zatrucie lekami nasennymi

Zatrucie lekami nasennymi stanowi poważny stan kliniczny, będący efektem przyjęcia zbyt dużej dawki leków o działaniu nasennym. Najczęstszymi preparatami powodującymi zatrucia są benzodiazepiny, barbiturany, leki przeciwhistaminowe o działaniu sedatywnym oraz nowsze niebenzodiazepinowe leki nasenne (tzw. „Z-leki” jak zolpidem czy zopiklon).

Objawy zatrucia zależą od rodzaju i ilości przyjętego leku, ale typowo obejmują: nadmierną senność, splątanie, zaburzenia równowagi, mowy i koordynacji ruchowej. W cięższych przypadkach może dojść do depresji oddechowej, hipotensji, bradykardii, hipotermii, śpiączki, a nawet zatrzymania krążenia. Szczególnie niebezpieczne są zatrucia mieszane, zwłaszcza z alkoholem, który potęguje depresyjne działanie leków nasennych na ośrodkowy układ nerwowy.

Postępowanie w przypadku zatrucia obejmuje zabezpieczenie podstawowych funkcji życiowych, dekontaminację (płukanie żołądka w ciągu pierwszych godzin, podanie węgla aktywowanego), monitorowanie parametrów życiowych oraz leczenie objawowe. W przypadku zatrucia benzodiazepinami dostępny jest specyficzny antidotum – flumazenil, jednak jego stosowanie wymaga ostrożności ze względu na ryzyko wywołania drgawek u pacjentów uzależnionych.

Rokowanie w zatruciach lekami nasennymi zależy od rodzaju leku, przyjętej dawki, czasu od spożycia do wdrożenia leczenia oraz obecności zatruć mieszanych. Zatrucia benzodiazepinami w monoterapii rzadko kończą się zgonem, natomiast zatrucia barbituranami lub zatrucia mieszane mają znacznie gorsze rokowanie.

Powiązane wpisy

  1. 12.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl