zakażenie świerzbowcem

Zakażenie świerzbowcem (Sarcoptes scabiei) to choroba pasożytnicza skóry wywoływana przez roztocza Sarcoptes scabiei var. hominis. Pasożyt drąży w naskórku korytarze, w których składa jaja, wywołując intensywny świąd, nasilający się w nocy i pod wpływem ciepła. Zakażenie przenosi się głównie przez bezpośredni kontakt z chorą osobą lub przedmiotami osobistego użytku.

Charakterystycznymi objawami są świąd, często o największym nasileniu wieczorem i w nocy, oraz specyficzne zmiany skórne – nory świerzbowcowe widoczne jako linijne, szarawe wzniesienia o długości 5-15 mm, grudki, pęcherzyki i przeczosy. Zmiany lokalizują się typowo w przestrzeniach międzypalcowych, na nadgarstkach, pachwinach, pośladkach, brzuchu i bocznych powierzchniach tułowia.

Diagnostyka opiera się na obrazie klinicznym i potwierdzeniu obecności pasożyta lub jego produktów. Leczenie obejmuje stosowanie preparatów przeciwświerzbowcowych (permetryna, benzoesan benzylu, iwermektyna) na całe ciało z wyjątkiem twarzy oraz jednoczesne odkażanie odzieży i pościeli wszystkich domowników. W przypadku świerzbu norweskiego (postać hiperkeratotyczna) konieczne jest leczenie systemowe iwermektyną.

Powiązane wpisy

  1. 13.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl