atrofia nabłonka

Atrofia nabłonka to proces zaniku lub zmniejszenia wielkości komórek nabłonkowych, co prowadzi do ścieńczenia warstwy nabłonkowej. Jest to patologiczny stan, który może dotyczyć różnych typów nabłonków w organizmie, w tym nabłonka pokrywającego błony śluzowe przewodu pokarmowego, dróg oddechowych, układu moczowo-płciowego oraz nabłonka gruczołowego.

W kontekście klinicznym atrofia nabłonka może być skutkiem różnorodnych czynników, takich jak niedobory hormonalne, procesy zapalne, zaburzenia ukrwienia, starzenie się organizmu, niedożywienie, infekcje, ekspozycja na toksyny czy choroby autoimmunologiczne. W diagnostyce histopatologicznej obserwuje się zmniejszenie wysokości komórek, spłaszczenie nabłonka oraz zaburzenie jego prawidłowej architektury.

Atrofia nabłonka często towarzyszy wielu stanom chorobowym, takim jak zanikowe zapalenie błony śluzowej żołądka, atroficzne zapalenie pochwy, zanik nabłonka oskrzelowego w przewlekłej obturacyjnej chorobie płuc czy zanik nabłonka kanalików nerkowych w przewlekłej chorobie nerek. Diagnostyka i leczenie powinny być ukierunkowane na identyfikację i eliminację czynnika wywołującego oraz wspomaganie regeneracji tkanki.

Powiązane wpisy

  1. 11.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl