przenikanie memantyny

Memantyna to lek stosowany głównie w leczeniu umiarkowanej do ciężkiej postaci choroby Alzheimera. Działa jako antagonista receptorów NMDA, blokując nadmierną aktywność glutaminianu, który może prowadzić do uszkodzenia neuronów.

Przenikanie memantyny przez barierę krew-mózg jest kluczowym aspektem jej skuteczności klinicznej. Lek charakteryzuje się dobrą biodostępnością po podaniu doustnym (około 100%) i stosunkowo szybko przenika do ośrodkowego układu nerwowego. Dzięki swoim właściwościom fizykochemicznym – niewielkiej masie cząsteczkowej i umiarkowanej lipofilności – memantyna efektywnie przekracza barierę krew-mózg, osiągając terapeutyczne stężenia w płynie mózgowo-rdzeniowym.

Badania farmakokinetyczne wykazały, że stężenie memantyny w płynie mózgowo-rdzeniowym wynosi około 50% stężenia w osoczu, co potwierdza jej zdolność do przenikania do OUN. Lek osiąga stan stacjonarny po około 10-12 dniach regularnego podawania. Memantyna nie jest w znaczącym stopniu metabolizowana w organizmie i jest wydalana głównie w postaci niezmienionej przez nerki, co zmniejsza ryzyko interakcji lekowych na poziomie metabolizmu.

Powiązane wpisy

  1. 09.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl