atowakwon-proguanil
Atowakwon-proguanil to złożony lek przeciwmalaryczny, składający się z dwóch substancji czynnych działających synergistycznie. Atowakwon hamuje transport elektronów w mitochondriach pasożyta, zaburzając syntezę nukleotydów i ATP, podczas gdy proguanil, przekształcany w organizmie do cykloguanilu, blokuje reduktazę dihydrofolianową, upośledzając syntezę DNA Plasmodium.
Lek jest stosowany zarówno w profilaktyce, jak i leczeniu malarii wywoływanej przez Plasmodium falciparum, w tym szczepów opornych na chlorochinę. Wykazuje wysoką skuteczność przy stosunkowo niewielkiej liczbie działań niepożądanych, do których najczęściej należą dolegliwości żołądkowo-jelitowe, bóle głowy i wysypka.
Atowakwon-proguanil jest dostępny pod nazwą handlową Malarone i innymi. Zalecany schemat profilaktyczny obejmuje przyjmowanie leku na dobę przed wyjazdem do strefy endemicznej, podczas pobytu oraz przez 7 dni po powrocie. W leczeniu ostrej malarii stosuje się wyższe dawki przez 3 kolejne dni.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Interakcje leku – Vivotif ≥ 2x10E9 CFU
Szczepionka Vivotif, zawierająca żywe atenuowane bakterie Salmonella enterica serowar Typhi Ty21a, wykazuje istotne interakcje farmakologiczne, które mogą obniżać jej skuteczność immunologiczną. Szczególnie ważne jest unikanie podawania szczepionki w trakcie lub w okresie krótszym niż 3 dni przed i po terapii antybiotykami o działaniu przeciwbakteryjnym oraz sulfonamidami, ze względu na ryzyko zahamowania namnażania bakterii szczepionkowych. W przypadku antybiotyków o przedłużonym działaniu, takich jak azytromycyna, zalecany jest wydłużony odstęp czasowy. Ponadto, u pacjentów planujących profilaktykę przeciwmalaryczną, szczepienie powinno być zakończone co najmniej 3 dni przed rozpoczęciem leków takich jak chlorochina, meflochina, atowakwon-proguanil czy doksycyklina, aby uniknąć potencjalnego hamowania wzrostu bakterii szczepionkowych i osłabienia odpowiedzi immunologicznej.
atowakwon-proguanil, azytromycyna, chlorochina, doksycyklina, doustna szczepionka przeciw polio, dur brzuszny, działanie przeciwbakteryjne, lek przeciwmalaryczny, meflochina, odpowiedź immunologiczna, odpowiedź poszczepienna, profilaktyka przeciwmalaryczna, przewód pokarmowy, Salmonella typhi, sulfonamidy, szczepienie przeciwko durowi brzusznemu, szczepionka atenuowana, szczepionka przeciw cholerze, układ immunologiczny, żółta febra - Leksykon chorób i schorzeń
Malaria – Leczenie
Malaria jest chorobą pasożytniczą zagrażającą życiu, wymagającą szybkiego rozpoznania i natychmiastowego leczenia, którego celem jest całkowita eliminacja pasożytów Plasmodium z krwiobiegu. Terapia dobierana jest na podstawie gatunku pasożyta (P. falciparum, P. vivax, P. ovale, P. malariae, P. knowlesi), stanu klinicznego pacjenta (niepowikłana vs ciężka malaria), obszaru geograficznego zakażenia oraz historii stosowania leków. W niepowikłanej malarii wywołanej przez P. falciparum WHO rekomenduje terapię skojarzoną opartą na artemizynie (ACT), np. artemeter-lumefantrynę (Coartem), z dawkowaniem dostosowanym do masy ciała. W ciężkiej malarii pierwszym wyborem jest dożylny artezunat w dawce 2,4 mg/kg podawany w godzinach 0, 12, 24 i 48, z monitorowaniem pod kątem niedokrwistości hemolitycznej przez 4 tygodnie. W przypadku malarii wywołanej przez P. vivax i P. ovale po leczeniu ostrej fazy stosuje się prymachinę (0,5 mg/kg/dobę przez 14 dni) po wykluczeniu niedoboru dehydrogenazy glukozo-6-fosforanowej (G6PD). U kobiet w ciąży leczenie zależy od trymestru i ciężkości choroby, z preferencją ACT w II i III trymestrze oraz artezunatu w ciężkiej malarii.
artemizyna, atowakwon-proguanil, bakteriemia, choroba pasożytnicza, dysfunkcja narządów, hipoglikemia, malaria ciężka, malaria niepowikłana, niedobór dehydrogenazy glukozo-6-fosforanowej, niedokrwistość hemolityczna, parazytemią, rozsiane wykrzepianie wewnątrznaczyniowe, tafenochina, transfuzja wymienna, zaburzenie świadomości, zapaść krążeniowa, zespół ostrej niewydolności oddechowej