrzodzenie przewodu pokarmowego, pochodna sulfonylomocznika, powikłanie żołądkowo-jelitowe, probenecyd, rytonawir, SSRI, stężenie w surowicy, sulfinpirazon, takrolimus, tyklopidyna, warfaryna, wirus HIV, worykonazol, wydzielanie kanalikowe, zaburzenie czynności nerek, zydowudyna - Leksykon leków
Interakcje leku – Ibuprofen Farmalider 200 mg
Ibuprofen, jako niesteroidowy lek przeciwzapalny (NLPZ), wykazuje liczne interakcje farmakologiczne, które mogą znacząco wpływać na skuteczność i bezpieczeństwo terapii. Szczególną uwagę należy zwrócić na interakcje z lekami wpływającymi na hemostazę, takimi jak warfaryna, leki przeciwpłytkowe, SSRI oraz kwas acetylosalicylowy (ASA). Ibuprofen może nasilać ryzyko krwawień, zwłaszcza z przewodu pokarmowego, a także hamować kardioprotekcyjne działanie ASA przy długotrwałym stosowaniu. Ponadto, jednoczesne stosowanie z kortykosteroidami, innymi NLPZ, pentoksyfiliną czy miłorzębem japońskim zwiększa ryzyko wrzodów i krwawień. W przypadku metotreksatu, ibuprofen zmniejsza jego klirens nerkowy, co może prowadzić do wzrostu toksyczności, dlatego należy unikać ich jednoczesnego stosowania lub monitorować czynność nerek. Interakcje z cyklosporyną i takrolimusem zwiększają ryzyko nefrotoksyczności.
aminoglikozyd, antagonista receptora angiotensyny II, antybiotyk chinolonowy, beta-bloker, cholestyramina, cyklosporyna, digoksyna, diuretyk, diuretyk oszczędzający potas, działanie gastrotoksyczne, działanie hipoglikemizujące, fenytoina, flukonazol, hemofilia, hepatotoksyczność, hiperkaliemia, inhibitor ACE, inhibitor CYP2C9, klirens metotreksatu, kortykosteroid, krwawienie dostawowe, krwawienie z przewodu pokarmowego, kwas acetylosalicylowy, lek przeciwpłytkowy, lek przeciwzakrzepowy, metotreksat, mifepryston, miłorząb japoński, napad drgawkowy, nefrotoksyczność, niesteroidowy lek przeciwzapalny, ostra niewydolność nerek, pentoksyfilina, pochodna sulfonylomocznika, preparat litu, probenecyd, selektywny inhibitor zwrotnego wychwytu serotoniny, sulfinpirazon, takrolimus, worykonazol, wrzód trawienny, zydowudyna - Leksykon leków
Interakcje leku – Ampicillin/Sulbactam Bausch Health 2 g + 1 g
Produkt leczniczy Ampicillin/Sulbactam Bausch Health wykazuje liczne interakcje farmakologiczne, które mogą wpływać na skuteczność i bezpieczeństwo terapii. Szczególnie istotne są interakcje z aminoglikozydami, gdzie obserwuje się wzajemne hamowanie działania in vitro, co wymaga podawania leków w oddzielnych wkłuciach z co najmniej 1-godzinnym odstępem. Leki bakteriostatyczne (chloramfenikol, erytromycyna, sulfonamidy, tetracykliny) mogą osłabiać bakteriobójcze działanie ampicyliny/sulbaktamu, dlatego ich jednoczesne stosowanie jest niewskazane. Penicyliny mogą wpływać na agregację płytek i parametry koagulacji, nasilając działanie leków przeciwzakrzepowych, co wymaga ścisłego monitorowania parametrów krzepnięcia. Ponadto, probenecyd zwiększa stężenie ampicyliny i sulbaktamu w surowicy poprzez hamowanie wydzielania cewkowego, co może prowadzić do toksyczności i wymaga dostosowania dawki. Interakcje z metotreksatem skutkują zmniejszeniem jego klirensu i wzrostem toksyczności, co może wymagać zwiększenia dawki leukoworyny lub wydłużenia czasu jej podawania.
agregacja płytek krwi, allopurynol, aminoglikozyd, ampicylina/sulbaktam, chloramfenikol, doustny środek antykoncepcyjny, działanie bakteriobójcze, erytromycyna, estradiol, estriol, estron, fałszywie dodatni wynik, glukoza w moczu, glukuronian estriolu, interakcja lekowa, klirens metotreksatu, lek bakteriostatyczny, lek przeciwzakrzepowy, leukoworyna, metoda Benedicta, metotreksat, okres półtrwania, probenecyd, przewód pokarmowy, sulfonamid, terapia antybiotykowa, test laboratoryjny, tetracyklina, toksyczność leku, wydzielanie cewkowe, wysypka skórna - Leksykon leków
Interakcje leku – Ampicilin+Sulbactam AptaPharma 2 g + 1 g
Ampicylina z sulbaktamem wykazuje liczne interakcje farmakodynamiczne i farmakokinetyczne, które mają istotne znaczenie kliniczne. Antagonizm z aminoglikozydami wymaga podawania leków w różnych miejscach z co najmniej 1-godzinnym odstępem, aby uniknąć wzajemnego hamowania działania. Leki bakteriostatyczne (chloramfenikol, erytromycyna, sulfonamidy, tetracykliny) mogą osłabiać bakteriobójcze działanie ampicyliny z sulbaktamem poprzez hamowanie syntezy białek bakteryjnych, dlatego ich jednoczesne stosowanie jest niewskazane. Probenecyd znacząco zmniejsza wydzielanie cewkowe ampicyliny i sulbaktamu, co prowadzi do wzrostu stężeń w surowicy i wydłużenia okresu półtrwania, zwiększając ryzyko toksyczności; w takich przypadkach zaleca się monitorowanie i ewentualne dostosowanie dawki. Metotreksat podawany z ampicyliną z sulbaktamem może mieć zmniejszony klirens, co skutkuje wzrostem stężenia i nasileniem toksyczności, wymagając ścisłego monitorowania i potencjalnej korekty dawek leukoworyny.
agregacja płytek krwi, allopurynol, aminoglikozyd, ampicylina z sulbaktamem, antybiotyk beta-laktamowy, antykoagulant, cefalosporyna, chloramfenikol, działanie bakteriobójcze, erytromycyna, estradiol, glukuronian estriolu, grupa metylotiotetrazolowa, interakcja disulfiramopodobna, interakcja farmakodynamiczna, interakcja farmakokinetyczna, klirens metotreksatu, lek bakteriostatyczny, lek przeciwzakrzepowy, leukoworyna, metoda Benedicta, metoda enzymatyczna, metoda redukcyjna, metotreksat, metronidazol, odpowiedź immunologiczna, okres półtrwania, oksydaza glukozowa, oznaczanie glukozy w moczu, parametr koagulologiczny, probenecyd, sulfonamid, terapia skojarzona, tetracyklina, upośledzenie funkcji hepatocytów, wskaźnik krzepnięcia, wydzielanie cewkowe, wysypka skórna, zaburzenie czynności wątroby - Leksykon leków
Interakcje leku – 4Flex PureGel 100 mg/g
Preparat 4Flex PureGel zawierający naproksen w stężeniu 100 mg/g charakteryzuje się minimalną absorpcją systemową (~1%) przy prawidłowym stosowaniu miejscowym, co przekłada się na niskie ryzyko klinicznie istotnych interakcji lekowych. Dotychczasowe dane nie wykazały znaczących interakcji z innymi lekami, jednak długotrwałe stosowanie na rozległe powierzchnie skóry może zwiększać ryzyko potencjalnych interakcji, zwłaszcza z lekami przeciwzakrzepowymi, przeciwpłytkowymi, glikokortykosteroidami, lekami hipotensyjnymi, diuretykami, metotreksatem, litem oraz cyklosporyną. Szczególną uwagę należy zwrócić na możliwe osłabienie kardioprotekcyjnego działania małych dawek kwasu acetylosalicylowego przy jednoczesnym stosowaniu naproksenu, co może utrzymywać się kilka dni po zakończeniu terapii. Naproksen wpływa również na parametry hemostazy, zmniejszając agregację płytek i wydłużając czas krwawienia, co należy uwzględnić przy interpretacji badań laboratoryjnych.
acenokumarol, agregacja płytek krwi, antagonista receptora angiotensyny, beta-adrenolityk, cyklosporyna, czas krwawienia, diuretyk, długotrwała aplikacja, doustny antykoagulant, efekt antyagregacyjny, etanol, glikokortykosteroid, inhibitor ACE, klirens metotreksatu, klopidogrel, kwas acetylosalicylowy, lek hipotensyjny, lek moczopędny, lek przeciwzakrzepowy, metotreksat, naproksen, nefrotoksyczność, rozległa powierzchnia skóry, sartan, tiklopidyna, warfaryna, wchłanianie systemiczne - Leksykon leków
Interakcje leku – Methotrexat-Ebewe 10 mg
Metotreksat, jako antagonista kwasu foliowego, wykazuje liczne interakcje farmakokinetyczne i farmakodynamiczne, które mogą znacząco wpływać na jego metabolizm, eliminację oraz toksyczność. Szczególnie niebezpieczne jest jednoczesne stosowanie metotreksatu z podtlenkiem azotu, co może prowadzić do ciężkiej mielosupresji, zapalenia jamy ustnej oraz ostrej neurotoksyczności przy podaniu dooponowym, dlatego takie połączenie jest bezwzględnie przeciwwskazane. NLPZ, w tym kwas salicylowy, zmniejszają kanalikowe wydzielanie metotreksatu, co skutkuje wzrostem jego stężenia i ryzykiem ciężkiej mielosupresji, niedokrwistości aplastycznej oraz toksyczności przewodu pokarmowego; zaleca się ostrożność i monitorowanie morfologii oraz funkcji nerek, zwłaszcza przy podawaniu NLPZ w ciągu 24 godzin od metotreksatu. Probenecyd i penicyliny również zmniejszają wydalanie metotreksatu, nasilając jego toksyczność, co wymaga odpowiedniego dostosowania dawki i monitorowania pacjenta. Inhibitory pompy protonowej (omeprazol, pantoprazol, lanzoprazol) opóźniają nerkową eliminację metotreksatu, zwiększając jego stężenie w osoczu, co jest szczególnie istotne u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek. Lewetyracetam zmniejsza klirens metotreksatu, co może prowadzić do toksycznych stężeń, dlatego konieczna jest kontrola stężeń obu leków we krwi.
antagonista kwasu foliowego, antybiotyk doustny, azatiopryna, białko osocza, biodostępność, cyklosporyna, eliminacja pozanerkowa, folinian wapnia, hepatotoksyczność, hydroksychlorochina, inhibitor pompy protonowej, klirens metotreksatu, kotrimoksazol, krążenie jelitowo-wątrobowe, krążenie wątrobowo-jelitowe, kwas foliowy, kwas salicylowy, L-asparaginaza, leflunomid, lek modyfikujący przebieg choroby, merkaptopuryna, mielosupresja, nefrotoksyczność, neuralgia popółpaścowa, neurotoksyczność, niedokrwistość aplastyczna, niesteroidowy lek przeciwzapalny, pancytopenia, pochodne aminofenazonu, podtlenek azotu, półpasiec rozsiany, reduktaza kwasu dihydrofoliowego, sulfasalazyna, teofilina, toksyczność kliniczna, toksyczność przewodu pokarmowego, układ krwiotwórczy, wydzielanie kanalikowe, zahamowanie szpiku kostnego, zapalenie jamy ustnej - Leksykon leków
Interakcje leku – Ibuprofen Zentiva 200 mg
Ibuprofen, jako niesteroidowy lek przeciwzapalny (NLPZ), wykazuje liczne interakcje farmakologiczne o istotnym znaczeniu klinicznym, które mogą wpływać na skuteczność i bezpieczeństwo terapii. Szczególnie istotne jest kompetycyjne hamowanie działania przeciwpłytkowego małych dawek kwasu acetylosalicylowego, co może osłabiać jego efekt kardioprotekcyjny. Jednoczesne stosowanie ibuprofenu z innymi NLPZ, lekami przeciwzakrzepowymi (np. warfaryna, heparyna), tyklopidyną, metotreksatem w dużych dawkach, mifeprystonem, cyklosporyną, takrolimusem, kortykosteroidami oraz inhibitorami CYP2C9 (worykonazol, flukonazol) wiąże się z wysokim ryzykiem działań niepożądanych, takich jak krwawienia z przewodu pokarmowego, nefrotoksyczność, czy zwiększona toksyczność metotreksatu. W przypadku leków moczopędnych i przeciwnadciśnieniowych, ibuprofen może osłabiać ich działanie i zwiększać ryzyko hiperkaliemii oraz ostrej niewydolności nerek, zwłaszcza u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek. Zaleca się monitorowanie parametrów krzepnięcia, czynności nerek, stężenia leków w surowicy (np. digoksyny, fenytoiny, litu) oraz glukozy we krwi podczas terapii skojarzonej.
agregacja płytek krwi, aminoglikozyd, antybiotyk chinolonowy, baklofen, bisfosfonian, cyklosporyna, digoksyna, drgawki, działanie hipoglikemizujące, działanie urykozuryczne, farmakokinetyka, fenytoina, filtracja kłębuszkowa, flukonazol, glikozyd nasercowy, hematotoksyczność, hemofilia, heparyna, hiperkaliemia, inhibitor ACE, inhibitor CYP2C9, kaptopryl, klirens metotreksatu, klopidogrel, kolestyramina, kortykosteroid, krwotok z przewodu pokarmowego, kwas acetylosalicylowy, lek beta-adrenolityczny, lek moczopędny, lek przeciwzakrzepowy, lit, metotreksat, mifepryston, moklobemid, morfologia krwi, nefrotoksyczność, niesteroidowy lek przeciwzapalny, niewydolność serca, okspentyfilina, ostra niewydolność nerek, owrzodzenie przewodu pokarmowego, parametry krzepnięcia, pochodna sulfonylomocznika, probenecyd, rytonawir, selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, sulfinpyrazon, takrolimus, tyklopidyna, warfaryna, worykonazol, zydowudyna - Leksykon leków
Interakcje leku – Ibuprofen B. Braun 200 mg/50 ml
Ibuprofen, jako niesteroidowy lek przeciwzapalny (NLPZ), wykazuje liczne interakcje farmakologiczne o istotnym znaczeniu klinicznym, zwłaszcza w kontekście terapii skojarzonej. Jednoczesne stosowanie ibuprofenu z innymi NLPZ, w tym inhibitorami COX-2 i salicylanami, zwiększa ryzyko owrzodzeń i krwawień z przewodu pokarmowego, co wymaga unikania takiego połączenia. Szczególną uwagę należy zwrócić na interakcję z kwasem acetylosalicylowym, gdzie ibuprofen może kompetycyjnie hamować działanie przeciwpłytkowe ASA, potencjalnie osłabiając jego efekt kardioprotekcyjny. Ibuprofen wpływa również na leki układu sercowo-naczyniowego, m.in. zwiększając stężenie digoksyny, osłabiając działanie leków przeciwnadciśnieniowych (inhibitory ACE, beta-adrenolityki) oraz zwiększając ryzyko nefrotoksyczności przy jednoczesnym stosowaniu z inhibitorami ACE i antagonistami angiotensyny II, szczególnie u pacjentów z zaburzoną czynnością nerek. Konieczne jest monitorowanie parametrów takich jak stężenie digoksyny, potasu, czynność nerek oraz ciśnienie tętnicze.
agregacja płytek krwi, antagonista angiotensyny II, antybiotyk aminoglikozydowy, chinolon, cyklooksygenaza-2, cyklosporyna, digoksyna, działanie hipoglikemizujące, fenytoina, flukonazol, glikozyd nasercowy, hemofilia, hiperkaliemia, inhibitor ACE, inhibitor CYP2C9, klirens metotreksatu, kortykosteroid, kwas acetylosalicylowy, lek beta-adrenolityczny, lek moczopędny oszczędzający potas, lek przeciwnadciśnieniowy, lek przeciwpłytkowy, lek przeciwzakrzepowy, metotreksat, mifepryston, miłorząb dwuklapowy, nefrotoksyczność, niesteroidowy lek przeciwzapalny, ostra niewydolność nerek, owrzodzenie przewodu pokarmowego, pochodna sulfonylomocznika, probenecyd, sulfinpirazon, takrolimus, terapia immunosupresyjna, tyklopidyna, warfaryna, worykonazol, zydowudyna