zakażenie martwicze

Zakażenie martwicze (inaczej martwica tkanek miękkich, ang. necrotizing infection) to szybko postępująca infekcja bakteryjna tkanek miękkich, która prowadzi do martwicy, toksemii, wstrząsu septycznego i często śmierci. Proces zapalny obejmuje skórę, tkankę podskórną, powięź i/lub mięśnie.

Patofizjologia zakażeń martwiczych obejmuje inwazję bakterii do tkanek miękkich, produkcję toksyn oraz uszkodzenie naczyń krwionośnych, co prowadzi do niedokrwienia i martwicy tkanek. Najczęstszymi patogenami są paciorkowce grupy A (Streptococcus pyogenes), Staphylococcus aureus, bakterie beztlenowe oraz mieszane infekcje wielobakteryjne.

Klinicznie zakażenie martwicze charakteryzuje się silnym bólem nieproporcjonalnym do zmian skórnych, obrzękiem, zaczerwienieniem, a w późniejszych stadiach pojawiają się pęcherze, sinica i martwica skóry. Charakterystyczne jest szybkie rozprzestrzenianie się infekcji. Rozpoznanie opiera się na obrazie klinicznym, badaniach laboratoryjnych (leukocytoza, podwyższone CRP i prokalcytonina), badaniach obrazowych oraz ostatecznie na eksploracji chirurgicznej.

Leczenie zakażeń martwiczych wymaga natychmiastowego wdrożenia antybiotykoterapii empirycznej o szerokim spektrum, radykalnego chirurgicznego opracowania (debridement) zakażonych tkanek oraz intensywnej terapii wspomagającej. W niektórych przypadkach stosuje się również terapię hiperbaryczną. Śmiertelność w zakażeniach martwiczych, mimo optymalnego leczenia, wciąż pozostaje wysoka i wynosi 25-35%.

Powiązane wpisy

  1. 11.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl