antybiotyk stosowany miejscowo

Antybiotyki stosowane miejscowo to preparaty lecznicze zawierające substancje przeciwbakteryjne przeznaczone do aplikacji bezpośrednio na skórę, błony śluzowe lub do określonych narządów. Ich główną zaletą jest możliwość uzyskania wysokiego stężenia leku w miejscu infekcji przy jednoczesnym minimalizowaniu ekspozycji ogólnoustrojowej, co ogranicza ryzyko działań niepożądanych.

Do najczęściej stosowanych antybiotyków miejscowych należą preparaty zawierające mupirocynę, kwas fusydowy, bacytracynę, neomycynę czy gentamycynę. Występują one w różnych postaciach: maści, kremów, żeli, płynów, aerozoli, kropli do oczu i uszu oraz past.

Wskazaniami do stosowania antybiotyków miejscowych są m.in. powierzchowne zakażenia skóry (liszajec zakaźny, zapalenie mieszków włosowych), zakażenia ran, zakażenia spojówek i rogówki, a także zakażenia w obrębie przewodu słuchowego zewnętrznego. Istotnym problemem związanym z ich stosowaniem jest narastająca oporność bakterii, dlatego zaleca się racjonalne i zgodne z wytycznymi używanie tych preparatów.

W praktyce klinicznej antybiotyki miejscowe powinny być stosowane krótkotrwale, na ograniczone powierzchnie ciała i tylko w sytuacjach, gdy istnieją jednoznaczne wskazania do ich użycia. Nie zaleca się rutynowego stosowania miejscowych antybiotyków w profilaktyce zakażeń ran czy w przypadku zmian skórnych o nieustalonej etiologii.

Powiązane wpisy

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl