demetylodapoksetyna
Demetylodapoksetyna to aktywny metabolit dapoksetyny, leku stosowanego w leczeniu przedwczesnego wytrysku u mężczyzn. Dapoksetyna jest selektywnym inhibitorem wychwytu zwrotnego serotoniny (SSRI) o krótkim czasie działania, zaprojektowanym specjalnie do stosowania doraźnego.
W procesie metabolizmu dapoksetyna ulega N-demetylacji w wątrobie, głównie przy udziale enzymów CYP2D6 i CYP3A4, co prowadzi do powstania demetylodapoksetyny. Ten metabolit wykazuje podobne właściwości farmakologiczne jak związek macierzysty, jednak jego aktywność jest mniejsza niż dapoksetyny.
Demetylodapoksetyna jest ważnym elementem w badaniach farmakokinetycznych i toksykologicznych dapoksetyny, ponieważ analiza stężenia tego metabolitu w osoczu pomaga w ocenie metabolizmu leku i potencjalnych interakcji z innymi lekami. Badania wykazują, że demetylodapoksetyna podlega szybkiej eliminacji z organizmu, co jest zgodne z profilem bezpieczeństwa i krótkotrwałym działaniem dapoksetyny.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Priligy 60 mg
Priligy (chlorowodorek dapoksetyny) charakteryzuje się szybkim wchłanianiem po podaniu doustnym, osiągając maksymalne stężenie w osoczu (Cmax) w ciągu 1-2 godzin, z biodostępnością wynoszącą średnio 42% (zakres 15-76%). Ekspozycja na lek (AUC i Cmax) wzrasta proporcjonalnie między dawkami 30 mg a 60 mg, a przy wielokrotnym podawaniu wartości AUC dla dapoksetyny i jej aktywnego metabolitu demetylodapoksetyny (DED) zwiększają się o około 50%. Spożycie posiłków wysokotłuszczowych powoduje umiarkowane zmiany farmakokinetyczne (spadek Cmax o 10%, wzrost AUC o 12%), które nie mają istotnego znaczenia klinicznego. Dapoksetyna wiąże się z białkami osocza w ponad 99%, a jej objętość dystrybucji wynosi 162 L, co wskazuje na szeroką dystrybucję tkankową. Metabolizm zachodzi głównie w wątrobie i nerkach, z udziałem enzymów CYP2D6, CYP3A4 i FMO1, prowadząc do powstania nieaktywnych i aktywnych metabolitów, z których głównym aktywnym jest demetylodapoksetyna. Eliminacja przebiega dwufazowo, z okresem półtrwania około 1,5 godziny (faza początkowa) i 19 godzin (faza końcowa), a lek jest wydalany głównie w postaci metabolitów sprzężonych z moczem.
biodostępność substancji czynnej, chlorowodorek dapoksetyny, CYP2D6, CYP3A4, dapoksetyna, demetylodapoksetyna, dializoterapia, didemetylodapoksetyna, glukuronizacja, inhibitor CYP3A4, intensywny metabolizer CYP2D6, klirens kreatyniny, metabolizm dapoksetyny, metabolizm pierwszego przejścia, monooksygenaza flawinowa, N-demetylacja, N-oksydacja, objętość dystrybucji, polimorfizm CYP2D6, siarczanowanie, stężenie w osoczu krwi, wiązanie z białkami osocza, wolny metabolizer CYP2D6, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby - Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Priligy 30 mg
Dapoksetyna, dostępna w dawkach 30 mg i 60 mg, charakteryzuje się szybkim wchłanianiem po podaniu doustnym, osiągając maksymalne stężenie w osoczu (Cmax) w ciągu 1-2 godzin, z biodostępnością wynoszącą średnio 42% (zakres 15-76%). Występuje proporcjonalny wzrost ekspozycji (AUC i Cmax) między dawkami 30 mg i 60 mg. Po podaniu wielokrotnym AUC dapoksetyny i jej aktywnego metabolitu demetylodapoksetyny (DED) wzrasta o około 50%. Spożycie tłustych posiłków powoduje niewielkie zmiany farmakokinetyczne (Cmax ↓10%, AUC ↑12%), które nie mają istotnego znaczenia klinicznego. Dapoksetyna wiąże się z białkami osocza w ponad 99%, a jej metabolit DED w 98,5%. Objętość dystrybucji wynosi 162 L, co wskazuje na szeroką dystrybucję tkankową. Metabolizm zachodzi głównie w wątrobie i nerkach, z udziałem enzymów CYP2D6, CYP3A4 i FMO1, obejmując N-oksydację, N-demetylację, hydroksylację, glukuronizację i siarczanowanie. Dapoksetyna ulega intensywnemu efektowi pierwszego przejścia, a głównymi formami krążącymi w osoczu są substancja macierzysta i nieaktywny N-tlenek dapoksetyny. DED wykazuje aktywność farmakologiczną porównywalną z dapoksetyną, a jej udział w efekcie terapeutycznym jest istotny. Eliminacja następuje głównie przez metabolity sprzężone wydalane z moczem, z okresem półtrwania około 1,5 godziny (początkowy) i 19 godzin (końcowy) dla dapoksetyny i DED.
biodostępność, ciężkie zaburzenia czynności nerek, ciężkie zaburzenia wątroby, dapoksetyna, demetylodapoksetyna, dializoterapia, efekt pierwszego przejścia, glukuronizacja, hydroksylacja, inhibitor CYP3A4, intensywny metabolizer, kinetyka eliminacji, klirens kreatyniny, łagodne zaburzenia wątroby, maksymalne stężenie w osoczu, metabolizm leku, N-demetylacja, N-oksydacja, N-tlenek, niewydolność wątroby, objętość dystrybucji, okres półtrwania, polimorfizm CYP2D6, Priligy, siarczanowanie, umiarkowane zaburzenia czynności nerek, umiarkowane zaburzenia wątroby, wolny metabolizer, zaburzenia czynności nerek, zaburzenia czynności wątroby - Leksykon substancji czynnych
Dapoksetyna – Właściwości farmakokinetyczne
Dapoksetyna, substancja czynna preparatu Priligy, charakteryzuje się szybkim wchłanianiem po podaniu doustnym, osiągając maksymalne stężenie w osoczu (Cmax) w ciągu 1-2 godzin, z biodostępnością wynoszącą średnio 42% (zakres 15-76%). Ekspozycja na lek (AUC i Cmax) rośnie proporcjonalnie do dawki (30 mg vs 60 mg), a wielokrotne podawanie powoduje kumulację, zwiększając AUC dapoksetyny i jej aktywnego metabolitu demetylodapoksetyny (DED) o około 50%. Wysokotłuszczowy posiłek nie wpływa klinicznie istotnie na farmakokinetykę, zmniejszając Cmax o 10% i zwiększając AUC o 12%. Dapoksetyna wykazuje wysokie wiązanie z białkami osocza (>99%), a jej objętość dystrybucji wynosi 162 L. Metabolizm zachodzi głównie w wątrobie i nerkach, z udziałem enzymów CYP2D6, CYP3A4 i FMO1, obejmując szlaki N-oksydacji, N-demetylacji, hydroksylacji, glukuronizacji i siarczanowania. W osoczu dominują dapoksetyna i nieaktywny N-tlenek dapoksetyny, a aktywny metabolit DED wykazuje 50% aktywności farmakologicznej dapoksetyny, odpowiadając za 50% AUC i 23% Cmax niezwiązanej frakcji. Eliminacja jest dwufazowa, z początkowym t1/2 około 1,5 godziny i końcowym około 19 godzin, podobnie jak u metabolitu DED.
białka osocza, biodostępność, ciężkie zaburzenia czynności nerek, demetylodapoksetyna, dializoterapia, działanie niepożądane, efekt pierwszego przejścia, eliminacja leku, enzymy CYP, glukuronizacja, hydroksylacja, inhibitor CYP3A4, intensywny metabolizer, klirens kreatyniny, monooksygenaza flawinowa, N-demetylacja, N-oksydacja, N-tlenek, objętość dystrybucji, okres półtrwania, ośrodkowy układ nerwowy, parametry farmakokinetyczne, polimorfizm enzymu, proces metaboliczny, siarczanowanie, stężenie w osoczu, wolny metabolizer, wysokotłuszczowy posiłek, zaburzenia czynności nerek, zaburzenia czynności wątroby - Leksykon substancji czynnych
Dapoksetyna – Interakcje
Dapoksetyna, będąca selektywnym inhibitorem wychwytu zwrotnego serotoniny (SSRI), wykazuje liczne interakcje farmakodynamiczne i farmakokinetyczne o istotnym znaczeniu klinicznym. Przeciwwskazane jest jednoczesne stosowanie dapoksetyny z inhibitorami MAO ze względu na ryzyko ciężkich, potencjalnie śmiertelnych reakcji, takich jak hipertermia, sztywność mięśniowa, niestabilność układu autonomicznego oraz zaburzenia psychiczne, wymagające zachowania 14-dniowego odstępu po zakończeniu terapii MAO-I przed włączeniem dapoksetyny i 7 dni po zakończeniu dapoksetyny przed włączeniem MAO-I. Dapoksetyna hamuje CYP2D6, co może prowadzić do zwiększenia stężenia tiorydazyny i wydłużenia odstępu QT, stwarzając ryzyko ciężkich arytmii komorowych; dlatego stosowanie dapoksetyny z tiorydazyną jest przeciwwskazane, z zachowaniem analogicznych odstępów czasowych. Ponadto, kojarzenie dapoksetyny z lekami serotoninergicznymi (SSRI, SNRI, tryptany, tramadol, linezolid, lit, dziurawiec) niesie ryzyko zespołu serotoninowego, co wymaga zachowania 14-dniowego odstępu przed i 7-dniowego po terapii dapoksetyną. Silne inhibitory CYP3A4 (np. ketokonazol, itrakonazol, rytonawir) zwiększają Cmax dapoksetyny o 35% i AUCinf o 99%, co może podwoić ekspozycję na aktywną frakcję leku, dlatego ich stosowanie jest przeciwwskazane. Umiarkowane inhibitory CYP3A4 wymagają ograniczenia maksymalnej dawki dapoksetyny do 30 mg. Silne inhibitory CYP2D6 (np. fluoksetyna) zwiększają Cmax o 50% i AUCinf o 88%, co może nasilać działania niepożądane, wskazując na konieczność ostrożności i rozważenia zmniejszenia dawki dapoksetyny.
antagonista receptora alfa-adrenergicznego, CYP2D6, dapoksetyna, demetylodapoksetyna, dezypramina, działanie neurokardiogenne, dziurawiec zwyczajny, erytromycyna, flukonazol, fluoksetyna, glibenklamid, hipertermia, hipotonia ortostatyczna, inhibitor CYP3A4, inhibitor monoaminooksydazy, inhibitor PDE5, inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, interakcja farmakodynamiczna, interakcja farmakokinetyczna, ketokonazol, klarytromycyna, klirens leku, linezolid, metabolizer CYP2D6, midazolam, monooksygenaza flawinowa, omeprazol, ośrodkowy układ nerwowy, przedwczesna ejakulacja, substrat CYP2C19, substrat CYP2C9, tamsulosyna, tiorydazyna, tramadol, tryptan, tryptofan, warfaryna, wydłużenie odstępu QT, zaburzenia erekcji, zaburzenia rytmu serca, zespół serotoninowy, złośliwy zespół neuroleptyczny