zmniejszenie perystaltyki jelit

Zmniejszenie perystaltyki jelit to zaburzenie polegające na osłabieniu lub zwolnieniu ruchów robaczkowych przewodu pokarmowego, które odpowiadają za prawidłowe przesuwanie treści pokarmowej wzdłuż jelita cienkiego i grubego. W warunkach prawidłowych perystaltyka zapewnia progresję pokarmu, umożliwiając jego trawienie i wchłanianie składników odżywczych.

Etiologia tego zaburzenia jest różnorodna i obejmuje: pooperacyjną niedrożność porażenną jelit, zapalenie otrzewnej, niedokrwienie jelit, zaburzenia elektrolitowe (szczególnie hipokaliemię), stosowanie leków antycholinergicznych, opioidów oraz niektórych leków przeciwdepresyjnych, a także ciężkie infekcje ogólnoustrojowe czy urazy brzucha.

W obrazie klinicznym dominuje wzdęcie brzucha, zatrzymanie gazów i stolca, nudności, wymioty oraz ból brzucha. W badaniu przedmiotowym stwierdza się rozdęcie brzucha, osłabienie lub brak perystaltyki w osłuchiwaniu, a w niektórych przypadkach objawy otrzewnowe. Diagnostyka obejmuje badania obrazowe (RTG przeglądowe jamy brzusznej, TK jamy brzusznej), laboratoryjne badania krwi oraz w wybranych przypadkach badania endoskopowe.

Leczenie zależy od przyczyny i obejmuje postępowanie przyczynowe, wyrównanie zaburzeń wodno-elektrolitowych, odstawienie leków hamujących perystaltykę, stosowanie prokinetyki, a w ciężkich przypadkach dekompresję przewodu pokarmowego za pomocą sondy nosowo-żołądkowej. W przypadkach niedrożności mechanicznej lub innych stanów wymagających pilnej interwencji konieczne może być leczenie operacyjne.

Powiązane wpisy

Leksykon substancji czynnych
Karbamazepina – Przedawkowanie

Przedawkowanie karbamazepiny, zwykle po dawkach 4-20 g i stężeniach w surowicy >20 μg/ml, prowadzi do wieloukładowej toksyczności obejmującej ośrodkowy układ nerwowy (depresja OUN, zaburzenia świadomości, drgawki toniczno-kloniczne, ataksja, dyzartria), układ sercowo-naczyniowy (tachykardia, niedociśnienie, blok przedsionkowo-komorowy, poszerzenie zespołu QRS), układ oddechowy (depresja oddechowa, obrzęk płuc), przewód pokarmowy (nudności, wymioty, opóźnione opróżnianie żołądka) oraz zaburzenia nerkowe i elektrolitowe (hiponatremia, zatrzymanie moczu, zatrucie wodne). Dodatkowo obserwuje się rabdomiolizę, kwasicę metaboliczną, hiperglikemię, leukocytozę lub neutropenię oraz zmiany w EEG. Warto podkreślić, że toksyczność może ujawnić się z opóźnieniem, a stężenia karbamazepiny do 38 μg/ml nie zawsze korelują z fatalnym przebiegiem klinicznym.
ataksja, barbiturany, benzodiazepina, bezmocz, blok przedsionkowo-komorowy, depresja oddechowa, dezorientacja, dializa otrzewnowa, diazepam, dobutamina, drgawki toniczno-kloniczne, dyskineza, dyzartria, fosfokinaza kreatynowa, glukozuria, hemodializa, hemoperfuzja, hiperglikemia, hiperrefleksja, hiponatremia, hiporefleksja, hipotermia, hormon antydiuretyczny, ketonuria, kwasica metaboliczna, leukocytoza, leukopenia, napad padaczkowy, neutropenia, niedociśnienie, obrzęk płuc, oczopląs, opistotonus, opóźnione opróżnianie żołądka, ośrodkowy układ nerwowy, poszerzenie zespołu QRS, przedawkowanie karbamazepiny, rabdomioliza, skąpomocz, śpiączka, tachykardia, toksyczność karbamazepiny, układ oddechowy, zaburzenie świadomości, zaburzenie układu krążenia, zatrucie wodne, zatrzymanie moczu, zatrzymanie oddechu, zmniejszenie perystaltyki jelit
Leksykon leków
Przedawkowanie – Neurotop retard 600 600 mg

Przedawkowanie karbamazepiny, substancji czynnej Neurotop Retard 600, prowadzi do wieloukładowych powikłań klinicznych, obejmujących ośrodkowy układ nerwowy (OUN), układ sercowo-naczyniowy oraz oddechowy. Objawy neurologiczne to m.in. dezorientacja, senność, pobudzenie, omamy, śpiączka, oczopląs, ataksja, dyskineza, drgawki kloniczne oraz zmiany w odruchach (początkowo wzmożone, następnie osłabione). W układzie sercowo-naczyniowym obserwuje się tachykardię, niedociśnienie lub nadciśnienie, poszerzenie zespołu QRS w EKG oraz ryzyko zatrzymania akcji serca. Zaburzenia oddychania obejmują depresję oddechową i obrzęk płuc. Dodatkowo występują objawy ze strony przewodu pokarmowego (nudności, wymioty, opóźnione opróżnianie żołądka, zmniejszona perystaltyka) oraz nerek (zatrzymanie moczu, skąpomocz, bezmocz, zatrucie wodne związane z działaniem podobnym do ADH). W badaniach laboratoryjnych typowa jest hiponatremia, kwasica metaboliczna, hiperglikemia oraz wzrost aktywności fosfokinazy kreatyninowej (CK).
antidotum, ataksja, badanie neurologiczne, benzodiazepina, bezmocz, depresja oddechowa, dezorientacja, dializa otrzewnowa, diazepam, dobutamina, dopamina, drgawki, dyskineza, dyzartria, fenobarbital, fosfokinaza kreatyninowa, hemodializa, hemoperfuzja, hiperglikemia, hiponatremia, hipotermia, hormon antydiuretyczny, intensywna opieka medyczna, karbamazepina, kwasica metaboliczna, nadciśnienie, niedociśnienie, obrzęk płuc, oczopląs, omamy, opóźnione opróżnianie żołądka, ośrodkowy układ nerwowy, paraldehyd, poszerzenie zespołu QRS, rozszerzenie źrenic, skąpomocz, śpiączka, tachykardia, układ oddechowy, układ pokarmowy, układ sercowo-naczyniowy, węgiel aktywny, wymioty, wymuszona diureza, zaburzenia elektrolitowe, zaburzenia przewodnictwa, zaburzenia widzenia, zatrucie wodne, zatrzymanie akcji serca, zatrzymanie moczu, zmniejszenie perystaltyki jelit

zmniejszenie perystaltyki jelit

Powiązane wpisy

Karbamazepina – Przedawkowanie

Przedawkowanie – Neurotop retard 600 600 mg