środek przeciwjaskrowy

Środki przeciwjaskrowe to grupa leków stosowanych w leczeniu jaskry – choroby charakteryzującej się podwyższonym ciśnieniem wewnątrzgałkowym, które prowadzi do uszkodzenia nerwu wzrokowego. Ich głównym celem jest obniżenie ciśnienia wewnątrzgałkowego, co zapobiega dalszemu uszkodzeniu nerwu wzrokowego i utracie widzenia.

Współczesna farmakoterapia jaskry obejmuje kilka klas leków o różnych mechanizmach działania. Należą do nich: beta-adrenolityki (np. timolol), które zmniejszają wytwarzanie cieczy wodnistej; analogi prostaglandyn (np. latanoprost), zwiększające odpływ cieczy wodnistej drogą naczyniówkowo-twardówkową; agoniści receptorów alfa-2 adrenergicznych (np. brymonidyna), zmniejszające wytwarzanie i zwiększające odpływ cieczy wodnistej; inhibitory anhydrazy węglanowej (np. dorzolamid), hamujące wytwarzanie cieczy wodnistej; oraz parasympatykomimetyki (np. pilokarpina), zwiększające odpływ cieczy wodnistej przez siatkę beleczkowania.

Wybór odpowiedniego środka przeciwjaskrowego zależy od typu jaskry, stopnia zaawansowania choroby, współistniejących schorzeń oraz indywidualnej tolerancji pacjenta na dany lek. Terapia często wymaga stosowania kilku preparatów jednocześnie dla osiągnięcia optymalnego efektu obniżenia ciśnienia wewnątrzgałkowego. W przypadku nieskuteczności farmakoterapii konieczne może być leczenie laserowe lub chirurgiczne.

Powiązane wpisy

  1. 15.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl