immunoprofilaktyka chorób zakaźnych
Immunoprofilaktyka chorób zakaźnych to zbiór działań medycznych mających na celu zapobieganie chorobom infekcyjnym poprzez wzmocnienie odporności swoistej organizmu. Polega głównie na stosowaniu szczepień ochronnych (profilaktyka czynna) oraz podawaniu gotowych przeciwciał (profilaktyka bierna).
Szczepionki zawierają antygeny chorobotwórczych drobnoustrojów, które wywołują odpowiedź immunologiczną organizmu bez wywoływania objawów choroby. Dzięki temu układ odpornościowy wytwarza pamięć immunologiczną, która umożliwia szybkie rozpoznanie i eliminację patogenu przy rzeczywistym kontakcie.
Immunoglobuliny (przeciwciała) stosowane w profilaktyce biernej zapewniają natychmiastową, ale przejściową ochronę. Wykorzystuje się je w sytuacjach nagłego narażenia na patogen (np. po ekspozycji na wirusa wścieklizny) lub u osób z obniżoną odpornością, które nie mogą być szczepione.
Immunoprofilaktyka stanowi jeden z najskuteczniejszych sposobów kontroli chorób zakaźnych, przyczyniając się do eradykacji niektórych z nich (np. ospy prawdziwej) oraz znacznego ograniczenia zachorowalności i śmiertelności związanej z wieloma innymi chorobami infekcyjnymi.
Powiązane wpisy
- Leksykon substancji czynnych
Polisacharyd – Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
Polisacharydy zawarte w szczepionkach PNEUMOVAX 23 oraz TYPHIM Vi pełnią kluczową rolę w immunoprofilaktyce chorób zakaźnych, jednak ich wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn różni się w zależności od preparatu. PNEUMOVAX 23 zawiera 25 μg polisacharydu otoczkowego każdego z 23 serotypów Streptococcus pneumoniae w dawce 0,5 ml i zgodnie z charakterystyką produktu leczniczego nie wykazuje istotnego wpływu na zdolności psychomotoryczne pacjenta. W praktyce klinicznej oznacza to, że pacjent po szczepieniu może bezpiecznie kontynuować prowadzenie pojazdów i obsługę maszyn bez konieczności wprowadzania ograniczeń.
charakterystyka produktu leczniczego, działanie niepożądane szczepionki, immunoprofilaktyka chorób zakaźnych, PNEUMOVAX 23, polisacharyd otoczkowy, polisacharyd otoczkowy pneumokoka, polisacharyd pneumokokowy, reakcja poszczepienna, Salmonella typhi, Streptococcus pneumoniae, szczepionka polisacharydowa, TYPHIM Vi, zdolność psychomotoryczna - Leksykon substancji czynnych
Kwas para-aminobenzoesowy – Wskazania do stosowania
Kwas para-aminobenzoesowy (PABA) występuje w śladowych ilościach jako substancja pomocnicza w wybranych szczepionkach stosowanych w profilaktyce chorób zakaźnych. W szczepionkach Boostrix Polio oraz Infanrix-IPV jego zawartość wynosi poniżej 0,07 nanograma na dawkę, natomiast w szczepionce Priorix jest to 6,5 nanograma na dawkę. Boostrix Polio jest wskazana do szczepienia przypominającego przeciw błonicy, tężcowi, krztuścowi i poliomyelitis u osób powyżej 3 lat oraz do biernej ochrony niemowląt poprzez szczepienie kobiet w ciąży. Infanrix-IPV dedykowana jest dzieciom w wieku 16 miesięcy do 13 lat jako szczepienie uzupełniające i przypominające, natomiast Priorix stosuje się do czynnego uodparniania przeciw odrze, śwince i różyczce u dzieci od 9. miesiąca życia, młodzieży i dorosłych.
bierna ochrona niemowląt, bierna ochrona przed krztuścem, bierne uodpornienie, błonica tężec krztusiec, charakterystyka produktu leczniczego, czynne uodparnianie, immunoprofilaktyka chorób zakaźnych, kwalifikacja do szczepienia, kwalifikacja pacjenta, kwas para-aminobenzoesowy, odra-świnka-różyczka, poliomyelitis, preparat immunologiczny, profilaktyka chorób zakaźnych, schemat szczepień, substancja pomocnicza, szczepienie przypominające, szczepienie uzupełniające, wywiad alergiczny, wywiad alergologiczny