zaburzenie oceny sytuacji

Zaburzenie oceny sytuacji to poważny problem kliniczny polegający na niezdolności do prawidłowej interpretacji rzeczywistości i podejmowania adekwatnych decyzji. Występuje w wielu jednostkach chorobowych, zarówno psychiatrycznych (schizofrenia, zaburzenia afektywne, otępienie), jak i neurologicznych (urazy mózgu, udary, choroby neurodegeneracyjne).

Z punktu widzenia neuropsychologii, zaburzenie oceny sytuacji wiąże się z dysfunkcją płatów czołowych, szczególnie kory przedczołowej, odpowiedzialnej za funkcje wykonawcze, w tym planowanie, elastyczność poznawczą i zdolność do oceny konsekwencji działań. Badania neuroobrazowe wykazują korelację między zaburzeniami oceny sytuacji a zmianami strukturalnymi i funkcjonalnymi w tych obszarach mózgu.

W diagnostyce klinicznej zaburzenia oceny sytuacji stosuje się wywiad, obserwację zachowania pacjenta oraz testy neuropsychologiczne (np. Iowa Gambling Task, Wisconsin Card Sorting Test). Istotne jest różnicowanie między zaburzeniami poznawczymi a emocjonalnymi podłożami nieprawidłowej oceny sytuacji, co ma kluczowe znaczenie dla doboru odpowiedniego leczenia.

Leczenie zaburzeń oceny sytuacji zależy od ich etiologii. Może obejmować farmakoterapię, psychoterapię (szczególnie terapię poznawczo-behawioralną), trening funkcji poznawczych oraz, w przypadku pacjentów z zaburzeniami neurologicznymi, kompleksową rehabilitację neuropsychologiczną. W wielu przypadkach konieczne jest także zapewnienie pacjentowi odpowiedniego wsparcia środowiskowego.

Powiązane wpisy

  1. 11.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl