szlak Akt
Szlak Akt, znany również jako szlak PI3K/Akt, to kluczowa ścieżka sygnałowa w komórkach, odgrywająca istotną rolę w regulacji procesów komórkowych, takich jak proliferacja, wzrost, metabolizm, przeżycie i angiogeneza. Centralnym elementem tego szlaku jest kinaza białkowa B (PKB/Akt), która po aktywacji fosforyluje liczne białka docelowe, wpływając na wiele aspektów funkcjonowania komórki.
Aktywacja szlaku Akt rozpoczyna się od stymulacji receptorów błonowych (np. receptorów czynników wzrostu), co prowadzi do aktywacji kinazy 3-fosfoinozytolu (PI3K). PI3K katalizuje konwersję PIP2 do PIP3, który następnie rekrutuje Akt do błony komórkowej, gdzie ulega on aktywacji przez fosforylację za pośrednictwem kinaz PDK1 i mTORC2.
Zaburzenia szlaku Akt mają istotne znaczenie w patogenezie wielu chorób, szczególnie nowotworów, gdzie nadmierna aktywacja tego szlaku przyczynia się do zwiększonej proliferacji komórek i hamowania apoptozy. Z tego powodu inhibitory poszczególnych elementów szlaku Akt, takie jak inhibitory PI3K, Akt czy mTOR, są intensywnie badane jako potencjalne leki przeciwnowotworowe, a niektóre z nich znalazły już zastosowanie w praktyce klinicznej.
Powiązane wpisy
- Leksykon chorób i schorzeń
Łagodny nowotwór nerwu obwodowego – Patofizjologia i mechanizm
Łagodne nowotwory osłonek nerwów obwodowych (bPNST), takie jak schwannoma i neurofibroma, wywodzą się z komórek Schwanna i innych elementów obwodowego układu nerwowego. Schwannoma, najczęstszy typ u dorosłych, zwykle rozwija się z pojedynczego pęczka nerwowego i pozostaje w osłonce nerwu, natomiast neurofibroma zawiera dodatkowo aksony, fibroblasty i komórki zapalne. Genetycznie, mutacje w genie NF2 są powiązane ze schwannoma, a mutacje w genie NF1 z neurofibromami, szczególnie w kontekście zespołu neurofibromatozy typu 1 (NF1). Neurofibromina, kodowana przez NF1, reguluje aktywność Ras, a jej utrata prowadzi do nadaktywacji szlaków proliferacyjnych mTOR, MAPK i AKT, co sprzyja rozwojowi nowotworów. Transformacja złośliwa nerwiakowłókniaków (MPNST) wiąże się z kolejnymi mutacjami, m.in. w genie CDKN2A, oraz niestabilnością genomową obejmującą liczne delecje i amplifikacje chromosomowe.
białko S-100, FDG PET/CT, gen NF1, gen NF2, gen SMARCB1, hipoteza dwóch uderzeń, hipoteza dwóch uderzeń Knudsona, kinaza tyrozynowa KIT, komórka Schwanna, komórka tuczna, łagodny nowotwór nerwu obwodowego, nerwiakowłókniak, neurofibroma, neurofibromatoza, neurofibromina, nowotwór osłonek nerwów obwodowych, pęczek nerwowy, schwannoma, schwannomina, szlak Akt, szlak MAPK, szlak mTOR, złośliwy nowotwór osłonek nerwów obwodowych