krążenie ogólnoustrojowe
Krążenie ogólnoustrojowe, znane również jako krążenie systemowe lub duże krążenie, stanowi jeden z dwóch głównych obiegów krwi w organizmie człowieka. Rozpoczyna się w lewej komorze serca, skąd krew bogata w tlen jest pompowana przez aortę do wszystkich tkanek i narządów (z wyjątkiem pęcherzyków płucnych). Po dostarczeniu tlenu i składników odżywczych do komórek oraz odebraniu dwutlenku węgla i produktów przemiany materii, krew żylna powraca do prawego przedsionka serca przez żyły główne.
Główną funkcją krążenia ogólnoustrojowego jest zaopatrzenie wszystkich tkanek organizmu w tlen i substancje odżywcze oraz usuwanie produktów przemiany materii. W przeciwieństwie do krążenia płucnego, które transportuje krew na stosunkowo krótkim odcinku między sercem a płucami, krążenie ogólnoustrojowe obejmuje naczynia krwionośne całego ciała, tworząc rozległy system transportowy.
Zaburzenia krążenia ogólnoustrojowego mogą prowadzić do poważnych konsekwencji zdrowotnych. Miażdżyca, nadciśnienie tętnicze, zakrzepica czy niewydolność serca to schorzenia bezpośrednio wpływające na efektywność krążenia systemowego. Diagnostyka tych zaburzeń obejmuje badania takie jak pomiar ciśnienia tętniczego, EKG, echokardiografia, angiografia czy badania laboratoryjne parametrów biochemicznych krwi.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – GYNOXIN OPTIMA 20 mg/g (2%)
Gynoxin Optima w postaci kremu dopochwowego zawiera 20 mg/g (2%) azotanu fentikonazolu, który charakteryzuje się minimalnym wchłanianiem systemowym po aplikacji miejscowej. Badania farmakokinetyczne na modelach ludzkich i zwierzęcych potwierdziły, że substancja czynna działa głównie lokalnie, bez istotnego przenikania do krążenia ogólnoustrojowego. Taki profil farmakokinetyczny umożliwia uzyskanie wysokiego stężenia leku w miejscu aplikacji, co jest kluczowe dla skuteczności terapii, jednocześnie ograniczając ryzyko działań niepożądanych o charakterze ogólnoustrojowym.
alkohol cetylowy, aplikacja miejscowa, azotan fentikonazolu, błona śluzowa pochwy, działanie miejscowe, glikol propylenowy, Gynoxin Optima, krążenie ogólnoustrojowe, krem dopochwowy, lanolina uwodorniona, penetracja przez błony śluzowe, postać farmaceutyczna, profil bezpieczeństwa leku, profil uwalniania substancji, wchłanianie systemowe - Leksykon substancji czynnych
Sery – Właściwości farmakokinetyczne
Seryna jest kluczowym aminokwasem obecnym w preparatach do żywienia pozajelitowego, takich jak Aminoplasmal Paed 10%, Multimel N6-900E, Olimel Peri N4E oraz SmofKabiven extra Nitrogen, gdzie jej stężenia są dostosowane do specyficznych potrzeb metabolicznych pacjentów, w tym populacji pediatrycznej i dorosłych. Podawanie seryny dożylnie zapewnia 100% biodostępność, omijając efekt pierwszego przejścia przez wątrobę, co umożliwia bezpośredni wzrost stężenia aminokwasu w krążeniu ogólnoustrojowym. Farmakokinetyka seryny w żywieniu pozajelitowym jest zbliżona do tej z diety, jednak różni się drogą podania i może być modyfikowana przez obecność innych składników mieszaniny, takich jak emulsje tłuszczowe o różnym klirensie (np. olej z oliwek, triglicerydy MCT, olej rybi). Seryna pełni istotne funkcje fizjologiczne, uczestnicząc w syntezie białek oraz jako prekursor związków biologicznie czynnych, a jej transport przez łożysko jest kluczowy dla rozwoju płodu.
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Funtrol 50 mg/ml
Przeprowadzone badania przedkliniczne dotyczące stosowania amorolfiny w postaci lakieru do paznokci leczniczego wykazały, że doustne podawanie dużych dawek amorolfiny ciężarnym samicom królika wiązało się z nieznacznym wzrostem embriotoksyczności. Jednakże, ze względu na bardzo ograniczone wchłanianie substancji czynnej do krążenia ogólnoustrojowego przy miejscowej aplikacji lakieru, ryzyko fetotoksyczności u ludzi jest oceniane jako nieistotne. Ta obserwacja jest kluczowa w kontekście stosowania preparatu u kobiet w ciąży, gdzie minimalizacja ekspozycji systemowej jest priorytetem.
amorolfina, aplikacja miejscowa, badanie przedkliniczne, chlorowodorek amorolfiny, dane przedkliniczne, działanie ogólnoustrojowe leku, ekspozycja systemowa, embriotoksyczność, fetotoksyczność, krążenie ogólnoustrojowe, lakier do paznokci leczniczy, postać farmaceutyczna, profil bezpieczeństwa produktu, stosowanie miejscowe - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Oculosan (0,05 mg + 0,2 mg)/ml
Oculosan to krople do oczu w postaci roztworu o stężeniu 0,2 mg/ml siarczanu cynku oraz 0,05 mg/ml azotanu nafazoliny. Zalecane dawkowanie u dorosłych to 1 kropla do worka spojówkowego, 3-4 razy na dobę, nie dłużej niż 3 dni bez konsultacji lekarskiej. Przedłużone stosowanie może prowadzić do rozwoju tolerancji i działań niepożądanych. Po aplikacji wskazane jest uciskanie kącika oka przez 1-2 minuty w celu ograniczenia przenikania substancji czynnych do krążenia ogólnoustrojowego, co zmniejsza ryzyko efektów ubocznych. Butelkę należy szczelnie zamykać po każdym użyciu, aby zapobiec kontaminacji roztworu.
- Leksykon leków
Interakcje leku – DIKY 4% 40 mg/g
Produkt leczniczy DIKY 4% w postaci aerozolu na skórę zawiera diklofenak sodu w stężeniu 40 mg/g i charakteryzuje się bardzo słabym wchłanianiem do krążenia ogólnoustrojowego, co znacząco ogranicza ryzyko interakcji lekowych. Pomimo tego, należy zachować ostrożność przy jednoczesnym stosowaniu z kwasem acetylosalicylowym lub innymi NLPZ, gdyż może to nasilić działania niepożądane typowe dla tej grupy leków. Preparat zawiera także substancje pomocnicze takie jak glikol propylenowy (150 mg/g), lecytyna sojowa (100 mg/g) oraz etanol bezwodny (33,3 mg/g), które mogą modyfikować przenikanie i działanie innych leków stosowanych miejscowo, co wymaga uwagi przy łączeniu terapii miejscowych.
aerozol na skórę, beta-bloker, cyklosporyna, diklofenak sodu, doustny lek przeciwcukrzycowy, działanie hipoglikemizujące, działanie nefrotoksyczne, działanie niepożądane, etanol bezwodny, glikol propylenowy, inhibitor ACE, kortykosteroid miejscowy, krążenie ogólnoustrojowe, kwas acetylosalicylowy, lecytyna sojowa, lek moczopędny, lek przeciwnadciśnieniowy, lek przeciwzakrzepowy, metotreksat, niesteroidowy lek przeciwzapalny, NLPZ, toksyczność metotreksatu, warfaryna, wchłanianie ogólnoustrojowe - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Lignox Spray 100 mg/g
Lignox Spray to miejscowy środek znieczulający zawierający lidokainę w stężeniu 100 mg/g w formie aerozolu, gdzie pojedyncze rozpylenie dostarcza 8,7 mg substancji czynnej. Lidokaina, będąca amidowym środkiem znieczulającym (kod ATC: N01 BB02), działa poprzez odwracalną blokadę przewodnictwa impulsów nerwowych, hamując przepływ jonów sodowych przez kanały sodowe błony komórkowej neuronów. Preparat zawiera również glikol propylenowy (214 mg/g) oraz etanol (680 mg/g), które pełnią funkcję substancji pomocniczych. Lignox Spray jest stosowany miejscowo, a jego działanie farmakodynamiczne opiera się na selektywnym wpływie na błony komórkowe włókien nerwowych, co umożliwia skuteczne znieczulenie obszaru aplikacji.
amidy, blokada przewodnictwa nerwowego, błona komórkowa neuronu, działanie niepożądane, glikol propylenowy, inotropizm ujemny, kanał sodowy, kod ATC, krążenie ogólnoustrojowe, lek miejscowo znieczulający, lek znieczulający miejscowo, lidokaina, mięsień sercowy, ośrodkowy układ nerwowy, postać farmaceutyczna, skurcz mięśnia sercowego, toksyczność, układ bodźcoprzewodzący serca, układ sercowo-naczyniowy, włókna nerwowe, zatrzymanie akcji serca, znieczulenie miejscowe - Leksykon leków
Przedawkowanie – AulinDol 30 mg/g
Nimesulid, jako składnik aktywny żelu AulinDol (30 mg/g), wykazuje znacząco odmienny profil bezpieczeństwa w porównaniu do form podawanych ogólnoustrojowo. Miejscowa aplikacja ogranicza wchłanianie systemowe, co skutkuje minimalnym ryzykiem zatrucia. Badania farmakokinetyczne potwierdzają, że maksymalne stężenia nimesulidu w osoczu po zastosowaniu żelu są wielokrotnie niższe niż po podaniu doustnym, co redukuje potencjalne zagrożenie toksyczne. Preparat w formie homogenicznego, bladożółtego żelu został zaprojektowany do miejscowego stosowania, co dodatkowo minimalizuje ekspozycję ogólnoustrojową na substancję czynną. W dokumentacji produktu AulinDol nie określono dawki toksycznej ani specyficznych objawów przedawkowania dla postaci miejscowej, co wynika z niskiego ryzyka zatrucia przy stosowaniu zewnętrznym. Ekspozycja ogólnoustrojowa jest znacząco niższa niż w przypadku form doustnych, a brak specyficznych procedur postępowania w przypadku nadmiernego zastosowania żelu odzwierciedla bezpieczeństwo tej formy podania. W praktyce klinicznej przedawkowanie miejscowe jest mało prawdopodobne, co czyni AulinDol bezpiecznym wyborem w terapii miejscowej niesteroidowym lekiem przeciwzapalnym.
- Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Multimel N6-900E
Multimel N6-900 E to złożona emulsja do infuzji stosowana w żywieniu pozajelitowym, zawierająca aminokwasy, glukozę (120 g/l), tłuszcze (40 g/l) oraz elektrolity (Na 32 mmol/l, K 24 mmol/l, Mg 2,2 mmol/l, Ca 2 mmol/l, fosforany 10 mmol/l, octany 53 mmol/l, chlorki 46 mmol/l). Produkt jest pakowany w trójkomorowe worki, co zapewnia stabilność składników do momentu zmieszania przed podaniem. Aminokwasy w emulsji, takie jak alanina (7,04 g/l) i leucyna (2,48 g/l), omijają metabolizm wątrobowy przez żyłę wrotną, trafiając bezpośrednio do krążenia ogólnego, co wpływa na ich farmakokinetykę. Emulsja tłuszczowa, oparta na oleju z oliwek (80%) i sojowym (20%), charakteryzuje się wielkością kropelek zbliżoną do fizjologicznych chylomikronów, co zapewnia optymalną lipolizę i fizjologiczne tempo eliminacji. Glukoza jest szybko dostępna jako źródło energii, a elektrolity podlegają fizjologicznym mechanizmom regulacji gospodarki wodno-elektrolitowej.
aminokwas, chylomikron, emulsja do infuzji, emulsja tłuszczowa, farmakokinetyka, glikogen, glikoliza, gospodarka wodno-elektrolitowa, jednonienasycony kwas tłuszczowy, krążenie ogólnoustrojowe, lipaza lipoproteinowa, lipogeneza, lipoliza, osmolarność, reakcja immunologiczna, trójkomorowy worek, wielonienasycony kwas tłuszczowy, żyła wrotna, żywienie pozajelitowe - Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Gynoxin Uno 600 mg
Produkt leczniczy Gynoxin Uno zawiera 600 mg azotanu fentikonazolu w postaci miękkiej kapsułki dopochwowej. Farmakokinetyczne badania przeprowadzone na modelach ludzkich i zwierzęcych wykazały, że po podaniu dopochwowym wchłanianie systemowe substancji czynnej jest pomijalne. Oznacza to, że fentikonazol działa głównie miejscowo w obrębie pochwy, a jego stężenie w krążeniu ogólnoustrojowym pozostaje minimalne, co potwierdza brak istotnej absorpcji przez śluzówkę pochwy.
absorpcja ogólnoustrojowa, aplikacja dopochwowa, azotan fentikonazolu, dane farmakokinetyczne, działanie miejscowe, działanie niepożądane, ekspozycja ogólnoustrojowa, Gynoxin Uno, infekcja grzybicza, kapsułka dopochwowa, krążenie ogólnoustrojowe, śluzówka pochwy, stężenie substancji czynnej, wchłanianie systemowe - Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Dimastin 1 mg/g
Dimetyndenu maleinian w żelu o stężeniu 1 mg/g (Dimastin) charakteryzuje się szybkim przenikaniem przez skórę, co umożliwia rozpoczęcie działania przeciwhistaminowego już po kilku minutach od aplikacji. Maksymalny efekt terapeutyczny osiągany jest w ciągu 1-4 godzin, co pozwala na skuteczne i szybkie łagodzenie objawów skórnych reakcji alergicznych. Farmakokinetyka preparatu wskazuje na głównie miejscowe działanie substancji czynnej, co jest kluczowe dla efektywności terapii miejscowej.
absorpcja ogólnoustrojowa, aplikacja na skórę, badanie farmakokinetyczne, dimetyndenu maleinian, działanie ogólnoustrojowe, działanie przeciwhistaminowe, działanie terapeutyczne, efekt terapeutyczny, krążenie ogólnoustrojowe, penetracja przez skórę, reakcja skórna, substancja czynna, właściwości farmakokinetyczne, zastosowanie miejscowe - Leksykon substancji czynnych
Alergoidy pyłków roślin – Właściwości farmakokinetyczne
Alergoidy pyłków roślin, takie jak te zawarte w preparacie ALLERGOVIT, stanowią modyfikowane fizykochemicznie alergeny stosowane w immunoterapii swoistej. Preparat dostępny jest w dwóch stężeniach: A (1000 TU/ml) oraz B (10 000 TU/ml) i ma postać zawiesiny do wstrzykiwań adsorbowanej na wodorotlenku glinu (1 mg/ml Al³⁺), co zapewnia efekt depot i przedłużone uwalnianie substancji czynnych po podaniu podskórnym. Ze względu na brak istotnego wchłaniania do krążenia ogólnoustrojowego oraz szybką degradację alergoidów w przypadku ich ewentualnego przedostania się do krwi, klasyczne badania farmakokinetyczne nie są przeprowadzane ani uznawane za konieczne.
alergoid pyłków roślin, immunoterapia swoista, komórka dendrytyczna, komórka prezentująca antygen, krążenie ogólnoustrojowe, modyfikacja alergenu, odpowiedź immunologiczna, podanie podskórne, postać depot, profil uczuleniowy, proteoliza, protokół dawkowania, spektrum uczulenia, wodorotlenek glinu, zawiesina do wstrzykiwań - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Veletri
VELETRI (epoprostenol) to silny wazodylatator stosowany w leczeniu tętniczego nadciśnienia płucnego (TNP), charakteryzujący się krótkim czasem działania – efekt hemodynamiczny ustępuje w ciągu 30 minut po zakończeniu infuzji. Lek wykazuje wysokie pH roztworu (od 11,0 do 12,0 w zależności od stężenia: 3000 ng/ml do 90 000 ng/ml), co wymaga ograniczenia podawania do żył obwodowych do krótkich okresów i niskich stężeń, aby uniknąć uszkodzenia tkanek. Monitorowanie ciśnienia tętniczego i częstości akcji serca jest niezbędne, gdyż epoprostenol może powodować zarówno bradykardię, jak i tachykardię, a przedawkowanie grozi znacznym spadkiem ciśnienia i utratą przytomności. Ze względu na silne działanie przeciwagregacyjne, istnieje zwiększone ryzyko powikłań krwotocznych, zwłaszcza u pacjentów z innymi czynnikami ryzyka, a podczas hemodializy epoprostenol może zastępować heparynę, choć odnotowano przypadki krzepnięcia w obiegu dializatora. Ponadto, u pacjentów leczonych VELETRI obserwowano wzrost stężenia glukozy w surowicy, co wymaga monitorowania u osób z ryzykiem hiperglikemii.
agregacja płytek krwi, aktywowany czas krzepnięcia, centralny dostęp żylny, choroba wieńcowa, ciśnienie tętnicze krwi, częstość akcji serca, działanie wazodylatacyjne, efekt odbicia, epoprostenol, glikemia, hemodializa, hipotensja, inhibitor agregacji płytek, krążenie ogólnoustrojowe, krążenie płucne, lek przeciwkrzepliwy, obrzęk płuc, pompa infuzyjna, tętnicze nadciśnienie płucne, wazodylatacja, żylno-okluzyjna choroba płuc - Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Delacet –
Produkt leczniczy Delacet, będący płynem na skórę zawierającym nalewkę z ziela ostróżeczki (Delphini consolidae tinctura) w ilości 96 g oraz kwas octowy 80% w ilości 4 g na 100 g produktu, charakteryzuje się zawartością etanolu na poziomie 59,0-65,0% v/v. Pomimo potencjalnego wpływu etanolu na wchłanianie substancji czynnych przez skórę, nie przeprowadzono badań farmakokinetycznych określających biodostępność, dystrybucję, metabolizm ani eliminację składników aktywnych po miejscowym zastosowaniu preparatu.
biodostępność, charakterystyka produktu leczniczego, Delphini consolidae tinctura, farmakokinetyka, krążenie ogólnoustrojowe, kumulacja tkankowa, kwas octowy, nalewka z ziela ostróżeczki, parametry farmakokinetyczne, płyn na skórę, podanie miejscowe, przenikanie przez skórę, substancja czynna, wchłanianie przezskórne, wydalanie substancji aktywnych - Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Ursoxyn 250 mg
Kwas ursodeoksycholowy (UDCA) charakteryzuje się wysokim, 60-80% wchłanianiem z przewodu pokarmowego, głównie w jelicie czczym i dystalnym odcinku jelita krętego, gdzie dominuje transport aktywny. Po absorpcji ulega intensywnemu efektowi pierwszego przejścia w wątrobie, gdzie jest sprzęgany z glicyną lub tauryną i wydzielany do dróg żółciowych. Stężenie UDCA w żółci osiąga stan stacjonarny po około 3 tygodniach terapii, nie przekraczając 60% całkowitego stężenia kwasów żółciowych. Biologiczny okres półtrwania wynosi 3,5-5,8 dni, co ma znaczenie przy planowaniu dawkowania. Po zakończeniu leczenia stężenie UDCA w żółci spada do 5-10% wartości stacjonarnej w ciągu tygodnia.
aminokwasy, choroby dróg żółciowych, drogi żółciowe, dyfuzja bierna, efekt pierwszego przejścia, farmakokinetyka, flora bakteryjna jelita, jelito czcze, jelito kręte, krążenie ogólnoustrojowe, krążenie wątrobowo-jelitowe, kwas chenodeoksycholowy, kwas litocholowy, kwas siarkowy, kwas ursodeoksycholowy, kwasy żółciowe, okres półtrwania biologiczny, przewód pokarmowy, rozpuszczalność w wodzie, stan stacjonarny, transport aktywny, uszkodzenie cholestatyczne wątroby, żółć - Leksykon leków
Działania niepożądane – VisioFlox 3 mg/g
Maść do oczu VisioFlox zawiera ofloksacynę w stężeniu 3 mg/g i pomimo miejscowego stosowania może wywoływać działania niepożądane, głównie ze strony narządu wzroku, takie jak uczucie dyskomfortu i podrażnienie (często), a także rzadziej osady w rogówce u pacjentów z wcześniejszymi chorobami rogówki. Inne objawy o nieznanej częstości to m.in. zaczerwienienie spojówek, fotofobia, zapalenie rogówki i spojówek, niewyraźne widzenie, obrzęk oka, uczucie ciała obcego, wzmożone łzawienie, suchość, ból i świąd oczu oraz obrzęk okołooczodołowy. Z zaburzeń układu immunologicznego bardzo rzadko mogą wystąpić reakcje anafilaktyczne, takie jak obrzęk naczynioruchowy, duszność, wstrząs anafilaktyczny i obrzęk twarzy czy języka, wymagające natychmiastowej interwencji medycznej. Ponadto, z częstością nieznaną zgłaszano zmęczenie, osłabienie, zaburzenia smaku, nudności oraz ciężkie reakcje skórne, w tym zespół Stevensa-Johnsona i toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, które stanowią zagrożenie życia i wymagają hospitalizacji.
arytmia komorowa, butylohydroksytoluen, conjunctivitis, dysgeuzja, dyspnea, fluorochinolony, fotofobia, keratitis, kortykosteroid, krążenie ogólnoustrojowe, lanolina, maść oczna, obrzęk jamy ustnej, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk okołooczodołowy, ofloksacyna, przekrwienie oka, reakcja anafilaktyczna, ścięgno Achillesa, toksyczna nekroliza naskórka, torsade de pointes, wstrząs anafilaktyczny, wydłużenie odstępu QT, zerwanie ścięgna, zespół Stevensa-Johnsona, zespół suchego oka - Leksykon substancji czynnych
Erytromycyna – Właściwości farmakokinetyczne
Erytromycyna, makrolidowy antybiotyk o złożonym profilu farmakokinetycznym, wykazuje zmienną biodostępność zależną od postaci farmaceutycznej i drogi podania. Tabletki powlekane (Erythromycinum TZF) chronią lek przed dezaktywacją w żołądku, jednak wchłanianie jest niepełne i zmienne, a obecność pokarmu obniża jego absorpcję. Cykliczny 11,12-węglan erytromycyny (Davercin) cechuje się większą odpornością na kwaśne środowisko i wolniejszym wchłanianiem, z maksymalnym stężeniem w surowicy 0,58-1,93 μg/ml po około 3 godzinach przy dawce 500 mg. Po podaniu dożylnym 500 mg stężenie osiąga 5-10 mg/l po 1 godzinie. Erytromycyna wiąże się z białkami osocza w 70-78%, dobrze przenika do tkanek (w tym płuc, płynów opłucnowego i otrzewnowego), przenika przez łożysko i do mleka ludzkiego, ale nie przenika do płynu mózgowo-rdzeniowego w warunkach prawidłowych. Okres półtrwania wynosi 1-2 godziny u osób z prawidłową funkcją nerek, wydłużając się do 6-8 godzin przy niewydolności nerek, natomiast cykliczny węglan erytromycyny charakteryzuje się okresem półtrwania około 9,5 godziny, co umożliwia rzadsze dawkowanie.
antybiotyk makrolidowy, biodostępność doustna, cykliczny węglan erytromycyny, demetylacja, dializa otrzewnowa, działanie bakteriostatyczne, eliminacja z organizmu, enzymy mikrosomalne, hemodializa, krążenie ogólnoustrojowe, Micrococcus, motoryka przewodu pokarmowego, niewydolność nerek, okres półtrwania, płyn mózgowo-rdzeniowy, płyn stawowy, podłoże leku, Propionibacterium acnes, przenikanie do tkanek, przenikanie przez łożysko, sok żołądkowy, Staphylococcus, stężenie terapeutyczne, stężenie w osoczu, stężenie w surowicy krwi, tkanka płucna, wchłanianie erytromycyny, wiązanie z białkami osocza, właściwości prokinetyczne, wydzielina oskrzelowa, zmienność osobnicza