skórny test diagnostyczny

Skórny test diagnostyczny to grupa procedur medycznych wykorzystywanych głównie w alergologii i dermatologii do wykrywania reakcji organizmu na określone substancje. Najbardziej rozpowszechnione są testy punktowe (prick testy), testy śródskórne oraz płatkowe, które pomagają zidentyfikować alergeny wywołujące reakcje nadwrażliwości.

W testach punktowych, które są podstawowym narzędziem diagnostyki alergii IgE-zależnej, krople alergenu nakłada się na skórę przedramienia lub pleców, a następnie nakłuwa skórę przez kroplę. Reakcja oceniana jest po 15-20 minutach poprzez pomiar bąbla i rumienia. Testy śródskórne, stosowane gdy wyniki testów punktowych są wątpliwe lub ujemne, polegają na podaniu małej ilości alergenu bezpośrednio pod skórę.

Testy płatkowe (patch tests) wykorzystywane są w diagnostyce alergii kontaktowej typu opóźnionego i polegają na aplikacji potencjalnych alergenów na plecach pacjenta na 48 godzin. Odczyt następuje po 48, 72, a czasem po 96 godzinach od aplikacji, co umożliwia wykrycie reakcji nadwrażliwości typu IV.

Skórne testy diagnostyczne charakteryzują się wysoką czułością i specyficznością, szczególnie w przypadku alergii wziewnych i pokarmowych. Są stosunkowo bezpieczne, jednak należy pamiętać o możliwości wystąpienia reakcji systemowych, dlatego powinny być wykonywane przez wykwalifikowany personel medyczny z dostępem do sprzętu ratunkowego.

Powiązane wpisy

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl