chlorowodorek ropiwakainy

Chlorowodorek ropiwakainy to lek z grupy długo działających miejscowych środków znieczulających, należący do grupy amidów. Charakteryzuje się mniejszą toksycznością dla układu sercowo-naczyniowego i ośrodkowego układu nerwowego w porównaniu z bupiwakainą, przy zachowaniu podobnej skuteczności analgetycznej.

Mechanizm działania ropiwakainy polega na blokowaniu kanałów sodowych w błonach komórkowych neuronów, co hamuje depolaryzację i przewodzenie impulsów nerwowych. W przeciwieństwie do bupiwakainy, ropiwakaina wykazuje większą selektywność w stosunku do włókien przewodzących ból (włókna C) niż włókien motorycznych, co zmniejsza ryzyko blokady motorycznej przy zachowaniu dobrej analgezji.

Chlorowodorek ropiwakainy znajduje szerokie zastosowanie w znieczuleniu regionalnym, w tym w znieczuleniu zewnątrzoponowym, blokadach nerwów obwodowych, znieczuleniu nasiękowym oraz w analgezji pooperacyjnej. Dostępny jest w stężeniach od 0,2% do 1%, przy czym niższe stężenia (0,2-0,5%) stosuje się głównie do analgezji, a wyższe (0,75-1%) do znieczulenia chirurgicznego.

Farmakokinetyka chlorowodorku ropiwakainy charakteryzuje się wysokim wiązaniem z białkami osocza (94%) oraz metabolizmem wątrobowym poprzez enzymy cytochromu P450. Okres półtrwania leku wynosi około 1,8-4,2 godziny. Czas działania znieczulającego jest zależny od dawki i miejsca podania, i wynosi średnio 4-8 godzin.

Działania niepożądane chlorowodorku ropiwakainy obejmują spadki ciśnienia tętniczego, bradykardię, nudności i wymioty. Poważne działania niepożądane, takie jak toksyczność OUN (drgawki) czy toksyczność sercowo-naczyniowa (zaburzenia rytmu, depresja mięśnia sercowego), występują rzadziej niż w przypadku bupiwakainy, co czyni ropiwakainę bezpieczniejszą alternatywą, szczególnie w położnictwie i u pacjentów z grupy wysokiego ryzyka.

Powiązane wpisy

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl