reakcje uczuleniowe
Reakcje uczuleniowe (alergiczne) to nieprawidłowe odpowiedzi układu immunologicznego na substancje (alergeny), które zwykle są nieszkodliwe dla większości osób. Mechanizm polega głównie na produkcji przeciwciał IgE w odpowiedzi na kontakt z alergenem, co prowadzi do uwolnienia mediatorów zapalnych, takich jak histamina, z komórek tucznych i bazofilów.
Reakcje uczuleniowe mogą przybierać różne formy kliniczne – od łagodnych objawów skórnych (pokrzywka, wyprysk), przez alergiczny nieżyt nosa i spojówek, astmę oskrzelową, aż po zagrażający życiu wstrząs anafilaktyczny. Nasilenie objawów zależy od rodzaju alergenu, drogi ekspozycji oraz indywidualnej wrażliwości pacjenta.
Diagnostyka reakcji uczuleniowych obejmuje wywiad medyczny, testy skórne (punktowe, płatkowe), oznaczanie swoistych IgE w surowicy oraz próby prowokacyjne. Leczenie opiera się na unikaniu zidentyfikowanych alergenów, farmakoterapii (leki przeciwhistaminowe, kortykosteroidy, leki przeciwleukotrienowe) oraz immunoterapii swoistej (odczulanie) w wybranych przypadkach.
Szczególnym rodzajem reakcji uczuleniowej jest anafilaksja – nagła, zagrażająca życiu reakcja ogólnoustrojowa, wymagająca natychmiastowego podania adrenaliny. Pacjenci z historią ciężkich reakcji alergicznych powinni być wyposażeni w autostrzykawkę z adrenaliną i przeszkoleni w jej stosowaniu.
Powiązane wpisy
- Leksykon substancji czynnych
Karboplatyna – Działania niepożądane
Karboplatyna, pochodna platyny stosowana w chemioterapii nowotworów złośliwych, wywołuje istotną mielosupresję, będącą głównym ograniczeniem dawkowania. W badaniach obejmujących 1893 pacjentów, trombocytopenia z liczbą płytek poniżej 50 000/mm³ wystąpiła u 25%, neutropenia z granulocytami <1 000/mm³ u 18%, a leukopenia z białymi krwinkami <2 000/mm³ u 14%. Nadir morfologii krwi przypada około 21. dnia terapii, z powrotem do normy po 35-42 dniach. Mielosupresja jest nasilona u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek, w złym stanie ogólnym, powyżej 65. roku życia oraz po wcześniejszym leczeniu cisplatyną. Powikłania infekcyjne i krwotoczne występują u 4-5% chorych, prowadząc do zgonu u <1%. Toksyczność nerkowa manifestuje się spadkiem klirensu kreatyniny poniżej 60 ml/min u 27% pacjentów, z odwracalnymi zaburzeniami biochemicznymi (wzrost mocznika u 14%, kreatyniny u 6%, kwasu moczowego u 5%). Karboplatyna jest przeciwwskazana przy klirensie <30 ml/min, a dawkowanie wymaga modyfikacji przy umiarkowanych zaburzeniach czynności nerek.
astenia, chemioterapia nowotworów złośliwych, dusznica bolesna, encefalopatia, gorączka neutropeniczna, granulocyty, hiponatremia, klirens kreatyniny, lek przeciwnowotworowy, leki przeciwwymiotne, leukopenia, łysienie, małopłytkowość, martwica komórek wątroby, mielosupresja, morfologia krwi, nadciśnienie tętnicze, nefrotoksyczność, neuropatia obwodowa, neutropenia, niedociśnienie tętnicze, niedokrwienie mięśnia sercowego, niedokrwistość, niedokrwistość hemolityczna, niewydolność serca, obrzęk naczynioruchowy, ośrodkowy układ nerwowy, ostra białaczka promielocytowa, parestezje, płytki krwi, posocznica, reakcja anafilaktyczna, reakcje uczuleniowe, skurcz oskrzeli, śródmiąższowa choroba płuc, stężenie bilirubiny, stężenie kreatyniny, stężenie kwasu moczowego, stężenie mocznika, supresja szpiku kostnego, szumy uszne, trombocytopenia, udar mózgu, uszkodzenie słuchu, utrata wzroku, wstrząs anafilaktyczny, wymioty i nudności, zaburzenia czynności nerek, zaburzenia czynności wątroby, zaburzenia elektrolitowe, zaburzenia sercowo-naczyniowe, zaburzenia zmysłów, zahamowanie czynności szpiku kostnego, zapalenie błony śluzowej jamy ustnej, zapalenie nerwu wzrokowego, zapalenie płuc, zapalenie trzustki, zawał mięśnia sercowego, zespół hemolityczno-mocznicowy, zespół Kounisa, zespół odwracalnej tylnej leukoencefalopatii, zwłóknienie płuc - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Hederasal 26,6 mg/5 ml
Syrop Hederasal 26,6 mg/5 ml, zawierający wyciąg suchy z liści bluszczu (Hedera helix L.), posiada istotne przeciwwskazania, które należy uwzględnić przed jego zastosowaniem. Bezwzględnym przeciwwskazaniem jest nadwrażliwość na substancję czynną lub inne rośliny z rodziny araliowatych oraz na substancje pomocnicze, w tym sorbitol (E 420) obecny w ilości 0,987 g/ml syropu. Preparatu nie należy stosować u dzieci poniżej 2 lat ze względu na ryzyko nasilenia objawów ze strony układu oddechowego, wynikające z sekretolitycznego działania wyciągu. Ponadto, u pacjentów z dziedziczną nietolerancją fruktozy stosowanie syropu jest przeciwwskazane ze względu na metabolizm sorbitolu do fruktozy, co może wywołać objawy nietolerancji.
działanie sekretolityczne, dziedziczna nietolerancja fruktozy, farmakoterapia, Hedera helix, Hederasal, nadwrażliwość na substancję czynną, objawy ze strony układu oddechowego, reakcja alergiczna, reakcje uczuleniowe, rodzina araliowatych, sorbitol, wyciąg z liści bluszczu, wydzielina oskrzelowa, zaburzenia odkrztuszania