agonista PPARγ
Agonista PPARγ (receptora aktywowanego przez proliferatory peroksysomów gamma) to substancja, która wiąże się z receptorem PPARγ i aktywuje go, inicjując kaskadę procesów metabolicznych. Receptory PPARγ odgrywają kluczową rolę w regulacji metabolizmu glukozy, lipidów oraz w różnicowaniu adipocytów.
Najważniejszą grupą leków będących agonistami PPARγ są tiazolidinediony (glitazony), takie jak pioglitazon i rosiglitazon, stosowane w leczeniu cukrzycy typu 2. Ich działanie polega na zwiększaniu wrażliwości tkanek na insulinę, co prowadzi do poprawy kontroli glikemii bez bezpośredniego stymulowania wydzielania insuliny.
Agoniści PPARγ wykazują również działanie przeciwzapalne i potencjalnie ochronne dla komórek β trzustki. W badaniach klinicznych wykazano, że długotrwałe stosowanie tych leków może opóźniać progresję cukrzycy i redukować ryzyko powikłań makronaczyniowych. Jednakże ich stosowanie wiąże się z określonymi działaniami niepożądanymi, takimi jak retencja płynów, zwiększone ryzyko niewydolności serca oraz potencjalnie zwiększone ryzyko złamań kości.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Mifomet 50 mg + 850 mg
Produkt leczniczy Mifomet, zawierający sytagliptynę (inhibitor DPP-4) oraz metforminę (biguanid), jest wskazany w leczeniu cukrzycy typu 2, oferując synergistyczne mechanizmy działania. Sytagliptyna zwiększa stężenia inkretyn GLP-1 i GIP, co prowadzi do wzrostu wydzielania insuliny i hamowania glukagonu w warunkach hiperglikemii, bez ryzyka hipoglikemii przy normoglikemii. Metformina zmniejsza wątrobową produkcję glukozy, poprawia insulinowrażliwość tkanek obwodowych oraz opóźnia wchłanianie glukozy w jelitach. W badaniach klinicznych wykazano, że Mifomet istotnie obniża HbA₁c (średnio o 0,7–2,1% w zależności od schematu leczenia), glikemię na czczo oraz poposiłkową, bez istotnego przyrostu masy ciała i z niskim ryzykiem hipoglikemii. Terapia jest skuteczna zarówno w monoterapii, jak i w skojarzeniu z innymi lekami przeciwcukrzycowymi, w tym insuliną, glimepirydem i pioglitazonem.
agonista PPARγ, biguanid, cholesterol LDL, cukrzyca typu 2, DPP-4, GIP, glikogenoliza, glimepiryd, glipizyd, GLP-1, glukagon, glukagonopodobny peptyd-1, glukoneogeneza, glukoza na czczo, glukoza poposiłkowa, GLUT-1, GLUT-4, HbA1c, hemoglobina A1C, homeostaza glukozy, inhibitor dipeptydylopeptydazy-4, insulina glargine, komórki alfa trzustki, komórki beta trzustki, metformina, niestabilna dławica piersiowa, niewydolność serca, pioglitazon, pochodna sulfonylomocznika, stosunek proinsuliny do insuliny, syntaza glikogenowa, synteza insuliny, sytagliptyna, trójglicerydy, udar mózgu, wątrobowa produkcja glukozy, wskaźnik HOMA-β, zależny od glukozy polipeptyd insulinotropowy, zawał mięśnia sercowego - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Sademlip 50 mg + 850 mg
Lek Sademlip, zawierający sytagliptynę 50 mg w połączeniu z metforminą w dawkach 850 mg lub 1000 mg, jest wskazany do leczenia dorosłych pacjentów z cukrzycą typu 2, u których monoterapia metforminą w maksymalnej tolerowanej dawce nie zapewnia odpowiedniej kontroli glikemii. Preparat dostępny jest w formie tabletek powlekanych o charakterystycznym wyglądzie: jasnopomarańczowe (50 mg + 850 mg) oraz jasnoczerwone (50 mg + 1000 mg). Sademlip może być stosowany zarówno jako kontynuacja terapii u pacjentów już leczonych sytagliptyną i metforminą, jak i w terapii potrójnie skojarzonej z pochodnymi sulfonylomocznika, agonistami receptora PPARγ (tiazolidynedionami) lub insuliną, zawsze w połączeniu z odpowiednią dietą i regularną aktywnością fizyczną.
agonista PPARγ, cukrzyca typu 2, dieta w cukrzycy, insulinoterapia, kontrola glikemii, leczenie potrójnie skojarzone, maksymalna tolerowana dawka, maksymalna tolerowana dawka metforminy, metformina, monitorowanie glikemii, pochodna sulfonylomocznika, sytagliptyna, tabletka powlekana, tiazolidynedion - Leksykon substancji czynnych
Sytagliptyna – Właściwości farmakodynamiczne
Sytagliptyna jest doustnym inhibitorem DPP-4, który selektywnie hamuje enzym odpowiedzialny za szybki rozkład inkretyn, takich jak GLP-1 i GIP, co prowadzi do zwiększenia ich aktywnych form w osoczu. Mechanizm działania sytagliptyny opiera się na zależnym od glukozy zwiększeniu wydzielania insuliny oraz zmniejszeniu sekrecji glukagonu, co skutkuje poprawą kontroli glikemii u pacjentów z cukrzycą typu 2. W badaniach klinicznych wykazano, że sytagliptyna obniża stężenie HbA1c, glukozy na czczo oraz po posiłku, bez zwiększania ryzyka hipoglikemii i przy braku przyrostu masy ciała. W porównaniu z glipizydem, sytagliptyna wykazała podobną skuteczność w redukcji HbA1c (-0,7% przy wyjściowym poziomie około 7,5%), ale z korzystniejszym profilem masy ciała (-1,5 kg vs +1,1 kg) oraz niższą częstością hipoglikemii (4,9% vs 32,0%).
agonista PPARγ, analog amyliny, analog GLP-1, choroba sercowo-naczyniowa, cukrzyca typu 2, cykliczny AMP, glipizyd, glukagon, glukagonopodobny peptyd-1, glukoneogeneza wątrobowa, glukoza na czczo, hemoglobina glikowana, hipoglikemia, homeostaza glukozy, hormony inkretynowe, inhibitor alfaglukozydazy, inhibitor DPP-4, insulinoterapia, komórki alfa trzustki, komórki beta trzustki, lek hipoglikemizujący, niestabilna dławica piersiowa, niewydolność serca, pochodna sulfonylomocznika, polipeptyd insulinotropowy, proinsulina, system inkretynowy, test tolerancji glukozy, udar mózgu, uwalnianie insuliny, wskaźnik HOMA-β, wychwyt glukozy, zawał mięśnia sercowego - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Jamesi 56,688 mg + 850 mg
Lek Jamesi, zawierający sytagliptynę w dawce 50 mg w połączeniu z metforminą (850 mg lub 1000 mg), jest wskazany do leczenia cukrzycy typu 2 u pacjentów z niedostateczną kontrolą glikemii pomimo stosowania maksymalnej tolerowanej dawki metforminy w monoterapii. Preparat może być stosowany jako terapia potrójna w skojarzeniu z pochodną sulfonylomocznika lub agonistą receptora PPARγ (tiazolidynedionem), a także jako uzupełnienie terapii insulinowej (insulina + metformina + sytagliptyna). W każdym przypadku leczenie farmakologiczne powinno być wspierane odpowiednią dietą i regularną aktywnością fizyczną. Tabletki Jamesi występują w dwóch formach: różowe (50 mg sytagliptyny + 850 mg metforminy, 20,5 mm x 9,5 mm, oznaczone „S476”) oraz brązowe (50 mg sytagliptyny + 1000 mg metforminy, 21,5 mm x 10,0 mm, oznaczone „S477”).
agonista PPARγ, cukrzyca typu 2, dieta i ćwiczenia fizyczne, kontrola glikemii, leczenie potrójnie skojarzone, maksymalna tolerowana dawka, metformina, monoterapia metforminą, niedostateczna kontrola glikemii, parametry glikemii, pochodna sulfonylomocznika, standardowe postępowanie, sytagliptyna, tabletka powlekana, terapia insuliną, terapia skojarzona, tiazolidynedion - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Sitagliptin STADA 50 mg
Sitagliptin STADA, zawierający sytagliptynę w postaci chlorowodorku jednowodnego, jest dostępny w dawkach 50 mg i 100 mg w formie tabletek powlekanych i przeznaczony dla dorosłych pacjentów z cukrzycą typu 2. Lek może być stosowany jako monoterapia u pacjentów, u których dieta i ćwiczenia fizyczne nie zapewniają odpowiedniej kontroli glikemii, a metformina jest przeciwwskazana lub nietolerowana. Ponadto, Sitagliptin STADA jest wskazany w terapii dwuskładnikowej w skojarzeniu z metforminą, pochodną sulfonylomocznika lub agonistą receptora PPARγ, gdy monoterapia tymi lekami jest niewystarczająca. W przypadku braku kontroli glikemii, możliwe jest zastosowanie trójskładnikowej terapii doustnej, łączącej Sitagliptin STADA z metforminą i pochodną sulfonylomocznika lub agonistą receptora PPARγ. Lek może być także stosowany jako uzupełnienie terapii insulinowej, z lub bez metforminy.
agonista PPARγ, chlorowodorek jednowodny, cukrzyca typu 2, glikemia, insulina, kontrola glikemii, metformina, monoterapia, nietolerancja metforminy, pochodna sulfonylomocznika, przeciwwskazania do metforminy, receptor PPARγ, sytagliptyna, tabletka powlekana, terapia dwuskładnikowa, terapia trójskładnikowa, tiazolidynedion - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Sytena Plus 50 mg + 1000 mg
Sytena Plus to preparat zawierający sytagliptynę (50 mg) w połączeniu z metforminą (850 mg lub 1000 mg), przeznaczony do leczenia dorosłych pacjentów z cukrzycą typu 2. Lek jest wskazany u pacjentów z niedostateczną kontrolą glikemii pomimo maksymalnej tolerowanej dawki metforminy w monoterapii, a także w terapii potrójnie skojarzonej z pochodną sulfonylomocznika lub agonistą receptora PPARγ (tiazolidynediony). Ponadto, Sytena Plus może być stosowana jako uzupełnienie terapii insulinowej w połączeniu z metforminą, co pozwala na poprawę kontroli glikemii dzięki mechanizmom zwiększającym wydzielanie insuliny zależne od glukozy oraz hamującym wydzielanie glukagonu. W każdym schemacie leczenia preparat powinien być stosowany wraz z odpowiednią dietą i regularną aktywnością fizyczną.
agonista PPARγ, agonista receptora PPAR, cukrzyca typu 2, farmakoterapia, insulina, kontrola glikemii, metformina, monoterapia, pochodna sulfonylomocznika, sytagliptyna, tabletka powlekana, terapia podwójnie skojarzona, terapia potrójnie skojarzona, tiazolidynedion, wydzielanie glukagonu, wydzielanie insuliny - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Jansitin 25 mg
Jansitin (sytagliptyna) jest lekiem przeciwcukrzycowym dostępnym w dawkach 25 mg, 50 mg oraz 100 mg, stosowanym wyłącznie w terapii cukrzycy typu 2 u dorosłych. Może być stosowany jako monoterapia u pacjentów z przeciwwskazaniami lub nietolerancją metforminy (np. niewydolność nerek, wątroby, ryzyko kwasicy mleczanowej, działania niepożądane ze strony przewodu pokarmowego). W terapii dwulekowej Jansitin łączy się z metforminą, pochodnymi sulfonylomocznika lub agonistami receptora PPARγ, gdy monoterapia i modyfikacje stylu życia nie zapewniają odpowiedniej kontroli glikemii. W terapii trójlekowej stosuje się go w połączeniu z metforminą i pochodną sulfonylomocznika lub agonistą PPARγ, szczególnie u pacjentów z nasilonymi objawami insulinooporności. Jansitin może być także dodany do insulinoterapii, co pozwala na poprawę kontroli glikemii i potencjalne zmniejszenie dawki insuliny bez zwiększenia ryzyka hipoglikemii.
agonista PPARγ, agonista receptora PPARγ, ciężka niewydolność nerek, cukrzyca typu 2, działanie niepożądane, hemoglobina glikowana, hipoglikemia, insulina egzogenna, insulinooporność, insulinoterapia, kontrola glikemii, kwasica mleczanowa, monoterapia, nietolerancja metforminy, niewydolność nerek, niewydolność wątroby, pochodna sulfonylomocznika, sytagliptyna, terapia dwulekowa doustna, tiazolidynedion - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Jamesi 50 mg + 1000 mg
Jamesi to złożony preparat przeciwcukrzycowy łączący sytagliptynę (inhibitor DPP-4) oraz metforminę chlorowodorek (biguanid), stosowany w leczeniu cukrzycy typu 2. Sytagliptyna zwiększa stężenia inkretyn GLP-1 i GIP, co prowadzi do wzrostu wydzielania insuliny i hamowania glukagonu w warunkach hiperglikemii, bez ryzyka hipoglikemii. Metformina działa poprzez hamowanie glukoneogenezy i glikogenolizy w wątrobie, zwiększenie wrażliwości tkanek na insulinę oraz opóźnienie wchłaniania glukozy w jelitach. W badaniach klinicznych dodanie sytagliptyny do metforminy, glimepirydów, pioglitazonu czy insuliny znacząco poprawiało kontrolę glikemii, obniżając HbA1c średnio o 0,5–1,9%, przy dawkach sytagliptyny 50–100 mg/dobę i metforminy 500–2000 mg/dobę. Częstość hipoglikemii pozostawała niska i porównywalna z placebo, a zmiany masy ciała były minimalne lub korzystne (np. spadek masy ciała o 1,5 kg w porównaniu do wzrostu o 1,1 kg przy glipizydzie). W badaniu TECOS (N=14 671) sytagliptyna nie zwiększała ryzyka poważnych zdarzeń sercowo-naczyniowych u pacjentów z cukrzycą typu 2 i chorobą sercowo-naczyniową, potwierdzając bezpieczeństwo kardiologiczne terapii.
agonista PPARγ, biguanid, cholesterol LDL, choroba sercowo-naczyniowa, glukagonopodobny peptyd-1, glukoneogeneza, glukoneogeneza wątrobowa, glukoza na czczo, hemoglobina glikowana, hipoglikemia, inhibitor DPP-4, insulina glargine, komórki alfa trzustki, komórki beta trzustki, leki hipoglikemizujące, markery funkcji komórek beta, metformina, model HOMA-β, pochodne sulfonylomocznika, polipeptyd insulinotropowy, stosunek proinsuliny do insuliny, syntaza glikogenowa, sytagliptyna, transportery glukozy, udar mózgu, zawał mięśnia sercowego - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Metformax SR Combi 100 mg + 1000 mg
Metformax SR Combi to preparat złożony zawierający sytagliptynę (50 mg lub 100 mg) oraz metforminę chlorowodorek (500 mg lub 1000 mg) w formie tabletek o zmodyfikowanym uwalnianiu, dostępny w trzech wariantach dawkowania: 50 mg + 500 mg, 50 mg + 1000 mg oraz 100 mg + 1000 mg. Lek jest wskazany u dorosłych pacjentów z cukrzycą typu 2, u których monoterapia metforminą w maksymalnych tolerowanych dawkach nie zapewnia odpowiedniej kontroli glikemii. Metformax SR Combi może być stosowany jako uzupełnienie diety i aktywności fizycznej, a także jako wygodna alternatywa dla terapii skojarzonej sytagliptyną i metforminą podawanymi oddzielnie. Ponadto, preparat znajduje zastosowanie w terapii potrójnie skojarzonej z pochodnymi sulfonylomocznika, tiazolidynedionami lub insuliną, gdy dotychczasowe leczenie nie przynosi oczekiwanych efektów glikemicznych.
agonista PPARγ, cukrzyca typu 2, czynność nerek, inhibitor DPP-4, inkretyna, insulinowrażliwość tkanek, kontrola glikemii, kwasica mleczanowa, leczenie cukrzycy typu 2, leczenie potrójnie skojarzone, monoterapia metforminą, pochodna sulfonylomocznika, poziom HbA1c, sytagliptyna i metformina, terapia insuliną, tiazolidynedion, wątrobowa produkcja glukozy, wyrównanie glikemii, zmodyfikowane uwalnianie - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Sigletic
Produkt leczniczy Sigletic, zawierający sytagliptynę, jest przeciwwskazany u pacjentów z cukrzycą typu 1 oraz w leczeniu kwasicy ketonowej. Istotnym ryzykiem jest możliwość wystąpienia ostrego zapalenia trzustki, objawiającego się uporczywym, silnym bólem brzucha. W przypadku podejrzenia zapalenia trzustki należy natychmiast odstawić lek oraz wykluczyć inne potencjalne przyczyny, a po potwierdzeniu diagnozy nie rozpoczynać ponownie terapii sytagliptyną. Szczególną ostrożność zaleca się u pacjentów z historią zapalenia trzustki ze względu na zwiększone ryzyko nawrotu. Ryzyko hipoglikemii jest zależne od schematu terapeutycznego: w monoterapii lub w skojarzeniu z lekami niepowodującymi hipoglikemii (np. metformina, agoniści PPARγ) częstość hipoglikemii jest porównywalna z placebo, natomiast w terapii łączonej z insuliną lub pochodnymi sulfonylomocznika ryzyko hipoglikemii wzrasta, co wymaga rozważenia redukcji dawek tych leków.
agonista PPARγ, anafilaksja, ból brzucha, choroba pęcherzowa skóry, cukrzyca typu 1, dializa otrzewnowa, funkcja nerek, hemodializa, hipoglikemia, inhibitor DPP-4, insulina, kontrola glikemii, kwasica ketonowa, martwicze zapalenie trzustki, metformina, obrzęk naczynioruchowy, ostre zapalenie trzustki, pemfigoid pęcherzowy, pochodna sulfonylomocznika, schyłkowa niewydolność nerek, sytagliptyna, zapalenie trzustki, zespół Stevensa-Johnsona, złuszczająca choroba skóry - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Sytena 25 mg
Lek Sytena, zawierający chlorowodorek sytagliptyny jednowodny w dawkach 25 mg, 50 mg i 100 mg, jest wskazany do leczenia dorosłych pacjentów z cukrzycą typu 2 w celu poprawy kontroli glikemii. Może być stosowany jako monoterapia u pacjentów, u których dieta i ćwiczenia fizyczne są niewystarczające, a metformina jest przeciwwskazana lub nietolerowana. Sytena jest również zalecana w terapii dwulekowej w skojarzeniu z metforminą, pochodnymi sulfonylomocznika lub agonistami receptora PPARγ, gdy monoterapia nie zapewnia odpowiedniej kontroli glikemii. W przypadku braku skuteczności terapii dwulekowej, Sytena może być włączona do terapii trzylekowej, łącząc się z metforminą i pochodną sulfonylomocznika lub agonistą PPARγ. Ponadto, lek może być stosowany w terapii skojarzonej z insuliną, z lub bez metforminy, gdy dotychczasowe leczenie insuliną nie jest wystarczające.
agonista PPARγ, chlorowodorek sytagliptyny, cukrzyca typu 2, insulina, kontrola glikemii, lek przeciwcukrzycowy, metformina, monoterapia, pochodna sulfonylomocznika, potrójna terapia, receptor PPAR, sytagliptyna, tabletka powlekana, terapia dwulekowa, terapia skojarzona, terapia trzylekowa, tiazolidynedion - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Juzina 100 mg
JUZINA, zawierająca 100 mg sytagliptyny w formie tabletek powlekanych, jest wskazana do leczenia dorosłych pacjentów z cukrzycą typu 2, u których kontrola glikemii jest niewystarczająca pomimo stosowania diety, ćwiczeń fizycznych oraz innych terapii. Lek może być stosowany jako monoterapia u pacjentów z przeciwwskazaniami lub nietolerancją metforminy, a także w terapii dwuskładnikowej w połączeniu z metforminą, pochodną sulfonylomocznika lub agonistą receptora PPARγ, gdy dotychczasowe leczenie nie przynosi oczekiwanych efektów. Ponadto, JUZINA znajduje zastosowanie w terapii trójskładnikowej, łącząc się z metforminą i pochodną sulfonylomocznika lub agonistą PPARγ, a także jako uzupełnienie terapii insulinowej, gdy stała dawka insuliny nie zapewnia odpowiedniej kontroli glikemii.
agonista PPARγ, chlorowodorek jednowodny, cukrzyca typu 2, kontrola glikemii, metformina, monoterapia, nietolerancja metforminy, pochodna sulfonylomocznika, poziom glukozy we krwi, sytagliptyna, tabletka powlekana, terapia dwuskładnikowa doustna, terapia insuliną, terapia trójskładnikowa doustna, tiazolidynedion - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Sitagliptin Grindeks 25 mg
Sitagliptin Grindeks to lek w postaci tabletek powlekanych dostępny w dawkach 25 mg, 50 mg oraz 100 mg, zawierający sytagliptyny chlorowodorek jednowodny. Jest wskazany do leczenia dorosłych pacjentów z cukrzycą typu 2 w celu poprawy kontroli glikemii. Może być stosowany jako monoterapia u pacjentów, u których dieta i aktywność fizyczna są niewystarczające, a metformina jest przeciwwskazana lub nietolerowana. Ponadto, lek może być stosowany w terapii dwuskładnikowej w skojarzeniu z metforminą, pochodną sulfonylomocznika lub agonistą receptora PPARγ, a także w terapii trójskładnikowej, łącząc sitagliptynę z metforminą i pochodną sulfonylomocznika lub agonistą PPARγ. Sitagliptin Grindeks może być również stosowany jako uzupełnienie terapii insulinowej, z lub bez metforminy, gdy dieta, ćwiczenia i stała dawka insuliny nie zapewniają odpowiedniej kontroli glikemii.
agonista PPARγ, cukrzyca typu 2, glikemia, kontrola glikemii, monoterapia, monoterapia metforminą, nietolerancja metforminy, pochodna sulfonylomocznika, przeciwwskazania do metforminy, sytagliptyny chlorowodorek, tabletka powlekana, terapia dwuskładnikowa doustna, terapia trójskładnikowa doustna, tiazolidynedion - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Metformax SR Combi 50 mg + 1000 mg
Metformax SR Combi to preparat zawierający sytagliptynę oraz metforminę chlorowodorek w tabletkach o zmodyfikowanym uwalnianiu, dostępny w dawkach 50 mg + 500 mg, 50 mg + 1000 mg oraz 100 mg + 1000 mg. Lek jest wskazany u dorosłych pacjentów z cukrzycą typu 2, u których kontrola glikemii jest niewystarczająca pomimo stosowania maksymalnej tolerowanej dawki metforminy w monoterapii. Preparat stosuje się jako uzupełnienie diety i ćwiczeń fizycznych, a także u pacjentów przyjmujących sytagliptynę i metforminę w oddzielnych preparatach. Metformax SR Combi jest również opcją terapeutyczną w leczeniu potrójnie skojarzonym, łączącym metforminę z pochodnymi sulfonylomocznika, agonistami receptora PPARγ lub insuliną, gdy monoterapia lub dwulekowa terapia nie zapewniają odpowiedniej kontroli glikemii.
agonista PPARγ, cukrzyca typu 2, dieta i ćwiczenia fizyczne, glikemia, insulinoterapia, kontrola glikemii, leczenie potrójnie skojarzone, leczenie skojarzone, metformina chlorowodorek, modyfikacja stylu życia, monoterapia metforminą, niewyrównana glikemia, pochodna sulfonylomocznika, sytagliptyna, tabletka powlekana, tiazolidynedion, tolerowana dawka, zmodyfikowane uwalnianie - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Symgliptin 50 mg
Symgliptin, zawierający sytagliptynę w dawkach 25 mg, 50 mg oraz 100 mg, jest wskazany do leczenia dorosłych pacjentów z cukrzycą typu 2, u których kontrola glikemii za pomocą diety i aktywności fizycznej jest niewystarczająca. Może być stosowany jako monoterapia u pacjentów z przeciwwskazaniami lub nietolerancją metforminy, a także w terapii skojarzonej z metforminą, pochodnymi sulfonylomocznika lub agonistami receptora PPARγ, gdy monoterapia nie przynosi oczekiwanych efektów. W bardziej zaawansowanych przypadkach dopuszcza się stosowanie Symgliptinu w terapii trójskładnikowej (np. z metforminą i sulfonylomocznikiem lub metforminą i agonistą PPARγ) oraz jako uzupełnienie terapii insulinowej, z metforminą lub bez niej, gdy stała dawka insuliny nie zapewnia odpowiedniej kontroli glikemii.
agonista PPARγ, chlorowodorek jednowodny, cukrzyca typu 2, farmakoterapia, kontrola glikemii, metformina, monoterapia, nietolerancja metforminy, pochodna sulfonylomocznika, przeciwwskazania do metforminy, sytagliptyna, tabletka powlekana, terapia doustna, terapia dwuskładnikowa, terapia insuliną, terapia trójskładnikowa, tiazolidynedion - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Sytagliptyna + Metforminy chlorowodorek Reddy 50 mg + 1000 mg
Produkt leczniczy Sytagliptyna + Metforminy chlorowodorek Reddy to złożony doustny preparat hipoglikemizujący stosowany w terapii cukrzycy typu 2, zawierający 50 mg sytagliptyny (inhibitor DPP-4) oraz metforminę w dawkach 850 mg lub 1000 mg. Sytagliptyna działa poprzez selektywne hamowanie enzymu DPP-4, co prowadzi do zwiększenia stężenia inkretyn GLP-1 i GIP, skutkując glukozozależnym wzrostem wydzielania insuliny i hamowaniem sekrecji glukagonu, co ogranicza produkcję glukozy wątrobowej. Metformina uzupełnia ten mechanizm, zmniejszając wątrobową produkcję glukozy, zwiększając insulinowrażliwość tkanek obwodowych oraz spowalniając wchłanianie glukozy z przewodu pokarmowego. W badaniach klinicznych preparat wykazał szybkie i istotne obniżenie HbA₁c oraz glukozy na czczo (FPG), przy niskim ryzyku hipoglikemii i neutralnym wpływie na masę ciała.
agonista PPARγ, analog GLP-1, biguanid, cukrzyca typu 2, glukagonopodobny peptyd-1, glukoneogeneza wątrobowa, glukoza na czczo, glukozozależny polipeptyd insulinotropowy, gospodarka węglowodanowa, hemoglobina glikowana, hiperglikemia, hipoglikemia, homeostaza glukozy, hormony inkretynowe, inhibitor alfaglukozydazy, inhibitor DPP-4, insulinowrażliwość tkanek, komórki alfa trzustki, komórki beta trzustki, kontrola glikemii, lek hipoglikemizujący, meglitynid, metforminy chlorowodorek, pochodna sulfonylomocznika, sekrecja glukagonu, stosunek proinsuliny do insuliny, tabletka powlekana, test tolerancji glukozy, wskaźnik HOMA-β - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Lonamo Duo 50 mg + 850 mg
Lonamo Duo to preparat zawierający 50 mg sytagliptyny chlorowodorku jednowodnego oraz 850 mg metforminy chlorowodorku w formie tabletek powlekanych, przeznaczony do leczenia dorosłych pacjentów z cukrzycą typu 2. Lek wykazuje działanie hipoglikemizujące i jest wskazany u pacjentów z niedostatecznie kontrolowaną glikemią pomimo stosowania maksymalnych tolerowanych dawek metforminy w monoterapii lub u pacjentów kontynuujących terapię sytagliptyną i metforminą w postaci oddzielnych preparatów. Lonamo Duo może być również stosowany w terapii potrójnej, w skojarzeniu z pochodnymi sulfonylomocznika, agonistami PPARγ (np. tiazolidynedionami) lub insuliną, gdy dotychczasowe leczenie nie zapewnia odpowiedniej kontroli glikemii.
- Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Jansitin Duo 50 mg + 1000 mg
Jansitin Duo to preparat złożony zawierający sytagliptynę (50 mg) oraz metforminę (1000 mg) w formie tabletek powlekanych, łączący mechanizmy działania inhibitora DPP-4 i biguanidu. Jest wskazany u dorosłych pacjentów z cukrzycą typu 2, którzy nie osiągają odpowiedniej kontroli glikemii pomimo maksymalnej tolerowanej dawki metforminy w monoterapii lub terapii skojarzonej. Preparat może być stosowany także w leczeniu potrójnie skojarzonym z pochodną sulfonylomocznika, agonistą PPARγ lub insuliną, co pozwala na intensyfikację terapii i poprawę kontroli metabolicznej bez konieczności zwiększania dawek insuliny. Terapia powinna być zawsze uzupełniona odpowiednią dietą i regularną aktywnością fizyczną.
agonista PPARγ, biguanid, cukrzyca typu 2, działanie hipoglikemizujące, funkcja nerek, hamowanie DPP-4, inhibitor DPP-4, kontrola glikemii, kwasica ketonowa, metformina, monoterapia metforminą, pochodna sulfonylomocznika, produkcja glukozy w wątrobie, sytagliptyna, terapia insuliną, terapia potrójnie skojarzona, tiazolidynedion, wrażliwość na insulinę