wrzodziejący ubytek rogówki
Wrzodziejący ubytek rogówki (owrzodzenie rogówki) to stan patologiczny charakteryzujący się ubytkiem pełnej grubości nabłonka rogówki wraz z naciekiem zapalnym podścieliska. Jest to poważne schorzenie okulistyczne, które może prowadzić do znacznego upośledzenia widzenia, a nawet do utraty wzroku.
Etiologia wrzodziejącego ubytku rogówki obejmuje zakażenia bakteryjne (najczęściej Pseudomonas aeruginosa, Staphylococcus aureus), wirusowe (zwłaszcza wirus Herpes simplex), grzybicze oraz pierwotniakowe (np. Acanthamoeba). Czynnikami predysponującymi są urazy rogówki, noszenie soczewek kontaktowych (szczególnie przy nieprzestrzeganiu zasad higieny), zespół suchego oka, zaburzenia powierzchni oka oraz stany immunosupresji.
Objawy kliniczne obejmują silny ból oka, światłowstręt, łzawienie, pogorszenie ostrości wzroku, przekrwienie spojówkowe oraz widoczny ubytek tkanki rogówki, często z białawym naciekiem. W badaniu w lampie szczelinowej można zaobserwować ubytki nabłonka barwiące się fluoresceiną oraz nacieki zapalne podścieliska.
Diagnostyka opiera się na badaniu w lampie szczelinowej, wymazy z worka spojówkowego na posiew oraz badania mikrobiologiczne. Leczenie jest uzależnione od etiologii – obejmuje intensywną antybiotykoterapię miejscową (często w postaci kropli wzmacnianych), leki przeciwwirusowe, przeciwgrzybicze lub przeciwpierwotniakowe. W ciężkich przypadkach może być konieczne leczenie operacyjne, w tym przeszczep rogówki.
Powikłania nieleczonego wrzodziejącego ubytku rogówki mogą obejmować perforację rogówki, zapalenie wnętrza gałki ocznej, jaskrę wtórną, bliznowacenie rogówki z trwałym upośledzeniem widzenia. Rokowanie zależy od etiologii, wielkości ubytku, czasu rozpoczęcia leczenia oraz odpowiedzi na zastosowaną terapię.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Bimatoprost Indoco
Bimatoprost Indoco 0,3 mg/ml, stosowany jako krople do oczu, wymaga szczególnej ostrożności ze względu na potencjalne działania niepożądane i specyficzne przeciwwskazania. Należy poinformować pacjentów o ryzyku periorbitopatii związanej z analogami prostaglandyn (PAP) oraz o możliwym nasileniu pigmentacji tęczówki, które mogą być trwałe i wpływać na pole widzenia. Rzadko (≥1/1000 do <1/100) obserwowano torbielowaty obrzęk plamki, zwłaszcza u pacjentów z bezsoczewkowatością lub bezsoczewkowatością rzekomą, co wymaga ścisłego monitorowania. U pacjentów z historią zakażeń wirusowych oka, zapalenia błony naczyniowej lub tęczówki, stosowanie bimatoprostu powinno być prowadzone z dużą ostrożnością. Lek nie jest zalecany u pacjentów z jaskrą neowaskularną, wrodzoną, czy z zamkniętym lub wąskim kątem przesączania ze względu na brak danych klinicznych.
astma, bakteryjne zapalenie rogówki, bezsoczewkowatość, bezsoczewkowatość rzekoma, bimatoprost, bradykardia, chlorek benzalkonium, jaskra neowaskularna, jaskra wrodzona, jaskra z zamkniętym kątem przesączania, nadciśnienie wewnątrzgałkowe, niedociśnienie tętnicze, periorbitopatia związana z analogami prostaglandyn, pigmentacja tęczówki, POChP, podrażnienie oka, przewlekła obturacyjna choroba płuc, stan zapalny gałki ocznej, torbielowaty obrzęk plamki, uszkodzenie nabłonka rogówki, uszkodzenie rogówki, wrzodziejący ubytek rogówki, zakażenie opryszczkowe, zakażenie wirusowe oka, zapalenie błony naczyniowej, zapalenie tęczówki, zespół suchego oka