diabetes insipidus

Moczówka prosta (diabetes insipidus) to rzadkie zaburzenie endokrynologiczne charakteryzujące się wydalaniem dużych ilości moczu o niskiej osmolalności (poliuria) oraz wzmożonym pragnieniem (polidypsja). Przyczyną jest niedobór wazopresyny (ADH) lub niewrażliwość nerek na jej działanie.

Wyróżnia się dwie główne postaci moczówki prostej: centralną (neurogenną), spowodowaną niedoborem ADH, oraz nerkową, wynikającą z oporności receptorów nerkowych na wazopresynę. Moczówka centralna może być idiopatyczna lub wtórna do urazów głowy, operacji w obrębie przysadki, guzów mózgu, histiocytozy czy zapalenia mózgu.

Diagnostyka obejmuje test zagęszczania moczu, test z wazopresyną, oznaczenie stężenia ADH w osoczu oraz badania obrazowe przysadki i podwzgórza. W leczeniu moczówki centralnej stosuje się preparaty desmopresyny (analog ADH), natomiast w moczówce nerkowej – diuretyki tiazydowe, niesteroidowe leki przeciwzapalne lub dietę niskosodową.

Nieleczona moczówka prosta może prowadzić do odwodnienia, zaburzeń elektrolitowych, hipernatremii i hipoosmolalności, a w skrajnych przypadkach do niewydolności nerek i powikłań sercowo-naczyniowych. Kluczowe znaczenie ma różnicowanie z moczówką prostą psychogenną oraz cukrzycą (diabetes mellitus).

Powiązane wpisy

  1. 09.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl