Właściwości farmakokinetyczne
Ventolin 100 mcg/dawkę inh.

Salbutamol, będący substancją czynną aerozolu inhalacyjnego Ventolin (100 µg/dawkę), charakteryzuje się określonymi właściwościami farmakokinetycznymi, które wpływają na jego dystrybucję, metabolizm i eliminację. Po podaniu dożylnym okres półtrwania wynosi 4-6 godzin, a lek wiąże się z białkami osocza w około 10%. Po inhalacji 10-20% dawki dociera do dolnych dróg oddechowych, gdzie działa terapeutycznie, natomiast 80-90% osadza się w jamie ustnej i gardle, skąd jest połykane i wchłaniane z przewodu pokarmowego. Salbutamol nie ulega metabolizmowi w płucach, co pozwala na wchłanianie do krążenia ogólnego w formie niezmienionej i wywoływanie działania systemowego.

Właściwości farmakokinetyczne salbutamolu

Salbutamol, jako substancja czynna leku Ventolin (aerozol inhalacyjny, zawiesina 100 µg/dawkę inhalacyjną), charakteryzuje się specyficznymi właściwościami farmakokinetycznymi, które determinują jego dystrybucję, metabolizm i eliminację z organizmu. Poniżej przedstawiono szczegółowy opis tych właściwości z uwzględnieniem różnych dróg podania, ze szczególnym naciskiem na podanie wziewne, które jest główną drogą aplikacji leku w przypadku aerozolu inhalacyjnego Ventolin.1

Parametry farmakokinetyczne podstawowe

Okres półtrwania salbutamolu po podaniu dożylnym wynosi od 4 do 6 godzin. Lek w niewielkim stopniu wiąże się z białkami osocza – jedynie w 10%, co ma istotne znaczenie dla jego biodostępności i dystrybucji w organizmie. Niezależnie od drogi podania (dożylnej, doustnej czy wziewnej), większość podanej dawki salbutamolu zostaje wydalona z organizmu w ciągu 72 godzin.2

Farmakokinetyka po podaniu wziewnym

Podanie wziewne salbutamolu, charakterystyczne dla aerozolu inhalacyjnego Ventolin, skutkuje specyficzną dystrybucją leku w organizmie. Po inhalacji tylko 10-20% dawki leku dociera bezpośrednio do dolnych dróg oddechowych, gdzie wywiera swoje działanie terapeutyczne. Pozostała część leku (80-90%) osadza się w jamie ustnej i gardle, skąd zostaje połknięta i wchłonięta z przewodu pokarmowego do krążenia ogólnego.3

Absorpcja i dystrybucja

Frakcja salbutamolu, która dotarła do dróg oddechowych, ulega wchłanianiu w miąższu płucnym i przedostaje się do krążenia ogólnoustrojowego. Istotnym aspektem jest fakt, że salbutamol nie jest metabolizowany w płucach, co oznacza, że do krążenia ogólnego dostaje się w postaci niezmienionej. Dzięki temu może wywierać działanie systemowe po absorpcji z płuc.4

Metabolizm i eliminacja

Salbutamol, który dostał się do krążenia ogólnoustrojowego – zarówno ten wchłonięty z miąższu płucnego, jak i z przewodu pokarmowego – jest transportowany do wątroby. W wątrobie lek ulega procesowi metabolizmu, głównie poprzez przekształcenie do siarczanu salbutamolu. Następnie metabolity oraz część niezmienionego leku są wydalane z organizmu, przy czym główną drogą eliminacji jest wydalanie z moczem.5

Różnice w metabolizmie w zależności od drogi wchłaniania

Istnieją pewne różnice w metabolizmie salbutamolu w zależności od drogi, którą lek dostał się do krążenia ogólnego. Salbutamol wchłonięty z przewodu pokarmowego (czyli ta część, która została połknięta po inhalacji) podlega metabolizmowi w wątrobie i jest wydalany z moczem głównie jako siarczan, choć część jest również wydalana w postaci niezmienionej. Natomiast lek, który został wchłonięty bezpośrednio z płuc, trafia do krążenia ogólnego w formie niezmienionej, a dopiero następnie jest metabolizowany w wątrobie.6

Parametr farmakokinetyczny Wartość/Opis
Okres półtrwania (podanie dożylne) 4-6 godzin
Wiązanie z białkami osocza 10%
Czas całkowitej eliminacji z organizmu Do 72 godzin
Biodostępność po podaniu wziewnym (frakcja docierająca do dolnych dróg oddechowych) 10-20% dawki
Metabolizm w płucach Nie występuje
Główny metabolit Siarczan salbutamolu
Główna droga eliminacji Wydalanie z moczem
Formy wydalania Głównie jako siarczan, częściowo w postaci niezmienionej
  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl