wtórna infekcja skórna
Wtórna infekcja skórna (inaczej nadkażenie skórne) to zakażenie bakteryjne, grzybicze lub wirusowe, które rozwija się na już istniejących zmianach skórnych. Najczęściej dotyczy uszkodzonej skóry w przebiegu chorób dermatologicznych takich jak atopowe zapalenie skóry, łuszczyca, wyprysk, świerzb czy po urazach mechanicznych.
Najczęstszymi patogenami powodującymi wtórne infekcje skórne są bakterie Staphylococcus aureus i paciorkowce grupy A (Streptococcus pyogenes). Typowymi objawami nadkażenia są nasilenie stanu zapalnego, obecność wysięku ropnego, zwiększona bolesność, rumień, obrzęk oraz pogorszenie pierwotnych zmian skórnych. W niektórych przypadkach może dojść do rozwoju cellulitis, ropni lub ropowicy.
Rozpoznanie wtórnej infekcji skórnej opiera się na obrazie klinicznym, a w wybranych przypadkach na badaniach mikrobiologicznych wymazu ze zmian. Leczenie obejmuje stosowanie miejscowych i/lub ogólnoustrojowych leków przeciwbakteryjnych, przeciwgrzybiczych lub przeciwwirusowych, w zależności od czynnika etiologicznego. Istotne jest również odpowiednie leczenie choroby podstawowej i zapobieganie nawrotom poprzez właściwą pielęgnację skóry.
Powiązane wpisy
- Leksykon chorób i schorzeń
Świerzb – Charakterystyka, pielęgnacja i opieka
Świerzb to zakaźna dermatoza wywołana przez roztocza Sarcoptes scabiei var. hominis, charakteryzująca się intensywnym świądem nasilającym się nocą oraz wysypką z obecnością nor drążonych przez pasożyty. Diagnostyka opiera się na badaniu klinicznym i dermatoskopii, a różnicowanie obejmuje formę klasyczną oraz świerzb norweski (hiperkeratotyczny), szczególnie u osób z obniżoną odpornością. Leczenie polega na stosowaniu scabicydów, z permetryną 5% kremem jako lekiem pierwszego wyboru, alternatywnie benzoesanem benzylu 25%, krotamitonem, maścią siarkową lub doustną iwermektyną (szczególnie w świerzbie norweskim). Preparaty miejscowe aplikowane są na całe ciało (u dzieci i osób starszych także na twarz i głowę) na 8-14 godzin, z powtórzeniem terapii po 7 dniach. Dezynfekcja otoczenia obejmuje pranie odzieży i pościeli w temperaturze >50°C oraz izolację zakażonych przez co najmniej 24 godziny po rozpoczęciu leczenia.
antyhistaminik, dermatoskopia, diagnostyka różnicowa, infekcja bakteryjna, iwermektyna, izolacja kontaktowa, kłębuszkowe zapalenie nerek, kortykosteroid miejscowy, krotamiton, liszajec, maść siarkowa, niedobór odporności, nory świerzbowca, obniżona odporność, ognisko epidemiczne, permetryna, placówka opieki długoterminowej, posocznica, reakcja alergiczna, Sarcoptes scabiei, świerzb norweski, wtórna infekcja skórna, zakażenie gronkowcowe, zakażenie paciorkowcowe - Leksykon chorób i schorzeń
Wesz owłosieniowa (wszy owłosieniowe) – Leczenie
Wesz owłosieniowa (Pthirus pubis) to pasożyt bytujący głównie w owłosieniu łonowym, ale może również infestować pachy, okolice odbytu, klatkę piersiową, a rzadziej brwi i rzęsy. Leczenie opiera się na stosowaniu preparatów przeciwpasożytniczych, takich jak permetryna 1% (krem/lotion, czas aplikacji około 10 minut) oraz pyretryny z butoksydem piperonylu (pianka/szampon, czas aplikacji 10 minut). W przypadku nieskuteczności terapii OTC, stosuje się leki na receptę: malathion 0,5% (lotion pozostawiany na 8-12 godzin, przeciwwskazany w ciąży), iwermektynę (doustnie lub miejscowo) oraz lindan (obecnie rzadko stosowany ze względu na neurotoksyczność). Kluczowe jest powtórzenie leczenia po 7-10 dniach w celu eliminacji wszy wyklutych z jaj, które nie są zabijane przez pierwszą aplikację. W przypadku infestacji brwi i rzęs zaleca się stosowanie wazeliny lub maści okulistycznych, a także mechaniczne usuwanie pasożytów, z konsultacją okulistyczną.
ból skóry, dezynfekcja otoczenia, dimetykon, gnida, hydrokortyzon, infekcja przenoszona drogą płciową, iwermektyna, kalamina, leczenie farmakologiczne, lek antyhistaminowy, lindane, malathion, maść okulistyczna, metoda leczenia, oporność na lek, pasożyt krwiopijny, permetryna, podrażnienie spojówki, preparat OTC, preparat owadobójczy, preparat przeciwpasożytniczy, pyretryna z butoksydem piperonylu, reakcja alergiczna, skutek uboczny, środek przeciw wszom, wazelina, wesz owłosieniowa, wtórna infekcja skórna