niestabilność emocjonalna

Niestabilność emocjonalna to stan charakteryzujący się gwałtownymi i nieproporcjonalnymi do bodźca zmianami nastroju. Pacjenci doświadczają szybkich przejść między różnymi stanami emocjonalnymi – od euforii do głębokiego smutku, od spokoju do intensywnego gniewu – często bez wyraźnej przyczyny zewnętrznej.

W kontekście klinicznym niestabilność emocjonalna stanowi jeden z głównych objawów wielu zaburzeń psychicznych, szczególnie zaburzenia osobowości chwiejnej emocjonalnie typu borderline, choroby afektywnej dwubiegunowej czy zespołu dysregulacji nastroju u dzieci. Może być również związana z organicznymi uszkodzeniami mózgu, zaburzeniami hormonalnymi lub przyjmowaniem niektórych substancji psychoaktywnych.

Diagnostyka niestabilności emocjonalnej wymaga dokładnego wywiadu klinicznego, obserwacji pacjenta oraz często różnicowania z innymi zaburzeniami nastroju. W leczeniu stosuje się podejście wielokierunkowe obejmujące farmakoterapię (stabilizatory nastroju, leki przeciwdepresyjne, niekiedy atypowe leki przeciwpsychotyczne) oraz psychoterapię, zwłaszcza terapię dialektyczno-behawioralną, która wykazuje wysoką skuteczność w regulacji emocji.

Powiązane wpisy

  1. 09.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl