klasyfikacja Fisher-Devlin-Gnabasik

Klasyfikacja Fisher-Devlin-Gnabasik to system oceny stopnia zaawansowania zmian w stłuszczeniu wątroby w badaniu ultrasonograficznym. Została opracowana jako narzędzie diagnostyczne umożliwiające standaryzację opisu zmian stłuszczeniowych wątroby wykrywanych podczas USG.

Skala ta dzieli zmiany stłuszczeniowe na cztery stopnie (0-3). Stopień 0 oznacza prawidłową echogeniczność wątroby. Stopień 1 (łagodne stłuszczenie) charakteryzuje się nieznacznie wzmożoną echogenicznością miąższu wątroby z dobrą wizualizacją ścian naczyń wewnątrzwątrobowych i przepony. W stopniu 2 (umiarkowane stłuszczenie) obserwuje się umiarkowanie wzmożoną echogeniczność z nieznacznie upośledzoną wizualizacją ścian naczyń wewnątrzwątrobowych i przepony. Stopień 3 (ciężkie stłuszczenie) cechuje się znacznie wzmożoną echogenicznością z brakiem lub znacznym upośledzeniem wizualizacji tylnych segmentów wątroby, ścian naczyń wewnątrzwątrobowych i przepony.

Klasyfikacja ta ma istotne znaczenie kliniczne, ponieważ pomaga w monitorowaniu progresji niealkoholowej stłuszczeniowej choroby wątroby (NAFLD) oraz ocenie skuteczności wdrożonego leczenia. Jest powszechnie stosowana w praktyce klinicznej ze względu na nieinwazyjny charakter badania USG, dostępność i powtarzalność wyników.

Powiązane wpisy

  1. 12.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl