pseudodepresja wieku podeszłego

Pseudodepresja wieku podeszłego to stan kliniczny przypominający objawy depresji u osób starszych, jednak mający inne podłoże niż zaburzenia afektywne. Często jest związana z procesami otępiennymi, szczególnie w początkowych stadiach choroby Alzheimera lub innych typów demencji.

W obrazie klinicznym pseudodepresji dominują: apatia, utrata zainteresowań, wycofanie społeczne, spowolnienie psychoruchowe oraz skargi na zaburzenia pamięci. W przeciwieństwie do prawdziwej depresji, pacjenci z pseudodepresją rzadziej zgłaszają subiektywne uczucie smutku czy poczucie winy, a ich objawy nie wykazują typowej dla depresji dobowej zmienności.

Diagnostyka różnicowa pseudodepresji i depresji wieku podeszłego wymaga dokładnej oceny funkcji poznawczych, badań neuroobrazowych oraz obserwacji odpowiedzi na leczenie przeciwdepresyjne. Pacjenci z pseudodepresją zwykle nie reagują adekwatnie na farmakoterapię przeciwdepresyjną, natomiast wykazują progresję deficytów poznawczych w czasie.

Leczenie pseudodepresji powinno być ukierunkowane na chorobę podstawową, najczęściej proces otępienny. Wczesne rozpoznanie umożliwia wdrożenie odpowiedniego postępowania terapeutycznego, które może obejmować leki prokognitywne, interwencje niefarmakologiczne oraz wsparcie psychospołeczne dla pacjenta i opiekunów.

Powiązane wpisy

  1. 20.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl