trifosforan tiaminy
Trifosforan tiaminy (TTP) jest aktywną formą witaminy B1 (tiaminy), która odgrywa kluczową rolę w metabolizmie węglowodanów i funkcjonowaniu układu nerwowego. Jest kofaktorem dla kilku enzymów uczestniczących w procesach metabolicznych, w tym dehydrogenazy pirogronianowej, która przekształca pirogronian w acetylo-CoA.
W diagnostyce medycznej obniżony poziom trifosforanu tiaminy może wskazywać na niedobór witaminy B1, który prowadzi do poważnych zaburzeń neurologicznych i sercowo-naczyniowych. Niedobór ten jest związany z takimi jednostkami chorobowymi jak choroba beri-beri, encefalopatia Wernickego czy zespół Korsakowa.
Suplementacja witaminy B1 jest istotna w leczeniu jej niedoborów, szczególnie u pacjentów z przewlekłym alkoholizmem, po operacjach bariatrycznych oraz u osób z zaburzeniami wchłaniania. W praktyce klinicznej trifosforan tiaminy jest również wykorzystywany w leczeniu kwasicy mleczanowej oraz jako składnik mieszanek żywieniowych do odżywiania pozajelitowego.
Powiązane wpisy
-
Leksykon substancji czynnych
Tiamina (witamina B1) jest witaminą rozpuszczalną w wodzie, której farmakokinetyka obejmuje aktywny transport w jelicie cienkim (do dawek 2 µmol) oraz bierną dyfuzję przy wyższych dawkach. Po podaniu doustnym dawka 50 mg wykazuje biodostępność około 5,3%, a maksymalna dzienna absorpcja wynosi 8-15 mg. Wchłanianie tiaminy jest zwiększone przez spożycie pokarmu, natomiast obniżone u osób z nadużywaniem alkoholu, marskością wątroby oraz zespołami złego wchłaniania. Po podaniu domięśniowym maksymalne stężenie w osoczu osiągane jest w ciągu 1 godziny. Tiamina jest szeroko dystrybuowana, z wysokimi stężeniami w mózgu, mięśniach szkieletowych, wątrobie, sercu i nerkach, a jej całkowity zapas w organizmie wynosi około 30 mg. W krwi 75% tiaminy znajduje się w erytrocytach, 15% w leukocytach, a 10% w osoczu, gdzie wiąże się głównie z albuminami.
albumina, biodostępność, biologiczny okres półtrwania, dwunastnica, dyfuzja bierna, erytrocyt, faza eliminacji, fosforylacja, kinaza tiaminowa, klirens kreatyniny, kokarboksylaza, krążenie wrotne, kwas metylotiazolooctowy, kwas tiaminowy, leukocyt, marskość wątroby, metabolit, piramina, pirofosforan tiaminy, pirymidyna, stężenie osoczowe, tiamina, tiazol, transketolaza, transport aktywny, trifosforan tiaminy, wstrzyknięcie domięśniowe, zespół złego wchłaniania -
Leksykon leków
Neurobion Advance zawiera tiaminę (B1, 100 mg), pirydoksynę (B6, 50 mg) oraz cyjanokobalaminę (B12, 1 mg), które podawane łącznie nie wpływają negatywnie na farmakokinetykę poszczególnych witamin. Tiamina jest wchłaniana w proksymalnym jelicie cienkim poprzez aktywny transport (do 2 µmol) i bierną dyfuzję (powyżej 2 µmol), następnie fosforylowana w wątrobie do aktywnych form TPP i TTP. Jej biologiczny okres półtrwania wynosi 9,5-18,5 dni, a eliminacja odbywa się głównie z moczem. Pirydoksyna jest szybko wchłaniana w górnym odcinku przewodu pokarmowego, osiągając maksymalne stężenia po 3,5-4 godzinach, i metabolizowana do fosforanu pirydoksalu z okresem półtrwania 15-25 dni. Wydalana jest głównie jako kwas 4-pirydoksynowy z moczem. Witamina B12 absorbowana jest w jelicie krętym aktywnie z udziałem czynnika wewnętrznego (maksymalnie 1,5-2 µg) oraz biernie na całej długości jelita cienkiego (1-2% absorpcji), magazynowana głównie w wątrobie (ok. 1,5 mg) z biologicznym okresem półtrwania około roku, a eliminowana głównie do żółci z udziałem krążenia wątrobowo-jelitowego.
cyjanokobalamina, czynnik wewnętrzny, dyfuzja bierna, endocytoza receptorowa, fosfataza alkaliczna, fosforan pirydoksalu, fosforylacja tiaminy, jelito kręte, kinaza tiaminowa, komórki okładzinowe, krążenie wątrobowo-jelitowe, krążenie wrotne, kwas pirydoksynowy, obrot metaboliczny, okres półtrwania biologiczny, okres półtrwania eliminacji, pirofosforan tiaminy, pirydoksyna, resekcja żołądka, tiamina, transport aktywny, trifosforan tiaminy, właściwości farmakokinetyczne
