działanie neurokardiogenne

Działanie neurokardiogenne odnosi się do odruchowego mechanizmu, w którym dochodzi do interakcji między układem nerwowym a układem sercowo-naczyniowym. Jest to kluczowy element patofizjologii omdleń wazowagalnych (neurokardiogennych), stanowiących najczęstszą przyczynę utrat przytomności.

W mechanizmie neurokardiogennym dochodzi do paradoksalnej aktywacji odruchu Bezolda-Jarischa. Początkowo zmniejszenie powrotu żylnego i obciążenia wstępnego serca prowadzi do zwiększonej aktywności współczulnej i zwiększenia kurczliwości mięśnia sercowego. To z kolei powoduje pobudzenie mechanoreceptorów w ścianach lewej komory serca, które przekazują sygnały do ośrodkowego układu nerwowego.

W odpowiedzi na te sygnały dochodzi do gwałtownego zahamowania aktywności współczulnej i wzmożenia aktywności przywspółczulnej, co skutkuje bradykardią i/lub rozszerzeniem naczyń obwodowych. Efektem końcowym jest nagły spadek ciśnienia tętniczego i zmniejszenie perfuzji mózgowej, co klinicznie objawia się jako omdlenie.

Diagnostyka działania neurokardiogennego obejmuje najczęściej test pochyleniowy (tilt test), który pozwala wywołać i obserwować ten mechanizm w warunkach kontrolowanych. Leczenie omdleń neurokardiogennych obejmuje modyfikację stylu życia, trening ortostatyczny oraz farmakoterapię w przypadkach opornych na leczenie niefarmakologiczne.

Powiązane wpisy

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl