świerzbowiec

Świerzbowiec (Sarcoptes scabiei) to pasożytniczy roztocz będący przyczyną świerzbu – zaraźliwej choroby skóry. Samica świerzbowca drąży w naskórku korytarze, w których składa jaja, wywołując silny świąd, szczególnie nasilający się w nocy.

Objawy zarażenia świerzbowcem obejmują charakterystyczne zmiany skórne w postaci linijnych tuneli (nor świerzbowcowych), grudek, pęcherzyków oraz nadżerek powstałych w wyniku drapania. Predylekcyjne miejsca występowania zmian to przestrzenie międzypalcowe, nadgarstki, pachy, okolice pępka, narządy płciowe oraz pośladki.

Diagnostyka świerzbu opiera się na obrazie klinicznym oraz potwierdzeniu obecności pasożyta w materiale pobranym ze zmian skórnych. Leczenie obejmuje preparaty przeciwświerzbowcowe (m.in. permetryna, benzoesan benzylu, iwermektyna) stosowane miejscowo lub ogólnie, a także postępowanie obejmujące dekontaminację odzieży i pościeli pacjenta.

W przypadku świerzbu konieczne jest równoczesne leczenie wszystkich osób z bliskiego kontaktu, nawet jeśli nie wykazują objawów, ze względu na wysoką zaraźliwość choroby. Świerzbowiec ludzki ma ograniczoną zdolność przeżycia poza organizmem człowieka – zwykle do 24-36 godzin.

Powiązane wpisy

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl