guzy podskórne
Guzy podskórne stanowią heterogenną grupę zmian zlokalizowanych w tkance podskórnej, które mogą mieć charakter łagodny lub złośliwy. Najczęstsze łagodne guzy podskórne to tłuszczaki, włókniaki, torbiele naskórkowe i kaszaki. Wśród zmian złośliwych występują przerzuty nowotworowe, mięsaki tkanek miękkich oraz pierwotne nowotwory skóry naciekające tkankę podskórną.
Diagnostyka guzów podskórnych obejmuje dokładne badanie fizykalne, USG tkanek miękkich oraz, w zależności od wskazań klinicznych, biopsję lub całkowite wycięcie zmiany do badania histopatologicznego. W przypadku podejrzenia procesu złośliwego wskazane jest poszerzenie diagnostyki o badania obrazowe (MRI, CT) oraz ocenę regionalnych węzłów chłonnych.
Postępowanie terapeutyczne zależy od charakteru zmiany. Większość łagodnych guzów podskórnych można obserwować lub usunąć chirurgicznie ze wskazań estetycznych lub w przypadku dolegliwości bólowych. Zmiany podejrzane o charakter złośliwy wymagają szybkiej diagnostyki i leczenia w ośrodkach specjalistycznych zgodnie z aktualnymi wytycznymi onkologicznymi.
Powiązane wpisy
- Leksykon substancji czynnych
Lanreotyd – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Lanreotyd, stosowany w preparatach takich jak Myrelez, Somatuline Autogel i Somatuline PR, wykazuje korzystny profil bezpieczeństwa w badaniach przedklinicznych. Toksyczność obserwowano jedynie przy ekspozycjach znacznie przekraczających maksymalne dawki stosowane u ludzi, co ogranicza ich znaczenie kliniczne. Badania karcinogenności na szczurach i myszach, przy dawkach przewyższających terapeutyczne, nie wykazały systemowych zmian nowotworowych, potwierdzając brak potencjału karcinogennego. Ponadto, lanreotyd nie wykazuje działania genotoksycznego w standardowych testach in vitro i in vivo. W miejscach iniekcji odnotowano zwiększoną częstość guzów podskórnych u zwierząt, co przypisuje się częstszemu dawkowaniu (codziennie) w porównaniu do comiesięcznego schematu u ludzi, co prawdopodobnie nie ma istotnego znaczenia klinicznego.
badania karcinogenności, badania toksykologiczne, dawka terapeutyczna, działanie teratogenne, guzy podskórne, kinetyka wchłaniania, lanreotyd, miejsce iniekcji, potencjał genotoksyczny, profil bezpieczeństwa, przeżywalność zarodków, stężenie terapeutyczne leku, testy in vitro i in vivo, toksyczność reprodukcyjna, zaburzenia tkanki szkieletowej - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Myrelez 120 mg
Przedkliniczna ocena bezpieczeństwa lanreotydu, substancji czynnej produktu Myrelez, wykazała, że działania toksyczne pojawiały się jedynie przy ekspozycji znacznie przekraczającej maksymalne dawki terapeutyczne stosowane u ludzi (60 mg, 90 mg, 120 mg). Badania karcinogenności na modelach zwierzęcych (szczury, myszy) nie wykazały istotnych zmian nowotworowych związanych z lanreotydem, mimo stosowania dawek przewyższających dawki kliniczne. Zaobserwowano jedynie zwiększoną częstość guzów podskórnych w miejscach iniekcji u zwierząt, co przypisano codziennemu schematowi dawkowania w badaniach, różniącemu się od miesięcznych odstępów stosowanych u pacjentów, co ogranicza znaczenie kliniczne tego zjawiska.