skala stymulacji tężcowej
Skala stymulacji tężcowej (SST) to narzędzie diagnostyczne stosowane w elektromiografii do oceny funkcji nerwów obwodowych. Badanie to polega na stymulacji elektrycznej nerwu z jednoczesnym rejestrowaniem odpowiedzi mięśniowej. W miarę zwiększania częstotliwości stymulacji obserwuje się narastanie (sumowanie) skurczów mięśniowych.
W prawidłowych warunkach skurcz tężcowy pojawia się przy stymulacji o częstotliwości 50-60 Hz. Przy zaburzeniach przewodnictwa nerwowo-mięśniowego, szczególnie w zespołach miastenicznych, obserwuje się zjawisko dekrement, czyli zmniejszanie się amplitudy kolejnych odpowiedzi mięśniowych. W miotonii z kolei widoczne jest opóźnione rozluźnienie mięśnia po stymulacji.
Skala stymulacji tężcowej ma szczególne znaczenie w diagnostyce zaburzeń transmisji nerwowo-mięśniowej, takich jak miastenia gravis, zespół Lamberta-Eatona czy botulizm. Interpretacja wyników wymaga doświadczenia klinicznego i uwzględnienia całości obrazu klinicznego pacjenta. Badanie to stanowi ważne uzupełnienie innych testów elektrodiagnostycznych, takich jak badanie przewodnictwa nerwowego czy elektromiografia igłowa.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Sugammadex Delfarma 100 mg/ml
Sugammadeks, będący zmodyfikowaną gamma-cyklodekstryną, działa jako selektywny środek wiążący leki zwiotczające mięśnie szkieletowe, takie jak rokuronium i wekuronium, tworząc z nimi kompleksy w osoczu i tym samym znosząc blokadę nerwowo-mięśniową. W badaniach klinicznych wykazano, że dawki sugammadeksu w zakresie od 0,5 do 16 mg/kg mc. skutecznie i szybko odwracają blokadę wywołaną rokuronium (0,6-1,2 mg/kg mc.) i wekuronium (0,1 mg/kg mc.). W porównaniu z neostygminą (50-70 μg/kg mc.), sugammadeks w dawce 2-4 mg/kg mc. znacząco skraca czas powrotu stosunku T4/T1 do ≥0,9, osiągając mediany od 1,4 do 3,3 minut, podczas gdy neostygmina wymaga od 17,6 do 49,9 minut. Podanie sugammadeksu po rokuronium pozwala również na szybsze zniesienie blokady niż neostygmina po cis-atrakurium (mediana 1,9 min vs 7,2 min). W dawce 16 mg/kg mc. podanej 3 min po rokuronium (1,2 mg/kg mc.) mediana czasu do powrotu T4/T1 do 0,9 wynosiła 1,5 min (zakres 0,5-14,3 min).
blokada nerwowo-mięśniowa, bradykardia zatokowa, bromek rokuronium, bromek wekuronium, chorobliwa otyłość, ciężkie zaburzenie czynności nerek, cis-atrakurium, działanie niepożądane, glikopirolan, lek blokujący przewodnictwo nerwowo-mięśniowe, neostygmina, receptor nikotynowy, skala stymulacji tężcowej, środek wiążący leki zwiotczające, stosunek T4/T1, stymulacja tężcowa, sukcynylocholina, tachykardia zatokowa, współczynnik ciągu czterech, współczynnik TOF, zaburzenie rytmu serca, zniesienie blokady nerwowo-mięśniowej - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Sugammadex Zentiva 100 mg/ml
Sugammadex Zentiva, zawierający 100 mg/ml sugammadeksu sodowego, jest selektywnym antagonistą blokady nerwowo-mięśniowej wywołanej przez rokuronium i wekuronium. Mechanizm działania polega na tworzeniu kompleksów w osoczu z tymi lekami, co zmniejsza ich dostępność do receptorów nikotynowych w płytce nerwowo-mięśniowej, skutkując szybkim zniesieniem bloku. Badania kliniczne wykazały zależność dawka-odpowiedź w zakresie 0,5-16 mg/kg mc. sugammadeksu, z możliwością podawania w różnych momentach po zastosowaniu bromku rokuronium lub wekuronium, co pozwala na elastyczne dostosowanie czasu odwrócenia blokady. W porównaniu z neostygminą (50-70 μg/kg mc.), sugammadeks w dawkach 2-4 mg/kg mc. znacząco skraca czas powrotu stosunku T4/T1 do ≥0,9 (np. 2,7 min vs. dłuższy czas dla neostygminy przy rokuronium). U pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek czas odwrócenia blokady był nieznacznie wydłużony, jednak bez przypadków szczątkowej blokady lub nawrotu.
blok przewodnictwa nerwowo-mięśniowego, blokada przewodnictwa nerwowo-mięśniowego, bradykardia zatokowa, bromek rokuronium, bromek wekuronium, chorobliwa otyłość, ciąg czterech, gamma cyklodekstryna, glikopirolan, lek zwiotczający, neostygmina, receptor nikotynowy, rokuronium, skala stymulacji tężcowej, stymulacja tężcowa, sugammadeks sodowy, sukcynylocholina, tachykardia zatokowa, wekuronium, współczynnik ciągu czterech, zaburzenie czynności nerek - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Sugammadex Orion 100 mg/ml
Sugammadex, będący zmodyfikowaną gamma-cyklodekstryną z grupy odtrutek (kod ATC: V03AB35), działa poprzez selektywne wiązanie leków zwiotczających mięśnie szkieletowe, takich jak bromek rokuronium i wekuronium, tworząc kompleksy w osoczu i zmniejszając dostępność wolnego środka do receptorów nikotynowych w płytce nerwowo-mięśniowej. W badaniach klinicznych wykazano proporcjonalną zależność między dawką sugammadeksu (0,5–16 mg/kg mc.) a szybkością odwrócenia blokady nerwowo-mięśniowej. Sugammadex skutecznie odwraca blokadę zarówno w fazie głębokiej (4 mg/kg mc., mediana czasu do powrotu T4/T1 do 0,9: 2,7 min dla rokuronium i 3,3 min dla wekuronium), jak i umiarkowanej (2 mg/kg mc., mediana czasu: 1,4 min dla rokuronium i 2,1 min dla wekuronium), przewyższając neostygminę pod względem szybkości działania. Ponadto, w porównaniu z neostygminą, sugammadex wykazuje krótszy czas odwrócenia blokady po rokuronium (2 mg/kg mc. – 1,9 min vs. neostygmina 7,2 min) oraz szybsze odwrócenie niż samoistne ustąpienie blokady po sukcynylocholinie (16 mg/kg mc. – 4,2 min vs. 7,1 min).
blokada nerwowo-mięśniowa, blokada przewodnictwa nerwowo-mięśniowego, bradykardia zatokowa, bromek rokuronium, bromek wekuronium, chorobliwa otyłość, ciąg czterech, cis-atrakurium, gamma cyklodekstryna, glikopirolan, klasyfikacja ASA, lek zwiotczający mięśnie szkieletowe, neostygmina, odwrócenie blokady nerwowo-mięśniowej, płytka nerwowo-mięśniowa, receptor nikotynowy, rokuronium, skala stymulacji tężcowej, stymulacja tężcowa, sugammadeks, sukcynylocholina, tachykardia zatokowa, współczynnik TOF, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie rytmu serca - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Sugammadex Kalceks 100 mg/ml
Sugammadex Kalceks (100 mg/ml) jest stosowany do odwracania blokady nerwowo-mięśniowej wywołanej przez bromek rokuronium lub wekuronium. Dawkowanie zależy od stopnia blokady: przy 1-2 w skali PTC zaleca się 4 mg/kg mc., co skutkuje powrotem stosunku T4/T1 do 0,9 w około 3 minuty; przy ponownym pojawieniu się T2 dawka wynosi 2 mg/kg mc. z czasem powrotu około 2 minut. W przypadku natychmiastowego odwrócenia głębokiej blokady rokuronium podaje się 16 mg/kg mc., co skraca czas do 1,5 minuty. U pacjentów z łagodnymi i umiarkowanymi zaburzeniami nerek dawkowanie pozostaje bez zmian, natomiast przy ciężkich zaburzeniach (CrCl < 30 ml/min) stosowanie nie jest zalecane. U osób starszych (75+ lat) obserwuje się wydłużenie czasu powrotu przewodnictwa do około 3,6 minuty, jednak dawkowanie pozostaje takie samo jak u dorosłych.
anestezjolog, blokada przewodnictwa nerwowo-mięśniowego, bolus dożylny, bromek rokuronium, chorobliwa otyłość, klirens kreatyniny, koagulopatia, monitorowanie pacjenta, nawrót blokady, procedura anestezjologiczna, rzeczywista masa ciała, skala stymulacji tężcowej, stosunek T4/T1, stymulacja tężcowa, sugammadeks, wekuronium, wkłucie dożylne, wskaźnik T2, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby