blokery H2

Blokery receptora H2 (antagoniści receptora histaminowego typu 2) to klasa leków, które blokują działanie histaminy na receptory H2 znajdujące się w komórkach okładzinowych żołądka. Ich głównym efektem terapeutycznym jest zmniejszenie wydzielania kwasu solnego, co czyni je skutecznymi w leczeniu chorób związanych z nadmierną kwasowością przewodu pokarmowego.

Do najczęściej stosowanych blokerów H2 należą: ranitydyna, famotydyna, nizatydyna i cymetydyna. Leki te są wskazane w terapii choroby wrzodowej żołądka i dwunastnicy, refluksu żołądkowo-przełykowego (GERD), zespołu Zollingera-Ellisona oraz jako prewencja owrzodzeń stresowych. W porównaniu do inhibitorów pompy protonowej (IPP) charakteryzują się szybszym początkiem działania, ale krótszym czasem efektu terapeutycznego.

Profil bezpieczeństwa blokerów H2 jest stosunkowo korzystny, jednak mogą one powodować działania niepożądane, takie jak bóle głowy, zawroty głowy, biegunka czy zaparcia. Należy zachować ostrożność przy stosowaniu blokerów H2 u pacjentów z niewydolnością nerek, gdyż mogą wymagać modyfikacji dawki. Cymetydyna, jako inhibitor enzymów cytochromu P450, może wchodzić w interakcje z wieloma lekami, co ogranicza jej zastosowanie kliniczne.

Powiązane wpisy

  1. 09.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl