terapia samoekspozycji

Terapia samoekspozycji (ekspozycji) to metoda psychoterapeutyczna stosowana głównie w leczeniu zaburzeń lękowych, w tym fobii, zaburzenia obsesyjno-kompulsywnego i zespołu stresu pourazowego. Polega na kontrolowanym i stopniowym narażaniu pacjenta na bodźce wywołujące lęk, w bezpiecznym środowisku terapeutycznym.

Podstawą tej metody jest proces habituacji, czyli przyzwyczajania się organizmu do bodźca lękowego, co prowadzi do zmniejszenia reakcji lękowej. Pacjent, konfrontując się regularnie z sytuacją lękową bez stosowania zachowań unikających, uczy się, że przewidywane negatywne konsekwencje nie następują, a lęk samoistnie się zmniejsza.

Terapia samoekspozycji może być prowadzona w formie wyobrażeniowej (pacjent wizualizuje sytuację lękową) lub in vivo (bezpośrednia konfrontacja z realnym bodźcem). Często stosuje się hierarchię lęku, rozpoczynając od bodźców wywołujących mniejszy dyskomfort i stopniowo przechodząc do trudniejszych. Metoda ta jest jedną z najskuteczniejszych technik terapii poznawczo-behawioralnej, o potwierdzonej naukowo efektywności.

Powiązane wpisy

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl