stężenie klinicznie istotne
Stężenie klinicznie istotne to poziom substancji biologicznie czynnej (leku, metabolitu, markera) w płynach ustrojowych, który wywołuje mierzalny efekt terapeutyczny lub diagnostyczny. W farmakologii klinicznej termin ten odnosi się do minimalnego stężenia leku w osoczu, które jest niezbędne do uzyskania pożądanego efektu leczniczego.
Określenie stężenia klinicznie istotnego ma fundamentalne znaczenie w terapii monitorowanej stężeniem leku (TDM), gdzie dostosowanie dawkowania odbywa się na podstawie pomiarów stężenia substancji we krwi pacjenta. Dla wielu leków (np. przeciwpadaczkowych, immunosupresyjnych, niektórych antybiotyków) ustalono tzw. okno terapeutyczne – zakres stężeń, w którym lek wykazuje optymalną skuteczność przy akceptowalnym ryzyku działań niepożądanych.
W diagnostyce laboratoryjnej stężenie klinicznie istotne odnosi się do wartości progowej biomarkera, która wskazuje na obecność patologii lub wymaga interwencji medycznej. Interpretacja stężeń klinicznie istotnych musi uwzględniać indywidualne cechy pacjenta, takie jak wiek, płeć, masa ciała, funkcja nerek i wątroby oraz stosowane jednocześnie inne leki, które mogą wchodzić w interakcje.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Dasatinib Stada 140 mg
Dazatynib wykazuje szybkie wchłanianie po podaniu doustnym, osiągając maksymalne stężenie w osoczu (Cmax) w czasie 0,5-3 godzin. Ekspozycja na lek (AUCt) rośnie proporcjonalnie do dawki w zakresie 25-120 mg podawanych dwa razy na dobę, a średni okres półtrwania wynosi około 5-6 godzin. Pokarm wpływa na farmakokinetykę dazatynibu, zwiększając AUC o 14-21%, jednak zmiany te nie mają istotnego znaczenia klinicznego. Lek charakteryzuje się dużą pozorną objętością dystrybucji (2505 l, CV 93%) oraz wysokim wiązaniem z białkami osocza (~96%). Metabolizm dazatynibu jest intensywny, głównie przez CYP3A4, a metabolity nie wykazują istotnej aktywności farmakologicznej. Klirens pozorny wynosi średnio 363,8 l/godz. (CV 81,3%), a lek jest wydalany głównie z kałem (85% dawki w kale, 4% w moczu), z niezmienionym dazatynibem stanowiącym 0,1% w moczu i 19% w kale.
białaczka oporna na leczenie, biotransformacja, ciężkie zaburzenia czynności wątroby, cytochrom CYP3A4, dazatynib, farmakokinetyka, guz lity, klirens leku, objętość dystrybucji, okres półtrwania leku, pole pod krzywą stężenia, stężenie klinicznie istotne, stężenie maksymalne w osoczu, wchłanianie leku, wiązanie z białkami osocza, współczynnik zmienności, zaburzenia czynności wątroby, zawiesina doustna - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Theraflu MAX GRIP 1000 mg + 10 mg + 70 mg
Theraflu MAX GRIP, zawierający paracetamol 1000 mg, fenylefrynę chlorowodorek 10 mg oraz kwas askorbinowy 70 mg, wymaga szczególnej ostrożności podczas stosowania u kobiet w ciąży i karmiących piersią. Paracetamol jest względnie bezpieczny w ciąży, choć badania epidemiologiczne dotyczące wpływu na rozwój układu nerwowego dziecka są niejednoznaczne; zaleca się stosowanie najmniejszej skutecznej dawki przez możliwie najkrótszy czas. Fenylefryna, ze względu na ograniczone dane kliniczne i niewystarczające badania przedkliniczne dotyczące toksyczności reprodukcyjnej, nie jest zalecana w ciąży ani u kobiet w wieku rozrodczym bez skutecznej antykoncepcji. Kwas askorbinowy może być stosowany do poziomu UL wynoszącego 1800 mg/dobę dla kobiet poniżej 18. roku życia i 2000 mg/dobę dla kobiet powyżej 18. roku życia. Stosowanie produktu w ciąży powinno być poprzedzone dokładną oceną stosunku korzyści do ryzyka oraz konsultacją lekarską.
antykoncepcja, badanie przedkliniczne, dawka terapeutyczna, ekspozycja in utero, fenylefryna, kwas askorbowy, metoda terapeutyczna, monitorowanie pacjenta, paracetamol, rozwój układu nerwowego, stężenie klinicznie istotne, Theraflu MAX GRIP, toksyczność płodowa, toksyczność reprodukcyjna, zaawansowanie ciąży