terapia antracykliną

Terapia antracykliną to metoda leczenia wykorzystująca grupę antybiotyków cytostatycznych, które hamują podziały komórkowe poprzez interkalację do DNA i blokowanie syntezy kwasów nukleinowych. Do najczęściej stosowanych antracyklin należą doksorubicyna, daunorubicyna, epirubicyna i idarubicyna.

Antracykliny są szeroko stosowane w onkologii, szczególnie w leczeniu nowotworów hematologicznych (białaczki, chłoniaki) oraz guzów litych (rak piersi, rak jajnika, mięsaki tkanek miękkich). Leki te podawane są dożylnie, najczęściej w schematach wielolekowych, co zwiększa ich skuteczność terapeutyczną.

Głównym ograniczeniem terapii antracyklinami jest kardiotoksyczność, która może wystąpić w postaci ostrej, podostrej lub przewlekłej. Kumulacyjna dawka życiowa stanowi kluczowy czynnik ryzyka rozwoju kardiomiopatii. Monitorowanie funkcji serca przed, w trakcie i po leczeniu (badanie ECHO, oznaczanie troponiny) jest niezbędnym elementem opieki nad pacjentem otrzymującym antracykliny.

W celu zmniejszenia ryzyka kardiotoksyczności stosuje się różne strategie, w tym liposomalne formy antracyklin, kardioprotektory (deksrazoksan), modyfikację schematów podawania leku oraz ścisłe monitorowanie funkcji serca. Istotne jest także uwzględnienie czynników ryzyka pacjenta, takich jak wiek, choroby współistniejące czy wcześniejsza radioterapia na obszar klatki piersiowej.

Powiązane wpisy

  1. 12.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl