zespół pustego siodła tureckiego
Zespół pustego siodła tureckiego (ang. empty sella syndrome) to stan anatomiczny charakteryzujący się częściowym lub całkowitym wypełnieniem siodła tureckiego płynem mózgowo-rdzeniowym, co powoduje spłaszczenie przysadki mózgowej. Rozróżnia się postać pierwotną, występującą bez uchwytnej przyczyny, oraz wtórną, będącą następstwem chirurgicznego usunięcia guza przysadki, radioterapii, zawału przysadki (zespół Sheehana) lub leczenia farmakologicznego gruczolaków przysadki.
W większości przypadków zespół pustego siodła tureckiego przebiega bezobjawowo i jest wykrywany przypadkowo podczas badań obrazowych mózgowia. Jednak u części pacjentów mogą wystąpić bóle głowy, zaburzenia widzenia (szczególnie ubytki w polu widzenia), wyciek płynu mózgowo-rdzeniowego przez nos, a także zaburzenia hormonalne wynikające z dysfunkcji przysadki. Najbardziej narażone na niedobory są hormony tropowe przysadki, zwłaszcza hormon wzrostu.
Diagnostyka zespołu opiera się na badaniach obrazowych – rezonansie magnetycznym (MRI) lub tomografii komputerowej (CT) głowy, które uwidaczniają powiększone siodło tureckie wypełnione płynem mózgowo-rdzeniowym. W przypadku podejrzenia zaburzeń hormonalnych konieczna jest ocena funkcji przysadki poprzez oznaczenie stężenia hormonów przysadkowych i obwodowych. Leczenie zależy od przyczyny i objawów – może obejmować terapię hormonalną zastępczą, leczenie chirurgiczne (zwłaszcza przy wycieku płynu mózgowo-rdzeniowego) lub jedynie obserwację w przypadkach bezobjawowych.
Powiązane wpisy
- Leksykon chorób i schorzeń
Niedoczynność przysadki – Patofizjologia i mechanizm
Niedoczynność przysadki (hipopituitaryzm) to stan charakteryzujący się upośledzoną produkcją hormonów przysadkowych, najczęściej spowodowany uszkodzeniem przysadki mózgowej lub podwzgórza. Najczęstszą przyczyną (ok. 61% przypadków) są guzy przysadki, zwłaszcza gruczolaki, które poprzez ucisk i zwiększenie ciśnienia wewnątrzsiodłowego prowadzą do niedokrwienia i uszkodzenia tkanki przysadki oraz szypuły przysadki. Inne etiologie obejmują urazy głowy, apopleksję przysadki, zespół Sheehana, choroby zapalne, autoimmunologiczne zapalenie przysadki, choroby naciekowe (np. sarkoidoza, hemochromatoza), a także wady wrodzone i mutacje genetyczne w kluczowych genach rozwojowych (HESX1, PROP1, PIT1, SOX2/3, OTX2, DAX1, GH1, TBX19). Sekwencja utraty funkcji hormonalnej zwykle rozpoczyna się od niedoboru hormonu wzrostu (GH), następnie gonadotropin (LH/FSH), TSH, ACTH i prolaktyny, a objawy kliniczne pojawiają się po uszkodzeniu ponad 75-80% komórek przysadki.
anosmia, apopleksja przysadki, czaszkogardlak, dysplazja przegrodowo-wzrokowa, glikokortykosteroid, gruczolak przysadki, hemochromatoza, hipogonadyzm hipogonadotropowy, hipopituitaryzm, histiocytoza, hormon adrenokortykotropowy, inhibitor punktów kontrolnych, krwawienie podpajęczynówkowe, limfocytarne zapalenie przysadki, niealkoholowa stłuszczeniowa choroba wątroby, niedobór ACTH, niedobór gonadotropin, oś podwzgórzowo-przysadkowa, osteoporoza, panhipopituitaryzm, pierwotna niedoczynność przysadki, przełom nadnerczowy, sarkoidoza, zespół Kallmanna, zespół pustego siodła tureckiego, zespół Sheehana - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Dostinex 0,5 mg
Dostinex (kabergolina) 0,5 mg, będący agonistą receptorów dopaminowych, jest wskazany w leczeniu hiperprolaktynemii oraz w celu zahamowania laktacji. Lek stosuje się w przypadkach fizjologicznej laktacji po porodzie, gdy karmienie piersią jest przeciwwskazane lub niepożądane, a także do przerwania już ustalonego wydzielania mleka. W terapii hiperprolaktynemii Dostinex znajduje zastosowanie w leczeniu zaburzeń miesiączkowania takich jak amenorrhea, oligomenorrhea oraz nieregularne miesiączki, które są spowodowane podwyższonym stężeniem prolaktyny. Ponadto lek jest skuteczny w leczeniu braku owulacji oraz mlekotoku (galactorrhea) wynikających z hiperprolaktynemii.
agonista dopaminy, amenorrhea, brak owulacji, fizjologiczna laktacja, galactorrhea, hiperprolaktynemia, idiopatyczna hiperprolaktynemia, kabergolina, makrogruczolak, mikrogruczolak, nadmierne wydzielanie prolaktyny, nieregularna miesiączka, oligomenorrhea, podwyższone stężenie prolaktyny, prolaktynoma, siodło tureckie, zaburzenie miesiączkowania, zahamowanie laktacji, zespół pustego siodła tureckiego - Leksykon substancji czynnych
Kabergolina – Wskazania do stosowania
Kabergolina, substancja czynna preparatu Dostinex 0,5 mg, znajduje zastosowanie przede wszystkim w dwóch obszarach terapeutycznych: zahamowaniu laktacji oraz leczeniu hiperprolaktynemii. W kontekście laktacji, lek jest wskazany do zahamowania fizjologicznej laktacji u kobiet po porodzie, które z przyczyn medycznych lub innych nie mogą karmić piersią, a także do przerwania już ustalonej laktacji. W terapii hiperprolaktynemii kabergolina jest stosowana w przypadkach zaburzeń miesiączkowania (amenorrhea, oligomenorrhea, nieregularne cykle), braku owulacji oraz mlekotoku, które są związane z podwyższonym poziomem prolaktyny.
agonista dopaminy, amenorrhea, brak owulacji, galactorrhea, gruczolak przysadki, hamowanie laktacji, hiperprolaktynemia, idiopatyczna hiperprolaktynemia, interwencja neurochirurgiczna, kabergolina, makrogruczolak przysadki, niepłodność, nieregularne miesiączkowanie, oligomenorrhea, prolaktynoma, przerwanie laktacji, zaburzenia miesiączkowania, zanik przysadki mózgowej, zespół pustego siodła tureckiego