nefrotoksyczność cyklosporyny

Nefrotoksyczność cyklosporyny to jedno z najpoważniejszych działań niepożądanych tego leku immunosupresyjnego, stosowanego głównie po przeszczepieniach narządów. Uszkodzenie nerek może wystąpić zarówno w postaci ostrej, jak i przewlekłej.

Mechanizm nefrotoksyczności cyklosporyny obejmuje skurcz naczyń wewnątrznerkowych (głównie tętniczek doprowadzających), aktywację układu renina-angiotensyna-aldosteron oraz zwiększenie produkcji endoteliny-1 przy jednoczesnym zmniejszeniu syntezy tlenku azotu i prostacyklin. Prowadzi to do zmniejszenia przepływu krwi przez nerki i filtracji kłębuszkowej.

Ostra nefrotoksyczność cyklosporyny jest zazwyczaj odwracalna po zmniejszeniu dawki lub odstawieniu leku. Natomiast przewlekła postać może prowadzić do nieodwracalnych zmian, takich jak włóknienie śródmiąższowe, zanik cewek nerkowych i szkliwienie kłębuszków nerkowych.

Monitorowanie funkcji nerek u pacjentów leczonych cyklosporyną jest kluczowe i obejmuje regularne pomiary stężenia kreatyniny w surowicy, szacunkowego współczynnika filtracji kłębuszkowej (eGFR) oraz stężenia leku we krwi. Utrzymywanie stężenia cyklosporyny w zakresie terapeutycznym znacząco zmniejsza ryzyko nefrotoksyczności.

Powiązane wpisy

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl