zaburzenie funkcji psychomotorycznej

Zaburzenie funkcji psychomotorycznej to stan kliniczny charakteryzujący się nieprawidłowościami w integracji procesów poznawczych i motorycznych. Obejmuje zaburzenia koordynacji, tempa wykonywania czynności ruchowych oraz ich planowania w powiązaniu z funkcjami poznawczymi.

W obrazie klinicznym obserwuje się spowolnienie lub przyspieszenie ruchowe, zaburzenia koordynacji ruchowej, drżenia, nieprawidłową postawę ciała oraz trudności w wykonywaniu złożonych sekwencji ruchowych. Zaburzenia te mogą występować w przebiegu wielu chorób neurologicznych i psychiatrycznych, w tym depresji (spowolnienie psychomotoryczne), manii (pobudzenie psychomotoryczne), schizofrenii, chorobie Parkinsona czy otępieniach.

Diagnostyka obejmuje szczegółowe badanie neurologiczne, testy neuropsychologiczne oceniające funkcje wykonawcze, pamięć roboczą i uwagę, a także badania obrazowe mózgu. Leczenie ukierunkowane jest na przyczynę podstawową, a rehabilitacja psychomotoryczna stanowi istotny element terapii wspomagającej poprawę funkcjonowania pacjenta.

Zaburzenia psychomotoryczne mogą znacząco wpływać na codzienne funkcjonowanie pacjenta, zdolność do samoobsługi oraz jakość życia, dlatego wymagają kompleksowego podejścia terapeutycznego z udziałem wielodyscyplinarnego zespołu specjalistów.

Powiązane wpisy

  1. 09.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl